Έμαθα λοιπόν κάποια στιγμή, οτι η σμηνουργία είναι μεταξύ άλλων κληρονομική… Τι σημαίνει αυτο? Αν εχεις ενα μελίσσι που σμηνουργει καθε χρονο και δεν το προλαβαίνεις ποτέ και κανεις μια παραφυάδα απο αυτο, η νεα βασίλισσα και το μελίσσι της, θα εχουν επίσης τασεις σμηνουργίας. Ενδιαφέρον.

Πιο ενδιαφέρον ειναι οτι ξεκίνησα με τρια μελίσσια. Δυο που αγόρασα κι εναν αφεσμο που μου εκαναν δωρο. Τον ειχε συλλαβει ο μελισσοκομος που μου πούλησε τις άλλες, την ιδια μερα, το θεώρησε σημαδιακό κι επειδή με συμπάθησε μου τον δώρισε. Ετσι οι μέλισσες μου εχουν απο την πρωτη, μερα το κληρονομικό χαρισμα. Αυτο σε συνδυασμο με την απειρία μου, μου έδωσε την πρωτη ανοιξη που ειχα τα μελισσια εφιαλτες! Μέλισσες το έσκαγαν αριστερά δεξιά και τα σαββατοκύριακα δεν προλάβαινα να πιάνω τα μελίσσια μου στη γειτονια. Ανοιγα τις κυψελες να επιθεωρήσω κι εβρισκα βασιλικα κελιά σμηνουργιας με το κιλο.


Aυτος ο αφεσμος ειχε γαντζωθει πανω σε ενα βαρέλι. Ηταν μεγάλος και δεν ελεγε με τίποτα να τον χάσω…

Απλά «ακούμπισα» μια κυψέλη με μια αχτιστη κερήθρα στην ακρη του αφεσμου και οι μέλισσες σιγα σιγά πέρασνα μέσα.

Θυμάμαι να με ξυπνά ο πατέρας μου Κυριακή πρωί με hang over και να μου λεει… Σηκω.. φυγαν κι αλλες και κρέμονται στην κληματαριά…

Ακολουθώντας τη συμβουλή του Σπύρου αργότερα γλίτωσα σε ενα βαθμο απο τα βάσανά μου. Την περίοδο που κανονικά θα συνέβαινε η σμηνουργία έδωσα φουλ εργασία στα μελισσια μου, βάζοντας μέσα άχτιστα φύλλα κερήθρας. Σε αλλες περιπτώσεις χώριζα όλα μου τα μελισσια στα δυο μολις στριμωχνόντουσαν έστω και ελαχιστα. Έτσι και γεμισα παραφυαδες αλλα δεν εχασα αφεσμους. Περιττό να πω οτι τα νεα μελισσια κάθε αλλο απο μελι μου εδωσαν εκείνη τη χρονια.

Φετος λογω προσωπικών προβλημάτων δεν μπορεσα να ασχοληθώ οσο έπρεπε με αποτελεσμα τα μελίσσια μου να εχουν αποδεκατιστει… Ενας απο τους κύριους λόγους που δεν θελει ο μελισσκομος να χανει αφεσμους, ειναι οτι το μελισσι του μενει μισο.


Οι τελευταιες εργατριες κανουν μια αλυσιδα απο το βαρελι στην νεα κυψελη. Πανω απο αυτη την αλυσίδα πέρασαν όλες οι προηγούμενες μεσα…

Δηλαδη δεν φτανει που φευγουν οι μισες μελισσες (τουλάχιστον), παίρνουν και το μελι μαζι τους για να εχουν στη νεα φωλια. Ετσι λοιπον προλαβα να κανω ελαχιστες προκαταρκτικές κινήσεις και τελικά οι πολλές αποδρασεις που εγιναν αφησαν πισω τους τα μελισσια μου πιο αδύναμα απο πριν. Οι καλοθελητές βρεθηκαν να με βοηθισουν (οπως ο ξαδερφος Δημήτρης) αλλα γενικα δεν με πηγε και πολυ καλα. Του χρονου που ελεγε κι ενας ογδοντάχρονος μελισσοκόμος.. σε ενα πετυχημένο σχόλιο του Σπύρου ) στον Ζepo

Eχει κι αλλο…

Written By

Beekeeper

Greek beekeeper