Kροκύλειο Δωρίδας, ημέρα δεύτερη :)))

Την Κυριακή όταν έφευγα από το χωρίο, οπως κάθε φορά έκανα ένα πέρασμα από τα σημεία που έκανα δουλειές, για έναν τελευταίο έλεγχο. Nα δω αν έχω αφήσει κανένα εργαλείο έξω, κανένα παράθυρο ανοιχτό κλπ.

Στην πεζούλα κάτω από τα δυο μελισσάκια, εχω αφήσει εδω και κανα δυο μήνες ενα πενταράκι κυψελίδιο. Το είχα ακουμπήσει πρόχειρα, μήπως στραβωθεί κανένας αφεσμος και μπει μέσα.

Ο λόγος ήταν ο εξής:

Ειχα βρει τότε βασιλικά κελία στο ένα μελίσσι. Δεν ειχα βρει όμως βασίλισσα. Μάλιστα άλλα ήταν κλειστά κι αλλα ανοιχτά.

Δεν καταλάβαινα τότε τι συνέβαινε. Ειχα φύγει με την υποψία οτι είναι ορφανό, αλλά τελικά έπρεπε να έρθω 280 χιλιόμετρα μακριά, για να βρω τη βασίλισσα σε μια απο τις φωτογραφίες που ειχα βγάλει!

Ολα αυτα τα ωραία τα ξεχασα. Ετσι αντι να πάω τώρα στα μελίσσια και να ασχοληθώ με το θέμα ως ειχε, πήγα το Σάββατο κι εκανα οτι περιέγραψα στο προηγουμενο post και την Κυριακή, ότι ξεκίνησα να γράφω εδώ, .
Πήγα δηλαδή να μαζέψω τα εργαλεία μου .. ε και με την ευκαιρία και το κυψελίδιο - αφεσμο παγίδα..

"Εργο τέχνης." Ειχα ακουμπήσει πρόχειρα το κυψελίδιο σε μια καρέκλα.. κουτσαινε. την έσπρωξα στην κληματαριά. Τη στήριξα με κατι πλάκες. Ναι αλλα γιατι να μπει μεσα ενα μελισσι? Αδειο ήταν το κυψελίδιο.. Πέταξα λοιπόν μέσα και ελαχιστο κερι, ετσι για μυρίζει οικία στι μέλισσες. Οτι να ΄ναι δηλαδή.

Και πώς να πας τώρα εκει και να πάρεις το άδειο πενταρακι? Που ήταν όλη η διαδρομή γεμάτη αγκάθια μέχρι το γόνατο και εγω φορύσα βερμουδίτσα... Τεσπα.. μικρό το κακό. Οταν έφτασα στο πεντάρι ξεκαθάρισαν όλα.

Είχε μέσα ενα μελίσσι!

Να λοιπόν πως εξηγούνται όλα.
1. Γιατι είχε βασίλισσα και κλειστα κελια μέσα το μελισι την προηγουμένη φορα?

Γιατι σμηνουργουσε
2. Γιατι είχε βασιλικα κελια ανοιχτα το μελισι την προηγούμενη φορα?

Ειχαν ηδη φύγει αφεσμοι. (ποιος ξέρει πόσα εχασα και βρήκα μονο αυτό στο πενταρκάκι)
3. Γιατι τα μελισσακια ειναι μια χαρα αλλα προκοπη δεν κανουν?

Γιατι ειναι μισα. Το σκανε οι μελισσες και εγω τις βρισκω μηνες μετα
4. Γιατι ο μελισσοκόμος πρέπει να ειναι κοντά στα μελίσσια?

Για να τα προλαβαίνει αυτα.
5. Γιατι μια ευτραφής γριουλα της περιοχής ισχυρίζεται οτι βρήκε ενα μελίσσι μεσα στο μπουρι της σόμπας της την ιδια περίοδο?

γιατι ο αφεσμος δεν παει ποτέ ενας ένας.

5. Γιατι παρόλα αυτα ειμαι χαρούμενος.

Γιατι θα μπορουσα να έχω διπλασιάσει τα μελισσια του χωριου ή να τα έχω πολύ πιο δυνατά απο οτι είναι. Ηταν δυό. Με ατελεις χειρισμούς όμως και λιγη τύχη, έχω δυόμιση μελισια τώρα.

Μάλιστα το καινούριο είναι ελευθερο- αγριο- αυτοδημιούργητο.

Να δω τώρα ποτε και πως θα πάω να το μαζέψω και να το βάλω σε κανονική κυψέλη...

Kροκύλειο Δωρίδας, ημέρα πρώτη :)

πάμε λοιπόν στο χωριό μετα απο απουσία περίπου 45 ημερών. Τι να λένε οι 45 μέρες.... εχω εκει δυο μελίσσια απο τον
Ιουλη του 2007 και νομίζω πως τα έχω ανοίξει 10 φορες και αντε να τα έχει ανοίξει αλλες 2-3 ο πατέρας μου.

Κι όμως.. είναι τα πιο ευτυχισμένα μελισσάκια και αυτα που χαίρομαι πιο πολύ να βλέπω. Δεν είναι κερδοφόρα. Δεν τα τρύγισα ποτέ. Σήμερα είναι στα καλύτερα τους. Προσοχή! Δεν είναι τίποτα αξιοζήλευτα μελισσια. Είναι απλα στα καλά τους, πράγμα σημαντικότατο αν σκεφτείς τις ελάχιστες παρεμβάσεις μου.

