Με αφορμή μια βασίλισσα vespa orientalis, που βρήκα και σκότωσα σήμερα στο πάρκο στρατού, θα γράψω απόψε έναν από τους λόγους που δεν ανανέωνα το blog τόσον καιρό.
[ η βασίλισσα.. Λίγο πρίν συναντήσει το πόδι μου, συνάντησε την κάμερα μου ]
Δεν είχα και πολλά θετικά να γράψω…
Μετά από μια σειρά προβλημάτων που οδήγησαν στον αποδεκατισμό των μελισσιών μου, τα ελάχιστα που έμειναν και θα αποτελούσαν τη μαγιά για τα καινούρια, έγιναν βορά των σερσενιών. Την άνοιξη λογικά θα πρέπει να έχω πάρει καινούρια μελίσσια.
Εχω αρχίσει κι εχω σταματήσει να γράφω αυτο το άρθρο τρεις φορές. Οσο πιο πολύ προσπαθώ να εξηγήσω την αιτία που έκανε το μελισσοκομείο τόσο ευάλωτο, τοσο πιο πολυ βλέπω οτι δεν υπάρχει κανένας λόγος να αναπτύξω το πρόβλημα τόσο πολύ.
Μια σειρά γεγονότων (που αυτά είναι που δε θα εξηγήσω, γιατί κανεις σε έχει να μάθει κάτι απο αυτα) με οδήγησαν στο να αφήσω λίγο τις μέλισσες στην τύχη τους. Η τύχη δεν το μέτρησε αυτό το “λίγο” και έκανε πολύ ζημιά. Αποφάσισε οτι όσο εγώ ήμουν απών τα σερσενια θα έκαναν πάρτι σε βαθμό που δεν θα φανταζόμουν ποτέ.
Ειχα πάρει μέτρα.
[ η παγίδα με τη σίτα λειτούργησε κάλα. Τα θύματα πολλά. Δεν έλειψαν και οι κανιβαλισμοί ]
Κανιβαλισμός… from kostas.koutsoukos on Vimeo.
Ηταν επιτυχή. Επαναπαύτηκα σε μικρές επιτυχίες ενώ ο εχθρός ήταν σημαντικά ισχυρότερος. Οταν ήταν αργά, η ενέργεια που ακολούθησε ίσως είχε περισσότερο εκδικητικό χαρακτήρα, αλλα δεν άντεξα.
[οι νέεοι κάτοικοι των κυψελών μου. Aπό τα προβλήματα, δεν έλειψαν οι σφήκες ]
Μια μέρα πριν ανακαλύψω, οτι τα σερσένια είχαν καταλάβει πλήρως κάποιες κυψέλες, διάβασα στο blog του Μάρκου μια πολλά υποσχόμενη συμβουλή, για την εξολόθρευση των σερσενιών. Την ακολούθησα λοιπόν καταγράμμα κι ας μην είχα και πολλά να σώσω και τον Ευχαριστώ πολύ.
Την παραθέτω με link στο blog του Μάρκου και συμπληρώνω, οτι το confidor είναι πληγή για τον μελισσοκόμο, αφου οι αγρότες ψεκάζουν με αυτό τα εσπεριδοειδή χωρίς μέτρο, με αποτέλεσμα να καταστρέφουν τη μελισσοκομία. Διαβάζοντας κανεις τις οδηγίες χρήσης του φυτοφαρμάκου θα δει οτι πρέπει να είναι εξαιρετικά προσεκτικός στο χειρισμό, να φορα γάντια κλπ και οτι είναι επικίνδυνο (όπως όλα αυτά). Θέλει επίσης σεβασμό και στα υπόλοιπα ζωντανά που κυκλοφορούν.
Δηλητηριασμένα δολώματα όσο ένα μικρό κεφτεδάκι πάνω σε μερικές κυψέλες, νομίζω οτι είναι υπερ ακρετα. Η ποσότητα που περιγράφει ο Μάρκος με το μισό κιλο κιμά είναι μάλλον τεράστια και περισσότερο ενδεικτική για να δει κανεις τις αναλογίες. (εξαρτάται βέβαια και με πόσα μελίσσια πρέπει να καλύψεις.)
Κατα τη γνώμη μου, καλο είναι να βάλεις το δόλωμα στο μελισσοκομείο για τις δυο τρεις ώρες αιχμής και στο χρόνο αυτό να είσαι παρόν, για να διασφαλίσεις οτι κανένα θηλαστικό ή πουλί θα το φάει. Άλλωστε μετα απο κάποια ώρα το δόλωμα ξεραίνεται και δεν είναι πια δελεαστικό για τις σφήκες. Σε κάθε περίπτωση, όπως λέει κι ο Μάρκος η ποσότητα είναι ελάχιστη για να βλάψει ένα θηλαστικό, αλλα και πάλι δεν πιστευω να αφήσει εντελώς αδιάφορο αυτον που θα το φάει…
Προσωπικά άφησα το δόλωμα στο μελισσοκομείο 1 ώρα παράλληλα με κάποιες εργασιες που είχα να κάνω. Μετά, για οκτώ ώρες το συγκέντρωσα όλο μέσα σε μια απο τις κυψέλες θύματα, οπότε ήταν αδύνατο να έρθει σε επαφή με πουλιά ή γάτες. Το ίδιο απόγευμα το αφαίρεσα τελείως. Πιστεύω οτι σαν μέτρο προλήψης είναι υπερβολικό και αν είναι να το εφαρμόσει κανεις θα πρέπει να το κάνει μόνο αν η κατάσταση δεν λύνεται με τις κλασικές παγίδες. Μπορεί να κάνω και λάθος.
Οπως και να έχει το αποτέλεσμα για μένα ήταν οτι μελισσκομικά έκλεισα έναν κύκλο με καταλύτη τα σερσένια. Πιστεύω την άλλη φορά να τα πάω καλύτερα.
Ειρωνία, ξεκίνησα το κείμενο με μια αναφορά στο παρκο στρατού στο Γουδή. Είχα ξαναγράψει για το μέρος αυτό και είχα αναφέρει δυο πράγματα, ένα οτι στο ίδιο ακριβώς σημείο είχε σερσένια και δεύτερο το κόκκινο ρυγχωτό σκαθάρι (rhynchophorus ferrugineus) που προσβάλει τον φοίνικα και οι λανθασμένοι ψεκασμοί για την αντιμετωπισή του, έμελε να καταστέψουν τη μελισσοκομία στην Αττική ένα χρόνο μετά…
