Αποκαρδιωτική αλλά αναμενόμενη η τελευταία επίσκεψη στα μελίσσια μου στην Ερέτρια στα τέλη Αυγούστου. Αποκαρδιωτική, γιατί τα ούτως η άλλως λίγα μελίσσια, (τρία, αφού κάποιος καλός γείτονας φρόντισε για την καταστροφή του ενός) λιγόστεψαν κι άλλο. Το ένα είναι ορφανό και έτοιμο να χαθεί. Τουλάχιστον τα άλλα δύο μοιάζουν σχετικά δυνατά αν και με λίγα αποθέματα τροφής. Λίγο μελακι, λίγο γόνο, λίγο βαρρόα. Θέλω να πιστεύω όμως να πιστεύω ότι θα ξεχειμωνιάσουν καλά και θα μπορέσουμε να κάνουμε ένα νέο ξεκίνημα την άνοιξη.

varroa destructor

Αναμενόμενη η αποτυχία (και λίγα έγιναν αν το καλοσκεφτείς) γιατί αυτή η αυγουστιάτικη επίσκεψη, ήταν η πρώτη από τα μέσα Απριλίου (!) οπότε και τα μελίσσια είναι στο έλεος της τύχης τους.

Όταν αρχές Απριλίου ήξερα ότι το πρόγραμμα μου για τους ερχόμενους μήνες που δεν θα μου επέτρεπε την ενασχόληση με τις μέλισσες, αποφάσισα να τα πάω όλα στο Υμηττό που είναι σε απόσταση βολής και ότι γίνει, έγινε. Ο πατέρας μου επέμενε να τα πάω όλα στην Ερέτρια και θα τα φρόντιζε εκείνος. Ευτυχώς αυτή τη φορά δεν τον άκουσα.

Εγώ δεν μπόρεσα να πάω Ερέτρια καθόλου κι εκείνος όταν πήγαινε, φοβούμενος την ξηρασία στο πευκόφυτο βουνό, δεν τόλμησε για μήνες να ανάψει καπνιστήρι και να δει τι κάνουν τα μελίσσια.

Υπόσχομαι την ερχόμενη άνοιξη να επανορθώσω και να μεγαλώσω τον πληθυσμό για να μην νιώθουν μοναξιά και οι εναπομείναντες μέλισσες,όπως αυτή της κεντρικής εικόνας.

Υ.γ. Τρομάρα μου.. είχα υποσχεθεί (αν όχι στον ίδιο, στον ευατό μου) να δώσω σε ένα φίλο που είχε κάτι προβλήματα πέρσι, τουλάχιστον μια παραφυάδα :) και κοντέψαμε τελικά φέτος να μείνουμε εμείς χωρίς μελίσσια :)))))))))

Σήμερα πάω στα μελισσία του Υμηττού, που έχω να τα δω περίπου ένα μήνα.

Ενημέρωση:
Κυριακή 5 Σεπτ. 2010 /ωρα 18:40 Πήγα και στου Υμηττού. Χάλια μαύρα κι εκεί.

Written By

Beekeeper

Greek beekeeper