Πριν περίπου ένα μήνα είχε πάει στο χωριό ο πατέρας μου. Χωρίς ιδιαίτερη στρατηγική, πρόσθεσε και στα δυο (δεκάρια τότε) απο ένα πάτωμα, με τρία απ απολύτως άχτιστα πλαίσια.

Τα έρμα τα μελισσακια τα έπιασαν, τα έχτισαν και μάλιστα το ένα έχτισε και έξω απο τα πλαίσια. Έμαθα πως η περιοχή φέτος έδωσε πολυ καλά, τόσο στο έλατο, όσο και στα "δένδρα" (δρυς)
Η πληροφορία για τις δρυς ήρθε απο αναξιόπιστη πηγη και επιφυλάσσομαι. Σε κάθε περίπτωση από την πρώτη επίσκεψη έφυγα με τις εξης σκέψεις.

1. εντυπωσιασμένος απο το πόσο ηρεμα είναι αυτα τα μελισσια. Για την ιστορία με εχει κεντρίσει μόνο μια εργατρια, στο σύνολο των επισκέψεων, απο καθαρα δικό μου λάθος. Ποτε άλλοτε δεν μου έχουν επιτεθεί.



2. αφου όλα πάνε καλα, τι γίνετε και δεν προόδευσαν τελικα? οι πληθυσμοί είναι υγιείς αλλά συγκρατημένοι και οι πιθανότητες για τρύγο - σε αντικειμενικά καλές συνθήκες είναι τελικα μηδενικές. Οχι οτι με νοιάζει (γιατι το πώς μυρίζει αυτό το κοματι κερί όταν είσαι ήρεμος και σε διακοπες, στο αγαπημένο στο χωρίο είναι απο μόνο του αποζημίωση και δεν χρειάζονται και τα μελια)

αλλα γιατί δεν εχουμε πάρει μέλι? (νομίζω θα το απαντήσω στο επόμενο)

Φωκίδα (νεος τίτλος NAI είμαι αρκούδα και δεν ντρεπομαι!)

Λοιπόν καμία φορά νοιώθω "άβολα". Κατηγορώ τον εαυτό μου και λέω ότι είμαι απρόσεκτος. Απο την άλλη πάλι δεν βλέπω και το λογο να σκάω. Οι μέλισσες είναι το χόμπυ μου (εχω κι άλλα, αλλά αυτό είναι το πιο αγαπημένο μου.)
Δεν θα τις αφήσω να με αγχώσουν ή να με στεναχωρήσουν. Απρόσεκτος ναί! Aπρόσεκτος και αρκούδα όταν πρέπει. Τι λέω? Αυτό είναι το post που μόλις ετοιμαζόμουν να ανεβάσω και το ανεβάζω ως είχε, με μια μικρή προσθήκη στο τέλος και τούτη την παράγραφο στην αρχή.
Θα έγραφα λοιπόν:

Το τριήμερο ήμουν στο χωριό. Εκεί η άνοιξη φτάνει σαφώς αργότερα απο οτι εδώ. Εφτασε όμως κι εκεί και μάλιστα δυναμικά. Θυμίζω οτι τα μελίσσια του χωριού είναι μέρος του φανταστικού πειράματος που λέγεται Φωκίδα project. Mε απλά λόγια είναι εγκαταλειμμένα εκεί και περιμένουμε να δούμε πως μπορουν να εξελιχθούν - επιβιώσουν με μηδαμινή φροντίδα.

Αθλος! Μετά απο σχεδόν δυο χρόνια έκανα τα πεντάρακια δεκαράκια! Θα τρίζουν τα κόκαλα του παππού μου, που στον ίδιο χώρο διατηρούσε κανονικό μελισσοκήπι. Το θέμα είναι οτι αν κρίνω και απο το πόσα post εχω κάνει σχετικά, πρέπει να έχω πάει στα μελισσάκια αυτα καμια 10αρια φορές όλες κι ολες.

Νομίζω πια ότι μπορώ να πώ με ασφάλεια οτι δεν με χρειάζονται για να επιβιώσουν αλλα και να αναπτυχθούν. Με ασφάλεια όμως μπορώ να πώ οτι δεν θα πάρουμε και μέλι απο εκεί...
Δεν πειράζει, έχουμε κάτι να ασχολούμαστε. Το τελευταίο άνοιγμα έγινε κάτω απο καλές συνθήκες.

Η περιοχή σφίζει απο νερό. Ο Μόρνος γέμισε και πάλι και τα πάντα είναι πρασινα και ανθισμένα.

Ακόμα και οι βομβίνοι στο διπλανό παράθυρο έχουν κάνει τεράστιες φωλίες.

Τα χορταράκια τίνουν να κλεισουν τις εισόδους αλλα ευτυχώς τα κεραμυδάκια που είχα βάλει καλα κρατουν.

