Θυμάμαι τη γιαγιά μου, (γεννημένη στις αρχές του 1900) να περιγράφει με δέος την επίσκεψη του αρκουδιάρη στο χωριό. Ένας μεθυσμένος χωριανός αποφάσισε να πειράξει το ζώο το οποίο τον σημάδεψε ανεξίτηλα στο πρόσωπο. Αυτή ήταν η μοναδική εμπειρία της γιαγιάς μου με αρκούδα. Πέραν του κλουβιού, στη φύση της περιοχής δεν υπήρξε αρκούδα τα τελευταία 100+ χρόνια. (όπως τουλάχιστον το καταλαβαίνω).

Αυτή ήταν και η αιτία, που όταν τον Αύγουστο του 14 έγραφα για την πρώτη εμφάνιση αρκούδας στο Κροκύλειο Φωκίδας, είχα ανεβάσει μια παραμυθένια φωτογραφία της Katerina Plotnikova. Η είδηση ήταν λίγο-πολύ παραμυθένια.

Αυτή η ανέλπιστη παρουσία,  δείχνει τελικά εντελώς φυσιολογική, αν προσέξει κανείς την πορεία του πληθυσμού της καφέ αρκούδας στην Ελλάδα. Οι τήρηση των νόμων και η παρουσία οργανώσεων όπως ο η Καλλιστώ και ο Αρκτούρος, έχoυν βοηθήσει στην πλήρη ανάκαμψη του πληθυσμού με αποτέλεσμα οι αρκούδες να κατεβαίνουν όλο και πιο νότια.

Οι μόνιμοι κάτοικοι όμως, δεν έχουν καμία ενημέρωση από κάποιον επίσημο φορέα και αρκούνται στην καφενειακή πληροφόρηση, που θέλει αυτές τις πληθυσμιακές εκρήξεις αφύσικες κι ανώμαλες. Η κοινή πεποίθηση είναι ότι κάποιοι έρχονται κρυφά κι αφήνουν λύκους στην περιοχή και τώρα αφήνουν πλέον και αρκούδες… (ενίοτε και φίδια)

Μάταια προσπαθείς να πείσεις κάποιον, ότι αν ο ίδιος δεν είναι ικανός να εκθρέψει 10 βασίλισσες (μέλισσες), τότε είναι μάλλον είναι αδύνατον για κάποιον άλλον να έχει ένα «φυτώριο», στο οποίο να εκτρέφει αρκούδες που αργότερα ελευθερώνει στα δάση.

Ακόμα πιο μάταια προσπαθείς να πάρεις μια απάντηση, για το ποιος έχει τέλος πάντων το συμφέρον να «αμολά» αρκούδες και πολύ περισσότερο για το ποίος έχει την τσέπη να ταΐζει και να μεταφέρει κρυφά, θηλαστικά βάρους 300 κιλών σε διάφορες περιοχές της Ελλάδος.

Η πλήρης και μόνιμη απουσία του κράτους και ανικανότητα όχι μόνο στο να ενημερώσει αλλά κυρίως στο να προστατεύσει τους κατοίκους από τα ζώα ή να τους βοηθήσει να συνυπάρξουν, λειτουργεί εμπρηστικά. Οι κτηνοτρόφοι όπως είναι λογικό καταλήγουν στην εύκολη λύση της παράνομης θανάτωσης των λύκων και τώρα με τον νέο επισκέπτη, είναι πασιφανές ότι πάλι το ίδιο θα κάνουν.

Η αρκούδα είναι δυστυχώς ένας σημαντικός κίνδυνος για τα μελίσσια και δυστυχώς στις υπάρχουσες συνθήκες θα συνεχίστει ο φαύλος κύκλος.  Το κράτος δεν δείχνει ενδιαφέρον για το άθλιο οδικό δύκτιο στους βιότοπους της καφέ αρκούδας. Δεν υπάρχει καμία μέριμνα για τη διάβαση των ζώων με αποτέλεσμα τα συνεχή τροχαία ατυχήματα, που από τύχη δεν έχουν κοστίσει ακόμα ανθρωπινή ζωή.

Όταν λοιπόν το επίσημο κράτος αδιαφορεί για τους οδηγούς που κινδυνεύουν να συγκρουστούν με ζώα 300 κιλών, υποθέτω δεν θα πρέπει να περιμένουμε να ενδιαφερθεί κανείς για ζημιές σε μελίσσια.

Αρκούδα

Αρκούδα

Πριν λίγες μέρες, δηλώθηκαν στον Μόρνο, ζημιές σε τουλάχιστον άλλα 14 μελίσσια αρκετά νοτιότερα απ’ ότι την προηγούμενη φορά. Λυπάμαι τους μελισσοκόμους της περιοχής, λυπάμαι και την αρκούδα που εν όψη του «ελατιά» τον Ιούνιο, είναι σίγουρο ότι θα έχει κακό τέλος. Λυπάμαι όμως περισσότερο, που πριν φτάσουμε στο να συζητήσουμε το πως μπορεί να αντιμετωπιστεί το όποιο πρόβλημα, πρέπει να αναλωθούμε στο αν κάποιοι «αμολούν» αρκούδες ή αν είναι λογικό να υπάρχουν αρκούδες στα δάση.

Ευτυχώς ή δυστυχώς ακόμα δεν έχω φωτογραφίες για το συγκεκριμένο θέμα.

Written By

Beekeeper

Greek beekeeper