Οταν ήμουν μικρός επισκεπτόμασταν συχνα με την οικογένεια μου, ενα φίλο του πατέρα μου, επαγγελματία μελισσοκόμο, στον Μυτικα Ευβοίας. Μας βολευε να περνάμε απο εκει κατα την επιστροφή μας απο την Ερετρια στην Αθηνα. Ο πατέρας μου έκανε τις τυπικές μελισσοκομικές συζητήσεις έπινε τα κρασακια του και ενίοτε αγόραζε και καμια ποικιλία μελιου που εκείνος δεν μπορούσε να παράγει.

Ο φίλος ειχει ενα τραπέζι στην υπόγεια αποθήκη-εργαστήρι του γεμάτο με βαζάκια απο δειγματα των μελιών που εμπορευόταν.

Ενα εντυπωσιακό τραπέζι, τόσο για τα ομορφα, γευστικα βαζακια που σήκωνε, όσο και για το οτι καθε πόδι του πατούσε πανω, η καλύτερα μέσα, σε ενα κεσεδάκι με νερο. Δημιουργούνταν ετσι μια υγρη ταφρος σε κάθε πόδι, που εμπόδιζε τυχόν μερμύγκια-πειρατές να βάλουν χέρι στο θησαυρό που σηκωνε το τραπέζι-φρούριο.

Εκει λοιπόν πρωτο ακουσα και για το βαβμακόμελο. Υποθέτω η παιδική φαντασία μου δημιούργησε μια ασχημη εικόνα για αυτο το μέλι απο το ονομα του και μόνο. Για καποιο περιεργο λόγο συνδύασα το βαμβακι με το μελι και εφιταξα εικόνες στο μυαλό μου με μελια που μπορει να έβρισκες σε αυτα ινες απο βαμβακι και κλωστές!!! Δεν το αγοράσαμε τότε. Οχι γιατι η δικη μου φαντασία οργίαζε, αλλα γιατι το μέλι αυτο δεν άρεσε γενικα στον πατέρα μου και ο οποίος ενώ δεν το ειχα δοκιμάσει ποτε μου το μεταβίβασε στην πορεία. Τελικα δοκίμασα μια δυο φορες μεγαλύτερος αλλα ποτε δεν επιδίωξα να καταναλώσω μεγάλες ποσότητες.

Ηρθε λοιπόν ο αγαπητός συν bloggo-γραφος beehappy την προηγούμενη Πεμπτη να μου ανοιξει τα μάτια. Το κατάφερε αυτο με ενα εξαίρετο – κρυστάλλωμένο βαβμακόμελο δικής του παραγωγής που ειχε φίνο λεπτο άρωμα και μια ελαφριά, ελαφρια γευση που νομίζεις οτι παει με όλα. Φαντάζομαι παντα έτσι ήταν το βαμβακόμελο. Δεν αλλαξε κατι τώρα. Απλα δεν το θυμόμουνα εγω και δεν το αγόραζα.


To κρυσταλλωμένο βαμβακόμελο

Απο την άλλη δεν ξέρω και πόσο έυκολο ειναι να το βρεις τελικα. Το βαβακόμελο παραγεται σε μεγάλες ποσότητες γιατι το βαβμακι ευδοκιμει και καλλιεργειται σε πολλές περιοχές της ελλαδας. Επίσης η συλλογη του νεκταρος απο τις μέλισσες γίνεται στην ιδιεταιρα δυσκολη περίοδο του Αυγούστου οπότε αποτελει μια όαση σε περιόδους που κανονικά δεν υπάρχει τροφή. Γενικα αποτελει θησαυρό για το μελισσοκομο, που αν μεταφερει τα μελισσια του πχ στις καλλιεργειες της θήβας τον Αυγουστο, θα βγάλει μια σεβαστή ποσότητα. Δεν ειναι όμως τόσο σεβαστό απο τον καταναλωτη.

Αυτο που το κανει να μοιαζει ύποπτο, ειναι η αγνοια. Επειδη το μέλι αυτο κρυσταλλώνει ταχύτατα κι επειδη δεν εχει ουτε εντονη μυρωδια ούτε σκουρο χρώμα (αντιθετα ειναι εντελως αχρωμο και μαλιστα μετα το κρυστάλλωμα γινεται λευκό) ο κόσμος νομίζει οτι εχει καποιο πρόβλημα, ειναι νοθευμένο η δεν ξέρω τι αλλο.

Θυμίζω οτι δεν υπάρχει καλο η κακο μέλι. Το αν αρεσει σε καποιον η οχι ειναι υποκιεμενικο και θέμα γούστου. Το καθε μέλι έχει αλλα πλεονεκτήματα σε σχεση με τα αλλα.Το βαβμακι πχ. «έχει την υψηλότερη βακτηριοκτόνο δράση απ όλα τα αλλα μέλια αφου είναι πλουσιότερο σε υπεροξείδιο του υδρογόνου.» (πηγη melinet.gr) (που σημαινει λαικά, οτι αν εχεις πονολαιμο θα ειναι καλύτερο απο ενα Ελατίσιο.)

Οπως έλεγε κι ο Αθήναιος στο post για το μελι ακκακίας, τα πιο «ελαφρια» μέλια βρισκουν πολυ καλή χρήση στη ζαχαροπλαστική κι οπως προτείνει στο ιδιο post και ο παγωγός συνδυάζεται πολύ ωραία με άλλα μελια.


Το μέλι αφου το αποκρυστάλλωσα και έγινε παλι ρευστό, σχεδόν ολόλευκο και ακαταμάχητα προκλητικο…

Εγω αυτο που έχω να πω ειναι οτι το μελι αυτο μου φανηκε εντυπωσικα νόστιμο, οτι θα το δικιμασω απόψε και σε ρακόμελο γιατι κατι μου λεει οτι θα γραψει… και κυρίως,

Γεια στα χερια του μερακλη παραγωγου του :)))

Written By

Beekeeper

Greek beekeeper