Οι σκεπές δεν αντεξαν τα χιόνια και το χρώμα τους χάλασε (του χρόνου ίσως τις ενισχύσω με λαμαρίνα). Τα μελίσσια απιστευτα ήρεμα και με αρκετό πληθυσμό και όρεξη ώστε να δεχτουν και απο δυο αχτιστα πλαισίακια (αν όλα πάνε καλά θα παώ σε κανα δυο εβδομάδες να σηκώσω πατώματα)

Όμως και στα δυο βρήκα βασιλικά κελία.
Υπήρχαν 7- 8 νομίζω σε καθε κυψέλη. Ηταν τακτοποιημένα στο κάτω μέρος του πλαισίου και όχι πανικόβλητα αριστερα δεξια, αρα ηταν μαλλον σμηνουργίας και όχι βεβιασμένων κινησεων. Ελα όμως που αρκετά ήταν ανοιχτά. Αρα?
Βγηκε βασίλισσα? Και που ήταν? Η άλλη γιατί εμεινε κλειστή και δεν την πείραξε κανεις? Και τα δυο μελίσσια είχαν απο λίγο σφραγισμένο γόνο.Και τα δύο είχαν αρκετό πλυθυσμό. Και τα δυο είχαν αρχίσει να βάζουν μελακι και εμοιαζαν ευτυχέστατα.

Πήρα λοιπόν την αποφαση! Ειμαι 300 χιλιόμετρα μακρια απο τα πολλά μου μελίσσια. Δεν έχω εξοπλισμό παρα μόνο ένα άδειο πενταράκι. Ειμαι ήρεμος και περνάω καλα, γιατί είμαι σε διακοπές. Τα μελισσια μοιάζουν να ειναι καλα απλά δεν έχω καταλαβει τι ετοιμάζουν. Σε ενα απο τα χωρίσματα που είχα βάλει έχουν αφήσει λίγη κερήθρα με ελάχιστο μελι...

Οκ... τα κλεινω, ας κανουν οτι θέλουν! Παω να μασουλησω το κερακι να δώ αν είναι καλό το μελι που μαζευουν... δεν ξέρω αν το εχω ξαναγράψει αλλα σίγουρα το έχω πει σε φίλους. Καμία φορα εχει πιο πολυ πλακα να κάνεις την Αρκούδα* παρά το μελισσοκομο. Ας φάμε τα μελια και βλέπουμε
Καλο μηνα σε ολους!

(νομίζω η Ελισάβετ έβγαλε κανα δυο καλές φωτογραφίες απο τις μέλισσες) αν ναι θα τις ανεβάσω σύντομα).

Κάπως έτσι θα έκλεινα μέχρι που τώρα που περιεργαζόμουν τις φωτογραφίες, είδα και τη βασίλισσα που δεν εβρισκα εκει! Ισχύει η ευχή:

Καλο μηνα σε ολους!

Mπρος στα κάλλη τι είνα ο πόνος.

Moλις γύρισα απο την Ερέτρια. Είμαι λίγο πιο παχύς απο ότι οταν πήγα. Δεν είναι τόσο το καλό φαγητό, όσο το  γεγονός οτι προσπάθησα να "μεταγγίσω" ένα διώροφο μελίσσι* σε μια κυψέλη με καλύτερα ξύλα  για να τη μεταφέρω. Νομίζω ο κυρ Λευτέρης είναι τυχερός που τον επισκέφτηκαν οι μέλισσες της Αθήνας. Οι μέλισσες της Ερέτριας είναι πολύ άγριες!

 

Έβλεπα κάτι μελίσσια σε φωτογραφίες και τα ζήλευα. Αυτά που όταν ανοίγεις το καπάκι είναι κατάμαυρα. Παντού μέλισσες, Δεν υπάρχει τίποτε άλλο να δεις. Τώρα τα βλέπω και τρομάζω.

Δυο, τρία μελίσσια στην Ερέτρια είναι θηρία.

*Το συγκεκριμένο είναι και τρομερά άγριο. Οταν πριν 20 μέρες επιχειρήσαμε να το ανοίξουμε η κατάσταση ήταν ηδη εκτός έλεγχου απο ένα αλλό, Ο πατέρας μου μέτραγε μόνο στο δεξί χέρι καμιά 15αρια τσιμπήματα. 

 

Σε μια κίνηση πανικού το κόψαμε βίαια στα δυο. Εβαλα δηλαδη δίπλα του μια κινητή βάση.Ακούμπησα εκεί το πάνω του πάτωμα και προσθεσα χωρίς πολλά, πολλά, έναν όροφο με άχτιστα πλαίσια κι ένα δυο άδεια απο παλιότερο τρύγο. Ενα τετοιο πάτωμα πρόσθέσαμε και στο μισό που έμεινε πιο δίπλα, σα βάση.

 

Το μόνο που δεν περίμενα είναι να βρω το ίδιο "πρόβλημα" σήμερα επι δυο.Και τα δυο μελίσσια μοιάζουν τέρατα με πολύ κινητικότητα στις εισόδους τους. Ανοίξαμε  το ένα με σκοπό τη ¨μετάγγιση" που έλεγα πριν.

Βγαλαμε τα 10 πλαισια της βάσης και τα βάλαμε σε μια άλλη,  γερή και καλή βάση, προκειμένου να πετύχουμε μια ασφαλή  μεταφορά μεσοβδόμαδα.

Ε, δεν προλάβαμε να κάνουμε τίποτε άλλο . Η διαδικασία αυτή έγινε μεν μεθοδικά και πρέπει να κράτησε 7 λεπτά, όμως η επίθεση ήταν τέτοιου επιπέδου που την  επόμενη μισή ώρα προσπαθούσαμε απλά να φύγουμε από το σπίτι. Για να δούμε τα άλλα μελίσσια καμιά συζήτηση. Με καταδρομικές κινήσεις πηγαίναμε που και που και μαζέυαμε κανα εργαλείο απο αυτα που είχαμε αφήσει γύρω γύρω.

Οι μέλισσες στις φωτογραφίες είναι απο την περιοχή, όταν εβδομάδες πριν ήταν πιο ήρεμες και εγω πιο ψύχραιμος στο να φωτογραφίζω. 

Tι βρίσκει κανείς στην ταράτσα...

Η χρησιμότητα ενός καθαρού χώρου μπροστά από την κυψέλη, είναι ένα θέμα που έχω ήδη θίξει. Η καθαρή είσοδος είναι καθρέφτης του μελισσιού.

Εδώ και αρκετές μέρες βρίσκω αρκετές νεκρές μέλισσες μπροστά από μια συγκεκριμένη κυψέλη. Υπολογίζω καμία 20αρια την ημέρα. Αν αφαιρέσουμε και διάφορες που τις παίρνει ο αέρας, άλλες που τις παίρνουν άλλα έντομα και κυρίως αυτές που τις πετούν οι ζωντανές μέλισσες αρκετά μακριά από την κυψέλη, μιλάμε για πολύ μεγαλύτερο αριθμό. (κακά νούμερα είναι αυτά)

Δεν μπορώ να βρω κάποιο προφανή λόγο. Δεν ξέρω και τι να κοιτάξω. Δεν είμαι καν σίγουρος ότι δεν οφείλεται σε βαρρόα καθώς έχω δει και δυο μέλισσες με όλα τα χαρακτηριστικά της προσβολής.

'Ομως όλες οι άλλες νεκρές, είναι αρτιμελέστατες. (η προσβολή από το παράσιτο βαρρόα, δημιουργεί πεδίο δράσης για μικρόβια που αφήνουν χαρακτηριστικά σημάδια ατροφίας στις νεκρες μέλισσες, όπως κακοσχηματισμένα φτερά κλπ, οπότε είναι εύκολο να διαγνώσεις από τι πέθαναν)

Απο την άλλη το μελισσάκι πάει καλα και αναπτύσεται ικανοποιητικά. Βεβαια μετα το σκ άλλαξα γνώμη γιατι βλέπω οτι τα υπόλοιπα αναπτύσονται ικανοποιητικότερα... οποτε δεν ξέρω τι να υποθέσω.
Προς το παρόν παρακολουθώ το χώρο μπροστά απο το μελίσσι, για να δώ τι μου βγάζει κάθε μέρα.

Σήμερα το απόγευμα βρήκα πάλι κάποιες νεκρές. Εργάτριες, κηφήνες ..μια βασίλισσα...
Φυσιολογικά πράγματα δηλαδή...(!)

Το πήρα ψύχραιμα (δεν είναι πολύ ωραίο να βρίσκεις μια νεκρή βασίλισσα αφού είναι μοναδική σε κάθε κυψέλη) και νομίζω έχω τη λύση. Θα ξέρω καλύτερα μόλις επιθεωρήσω τα μελίσσια, αλλά θα εκτιμούσα μια επιβεβαίωση της θεωρίας μου για να κοιμηθώ λίγο πιο ήσυχα απόψε.

Στον ίδιο χώρο έχει 2 παραφυάδες που όπως τα έχω υπολογίσει το αργότερο την Κυριακή θα έβγαζαν νεα βασίλισσα και δυο παραφυάδες που έκοψα από μελίσσι έτοιμο να σμηνουργίσει. Εχουν δηλαδή μέσα έτοιμα, κλειστα βασιλικά κελιά, τα όποια έχω βάσιμες υποψίες οτι άνοιξαν επίσης την Κυριακή.

Λέω λοιπόν οτι η άτυχη βασίλισσα που βρήκα, είναι μια νεαρή η οποία βγήκε δεύτερη. Η πρώτη και κατα κάποια λεπτά γηραιότερη βασίλισσα φρόντισε να την ξεπαστρέψει κι έτσι βρήκα εγώ το πτωμα της. Μια επιθεώρηση σε δυο τρεις μέρες ελίζω να με πείσει.

Το μελίσσι μάρτυρας

Έτσι λένε μερικοί μελισσοκόμοι το μελίσσι που αφήνουν σε μια τοποθεσία, για να μαρτυρά οτι η συγκεκριμένη θέση είναι πιασμένη και να διώχνει άλλους μελισσοκόμους, επίδοξους καταληψίες του σημείου.
Εγω πάλι το μελίσσι που αποκαλώ μάρτυρα, είναι αυτό που μαρτύρησε κυριολεκτικά τις τελευταίες μέρες στα χέρια μου. Κάνοντας μια σύντομη ανασκόπηση μπορούμε να δούμε τα εξής.

21 Φεβρουαρίου παρατηρώ οτι αυτό το μελίσσι κι άλλο ένα*, δεν κατανάλωσαν τις πρόσθετες τροφές που είχα βάλει για το χειμώνα στον ιδιο βαθμό με τα άλλα. Ο καιρός δεν επέτρεπε να το ψάξω σε βάθος όμως
28 Ανακαλύπτω οτι σε κάθε κελί υπάρχουν διπλα και τριπλα αυγά και το μελισσι είναι αρρενοτοκο (τα εξηγώ σε προηγούμενο post και παρουσιάζω και τις φωτογραφίες αδιάψευστο μάρτυρα μου)
7 Mαρτίου γνωρίζω οτι έχω καθυστερήσει Το μελίσσι έχει ακόμα αρκετό πληθυσμό. Το ξετινάζω δεν βρίσκω πουθενα γόνο θηλυκό. Ολα τα κλειστά κελια έιναι κηφηνο κελία και υπάρχουν πολλά κελιά με δυο και τρεις γέννες. Τινάζω όλα τα πλαίσια και αφήνω μέσα ένα αχτιστο μετα απο συμβουλή συναδέλφων. Αφήνω και λιγότερο απο μισο ζαχαροζύμαρο και λιγο μέλι ανακατεμένο με ζάχαρη σε ενα πιατάκι. Επειδη όμως πιστευω οτι είναι πολί λιγα αφήνω μέσα κι ενα πολύ παλίο πλαίσιο της ιδιας κυψέλης. Το πλαίσιο έχι πάνω μέλι καλυμμένο και ακαλύπτο και αρκετό κηφηνο γόνο τον οποίο αφαιρώ με το μαχαίρι κυριολεκτικά κόβοντας και πετώντας περισσότερο απο τη μισή κερήθρα

14 ανοιγω. Το τι είχα σκοπο να κάνω δεν εχει αξία να το πω γιατι δεν το έκανα. Το μελίσι δεν πείραξε το άχτιστο φύλλο που έβαλα. Έκανε μαι πολύ μικρη κερήθρα σε ενα αδειο πλαίσιο

και ο μεγαλύτερος ογκος των εργατριών καθοταν στο παλιο - έτοιμο αλλά κατεστραμμένο πλαίσιο που είχα αφήσει. Θεωρώ οτι η κατάσταση δεν αξίζει και παω να ξετινάξω τις εργάτριες λιγο πιο μακριά για να διαλύσω το μελίσσι.

Κλασικά πριν κανω οτιδήποτε φωτογραφίζω - εξου και το υλικό. Τινάζω το μελίσσι αρκετά μέτρα μακριά απο την κυψέλη και τι βλέπω?
Ενα βασιλίκο κελι.. κλειστό.....

που το βρήκατε κορίτσια μου το αυγο και κάνατε κελι? Είχατε μανα και δεν την ειχα δει? Και γιατι έκανε διπλά αυγα? Γιατι έκανε μόνο γιους? που βρέθηκε αυτο το αυγό ή τι έχει μεσα αυτο το σφραγισμένο κελί?

και εκει που καίγεται το μυαλό συνειδητοποιείς οτι... μολις τίναξες το μελίσσι. Μεχρι να καταλάβω τι γίνετε βλέπω οτι οι μέλισσες που τιναξα επέστρεψαν προφανώς στην κυψέλη, πλην μερικών οικιακών που προσπάθησαν αν μπουν στην κοντινότερη κυψέλη και μερικών αλλω που σφάχτηκαν με διπλανά μελίσσια.

Ξανά έβαλα τα δυο πλαίσια στην κυψέλη. Πρόσθεσα ενα χτισμένο πλαισιο με ακαλυπτο μέλι και ενα ζαχαροζύμαρο. Περιμένω το σκ να δω τι έχει γίνει.
Πάραλληλα βέβαια τα υπόλοιπα μελισσια συνέχιζαν φυσιολογικά την καθημερινότητα τους.

*το άλλο μελίσσι που δεν έχει πάρει τις τροφές του έχει μεσα μανα. Την έχω δει και τις δυο τελευταιες φορές που το άνοιξα, αλλα δεν υπάρχει καθόλου γέννα.

Συμπέρασμα. Οποιος δεν έχει φάει το φαί του το χειμώνα κατι κακό κρύβει.

πειράματα κι επαναλήψεις

Την Καθαρά Δευτέρα πήγα στα μελισσία της Ερετριας. Η εικόνα καλή.

Ενα απ όλα είναι λιγο πιο μαζεμένο (δεν βλέπω όμως το λόγο) και ένα αλλο επιφύλασσε μια δυσάρεστη έκπληξη.

΄Ηταν το πρώτο που άνοιξα. Το πρώτο πλαίσιο που κοιταξα γεμάτο αυγά ημέρας! Το μελίσσι είχε και πολλά κλειστά κηφηνοκελια, λες και ετοιμάζει στρατούς απο μνηστήρες να γονιμοποιήσουν τις νέες ανοιξιάτικες βασίλισες. Και μελάκι έιχε και μέσα έξω οι εργατριες και ζωή. Καμάρωνα εγώ για την προκοπή και πάω να φέρω τη φωτογραφική.

Εκεί γίνετε η μοιραία καλύτερη παρατήρηση. Αυγα. Πολλα αυγα.

Ενα, δυο και τρια σε κάθε κελι... Μεγάλη επιτυχία όπως και πέρσι, ακριβώς τετοιες μέρες!

Τα λέω πιο αναλυτικά στο περσινό post ας τα πω συνοπτικά και τώρα. Οταν το μελίσσι δέν έχει βασίλισσα για πολυ καιρό, όταν ειναι αμετάκλητα ορφανό, οι εργάτριες μπαινουν σε μια λανθάνουσα κατάσταση και ξεκινούν μια αρρωστημένη γέννα στα κελια.

Επειδή το blog καποιες φορες δεν γίνετε κατανοητό στους μη μυημένους στη μελισσοκομία, για βοήθεια παραθέτω και τα σχετικά link
Βασίλισσα / εργάτρια / κηφήνας /το μελίσσι / Διπλά αυγά

Το μελίσσι είναι άμοιρο. Λογικά έπρεπε να το διαλύσω και να τινάξω τα πλαίσια με τις αρρενοτόκες μέλισσες καπου πιο δίπλα. Ο πληθυσμός όμως ήταν αξιόλογα μεγάλος και η διαδικασία της "απολύσεως" ενός μελισσιού δε μου αρέσει ποτέ.
Ετσι πήγα χτες με σκοπό να το ενώσω με κάποιο άλλο. Θυμόμουνα όμως οτι απο παλιότερες συζητήσεις οι συνάδελφοι ειναι εναντίον αυτής της λύσης.

Ετσι κάλεσα σε βοήθεια τον Σπύρο που πάντα έχει την τάση να με ξελασπώνει επιτυχώς με τις συμβουλές και τη συμπαράσταση του.
Μου πρότεινε κάτι που μοιάζει πιο πολύ με πείραμα αλλα μου φάνηκε ενδιαφέρον και θα δούμε πως θα εξελιχθεί. Αφαίρεσα όλα τα πλαίσιά και άφησα μέσα μόνο ένα φύλλο άχτιστη κηρήθρα στη μέση και δυο πλαίσια χωρίς καν κηρήθρα αριστερά, δεξιά.

Αυτό με την κερήθρα θα απασχολήσει τις εργάτριες απο την άσκοπη γέννα. Θα υποχρεωθούν να το χτίσουν γιατι δεν έχουν πλέον φωλια και θα αναλώσουν τον χρόνο τους εκει. Τα άλλα δυο είναι απλα εκεί για να στηρίξουν το αυτοσχέδιο ζαχαροζύμαρο που έβαλα στο πάνω μέρος για να έχουν λίγες προμήθειες τροφής. Αργότερα θα εισαγάγω μια βασίλισσα σε κλουβάκι

Αυτο που με κάνει να αμφισβητώ την επιτυχία του εγχειρήματος είναι.
1 ον δεν ξεκαθαρίσαμε ποτε ειναι το αργότερα...
2 ον οποτε και να είναι εγώ πριν το Σαββατοκύριακο δεν μπορώ να παω...
3 ον που θα βρω βασίλισσα σε κλουβί τέτοιες μέρες?
4 ον εξακολουθεί να με τρωει το χέρι μου να το ενώσω με ενα υγιές (μήπως τώρα μπορώ?)

Αμαν, αμάν, αμάν, σε γενικές γραμμές, μάλλον φωτογραφικό μοντέλο θα καταλήξει κι αυτο το μελίσσι και θα πεθάνει. Κρίμα γιατι πραγματικά είναι πολλές οι εργάτριες.

Kέφια...

Tην προηγούμενη εβδομάδα που άνοιξα τα μελίσσια, βρήκα μια "νεόκτιστη γλώσσα" κερήθρας (link, σχετικό με το χτίσιμο).

Δεν τη χάλασα και χτες που ξανάνοιξε για να τροφοδοτήσω, την είχαν μεγαλώσει... Την αφαίρεσα τελείως και πρόσθεσα κι ενα χτισμένο, αλλά άδειο πλαίσιο που είχα από πέρσι.Θεώρησα ότι αν έχει τάση να χτίζει ίσως θέλει χώρο. Σήμερα που ξανάνοιξα από περιέργεια για να δω πως παίρνουν την τροφη, βλέπω ότι την ξεκίνησαν πάλι.

Θέλω να πιστεύω ότι η Άνοιξη θα μας βρει πολύ ακμαίους. Παρόλα αυτά δεν νομίζω ότι το συγκεκριμένο μελίσσι χτίζει λόγο έλλειψης χώρου γιατί έχει και μάλιστα αρκετό. Μάλλον δεν του αρέσουν οι κερήθρες που ήδη έχει μέσα...

σ.σ. Την τροφή που έβαλα, ήθελα να την ελέγξω γιατι δέν την έχω ξαναχρησιμοποιήσει.

Είχε και γύρη και στο μαγαζί που μου την πούλησαν με θορύβησαν λίγο, εξου και ο επαναληπτικός έλεγχος σήμερα. Μου είπαν οτι η τροφή αυτη χαλάει και θα πρέπει να καταναλωθεί σύντομα. Πραγματικά οι μέλισσες έχουν πέσει με τα μούτρα και την εξαφανίζουν. Για να δούμε.

Kυριακή

Είναι όμορφη αίσθηση είσαι στα μελίσσια και να κάνεις δουλείες και καμία φορά κατάκοπες μέλισσες να ξαποσταίνουν για λίγο πάνω σου, πριν μπουν στην κυψέλη.

Οι μέρες είναι για κάποιους λόγους δύσκολες, εύκολες όμως σε μελισσοκομικό επίπεδο. Ο καλός καιρός ευνοεί ακόμα και μικρο επεκτάσεις αλλά πιστεύω οτι σύντομα θα ξαναχαλάσει.

Η ηρεμία που προσφέρει μια επίσκεψη σε μελίσσια που σφύζουν απο Ζωή και γεμίζουν την ατμόσφαιρα με το εξαιρετικό βούισμα τους, εξακολουθεί να είναι μοναδική.

Σε καμια περίπτωση δεν είχα χρόνο να κάνω κατι παραπάνω απο μια μικρή επίσκεψη, στα δυο μοναδικά μελισσια που έχω περισώσει στην Αθήνα, αλλα αυτό το κομμάτι της χαλάρωσης και της ηρεμίας χρειάστηκε πολύ αυτές τις μέρες.

Aλκυονίδες :D

Που να φανταζόταν ο Κύηκας, οτι επειδή ήταν ξεροκεφάλας και πηγε για ψάρεμα με κακοκαιρία, θα είχα εγώ ευκαιρία σήμερα να πάω στα μελίσια. Πηγε το παλικάρι για ψάρεμα, πνίγεται και η καλή του, η Αλκυόνη, παίρνει φόρα και πηδα στο κενό. Τη λυπάται ο Διας, την μεταμορφώνει σε πουλί και της δίνει και αλλη μια ευκαιρια. Στην καρδία του χειμώνα, της παρέχει μερικές μέρες καλοκαιρίας για να κανει τα αυτγά της με ασφάλεια.Τις Αλκυονίδες μέρες.

Εγω την κοπέλα δεν τη γνώρισα, αλλα εκμεταλλευόμενος το γεγονος όπως κάθε άλλος συνάδελφος, πηγα μέσα στο Σαββατοκύριακο να δώ τα αγαπημένα μου μελισσια. Δεν ήταν ψαχούλεμα σε βάθος. Αρκέστηκα στο να δώ οτι ειναι όλα καλα. Έδωσα την πρέπουσα κληση σε ενα μελισσι που είχε μαζέψει λιιιιγη υγρασία. Αντικατέστησα τις τελειωμένες τροφές σε αυτα που είχαν φάει τα ζαχαροζύμαρα τους (επειδή έρχονται πιο κρύες μέρες) και βέβαια έβγαλα πολλές φωτογραφίες με την ακόμη πιο καινούρια μου μηχανή, τις οποίες θα τις παραθέσω και σε ερχόμενα post.

γενικά τα μελίσσια ήταν αρκετά ζωηρά

έφερναν μέσα αρκετή γύρη (η μπάλα στα πόδια τους), αλλωτε κίτρινη

άλλωτε λευκη

και άλλωτε πορτοκαλί

σημείωση: η μηχανή είναι μια canon EOS 450D και είναι της Ελισάβετ. Λεω όμως, σιγά σιγα να περάσω κι εγω σε canon κι έτσι εχω προκαταβολικά πάρει έναν Τamron 90mm f/2.8 1:1 οπότε πάμε για τρελά closeup.

Εν αναμονή λοιπόν των υπολοίπων

Αν πέσεις κάτω, το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να κάνεις, είναι να ξανασηκωθείς.

Στον Υμηττό είναι το σπίτι μου. Έτσι το να έχω μελίσσια στο βουνό, 20 λεπτά μακριά από το κρεβάτι μου έμοιαζε βολικό. Πραγματικά, το να είσαι κοντά βολεύει αφάνταστα, αφού μπορείς να παρατηρείς άμεσα τα προβλήματα και να τα λυνεις.

Από την άλλη τι πιο ωραίο, από το να έχεις ένα λόγο να πηγαίνεις μια φορά την εβδομάδα σε ένα όμορφο δάσος και να κάνεις δουλείες για τα μελισσάκια σου.

Βέβαια, σιγά σιγά τα πράγματα είχαν δυσκολέψει. Μετά τις μεγάλες φωτιές, εκτός από το οτι καρδιοχτυπίσαμε, αν και τελικα τα δικά μου μελίσια βγηκαν αλώβητα, η έντονη φύλαξη του βουνού απο σχετικές υπηρεσίες και το Δημο, άρχισε να μου δημιουργεί προβλήματα.

Οι επισκεψεις αραίωσαν αφου πλέον στις ιδανικες συνθήκες που επρεπε να υπαρχουν για να τελεστεί μια επίσκεψη, προστέθηκε αλλη μια:

Να μην είναι ώρα αιχμής (6.00-18,00!) για τους αλλους επισκεπτες του βουνου, καθως αυτόκλητοι πυροφύλακες και ευυπόληπτοι πολίτες με αγριοκοιταζαν, θεωρώντας με εν δυνάμει εμπρηστή.

Μια μεγάλη σιδερένια μπάρα (αριστοτεχνικά φτιαγμενη πρεπει να πω) εμπόδιζε την πρόσβαση με αυτοκίνητο στο χώρο που είχα τις μέλισσες. Δεν ειναι ο ποδαροδρομος που με ενοχλούσε, αλλα το γεγονος οτι ο δρομος ηταν αποτομος και το να κουβαλας πανω κατω μέλια, μελισσια και τροφες ηταν δύσκολο. Ετσι μεσα απο μια σταδιακή παραμέληση ήρθαν προβλήματα, όπως τα σερσένια και αλλα μυστηριώδη ζητήματα. Δυο φορές καποιος καλοθελητής, μου βούτηξε κενες κυψέλες και εξοπλισμο.

Παρόλα αυτά όλες τις φορές τα προβλήματα λύθηκαν. Η βλάστηση ήταν καλή (1 & 2) και το μέρος επιφύλασσε συχνα περίεργες εκπλήξεις, όπως πχ να ακους τη νύχτα πεντακάθαρα, συναυλίες απο το Λυκαβηττό, χιλιομετρα μακρια! Πριν περίπου τριάντα μέρες είχα κανει την τελευταία ενέργεια για καταπολέμηση του Βαρόα. Ειχα δει τις βασίλισσες μου, ειχα κατεβάσει οτι πατώματα έπρεπε, ήξερα οτι δεν΄είχα να περιμένω αλλες εκπλήξεις και με αφορμη την αλλαγή του καιρού είπα χτες να πάω εκει και να κάνω το οριστικό κλείσιμο για να ξεχειμωνιασουν. Να βάλω τις τροφές μου και να φύγω...

Τα είχαν κλέψει...

Eρέτρια

Χτες πήγα στην Ερέτρια. Εκεί υπάρχουν 8 μελίσσια αυτή τη στιγμή, μετά τις περσινές απώλειες και κάνα δυο μεταφορές που έγιναν. Εξαιρετικά πετυχημένη η επιλογή να έχω 5 - 6 μελίσσια εδώ, 5 - 6 εκεί και 5- 6 πιο πέρα. Μας έχουν φάει οι δρόμοι και η ανοργανωσιά. Από την άλλη όμως συμβαίνουν και κατι παράδοξα όπως ο σημερινό, που τελικά σε αποζημιώνουν. Βασικά φέτος η χρονιά ήταν καταστροφική σε ένα βαθμό. Τα μελίσσια του Υμηττού πήγαν χάλια. Εντάξει, μελια δεν είχαμε,αλλά είχαμε και ζημιές. Αλλα χάθηκαν, αλλά τα φαγαν τα σερσένια, αλλά τα φαγαν οι σπανιότατες επισκέψεις, μου καθώς ο φόβος για εμπρηστές είχε κυριεψει ολο τον κόσμο και μόλις έμπαινα στο δάσος μου την πέφταν από παντού δημόσιοι κατήγοροι για να σώσουν το βουνο από μένα...

Απο την άλλη αυτες ήταν οι μέλισσες που βασιζόμουν. Απο αυτές επερνα πάντα μέλι. Ελα όμως που φέτος που αυτές πάτωσαν, η Ερέτρια έκανε θαύματα. Εκτός από το οτι είναι υγιεστατες και υπερπλήρεις μου έδωσαν ένα δυο πολύ καλούς τρύγους και σήμερα που πηγα για να κανω μια τελευταία προληπτική ενέργεια για το βαρρόα, ώστε να τα κλείσω απο το άλλο σ.κ. για χειμώνα, τελικά τρύγησα!

Επειδή ήμουν μόνος και κάπως απροετοίμαστος δεν είχα χρόνο να βγάλω και πολλες φωτογραφίες. Ασε που με έφαγαν πριν καν ανοιξω κυψέλη απο ενα ατύχημα. Έβγαλα όμως μια δυο.

Για αρχή τις σφήκες στην ταράτσα που για καποιο περίεργο λόγο εχουν μια συγκεκριμένη κυψέλη που την έχουν ταραξει. Τρεις τρεις έπεφταν πάνω σε μέλισσες και τις κατασπάραζαν. Βεβαια οση ώρα ήμουν όμως εκεί, έμαθαν ότι εκτός από το ότι οι μέλισσες μου έχουν ωραία γεύση, έχω κι ένα παπούτσι που τις χωράει όλες από κάτω.

κάπου στη μέση και δεξια, φαίνεται το μαύρο ποδαράκι της άτυχης μέλισσας.

Υπήρχε μεγάλη κινητικότητα. Τι βρίσκουν τα μελίσσια δεν ξέρω. Μάλλον είναι πεύκο. Γύρη γενικά έχουν μέσα αλλα φρέσκια δεν πολύ έφερναν. Μια δυο και μάλιστα μιας έρημης, της έπεσε στο δρόμο.

Τέλος μια φωτογραφία απο μια κατάμαυρη μέλισσα. Οπως έχω πει και παλιά, η ηλικία μιας μέλισσας φαίνεται στην τριχόπτωση της. Οι ξανθές τριχούλες είναι που δίνουν τις ριγες στην κοιλιά. Όταν οι μέρες περνούν οι τρίχες πέφτουν και οι μέλισσα μενει μαύρη. Να ένα χαρακτηριστικό σημερινό παράδειγμα.