Ξινόμηλα

Οι μηλιές στο χωριό (όπως όλες άλλωστε) ανθίζουν την άνοιξη και δίνουν τους καρπούς τους κάθε Οκτώβρη. Μία από τις ποικιλίες, όμως, με εντυπωσιάζει πάντα, γιατί τα μήλα της διατηρούνται για πολλούς μήνες και μάλιστα εκτός ψυγείου, χωρίς να χάνουν τη γεύση τους.

Δεν ξέρω αν είναι Pipin, Granny Smith ή καμιά άλλη τοπική ποικιλία, γιατί μοιάζουν όλα μεταξύ τους και επίσης δεν γνωρίζω πολλά από μήλα. Ξέρω όμως ότι, ενώ τα μήλα κόβονται τον Οκτώβρη, ακόμα και σήμερα, τέσσερις μήνες μετά, τρώγονται ευχάριστα! Τα τελευταία που έφαγα, ήταν γαρνιρισμένα με μέλι βελανιδιάς, επίσης από το χωριό, για να σπάσει λίγο και η τελευταία νότα ξινού.

Η γεύση τους συνδυάστηκε τέλεια με το μέλι, σε μια κοινή πορεία, αφού μιλάμε για μέλι από τις ίδιες μέλισσες που επικονίασαν τις μηλιές.  

In English:

The apple trees in the village (like all apple trees) bloom in spring and bear fruit every October. However, one particular variety always impresses me because its apples stay fresh for months, even without refrigeration, without losing their flavor.

I’m not sure if they are Pippin, Granny Smith, or some local variety, as they all look similar to me—and to be honest, I don’t know much about apples. What I do know is that, although they are harvested in October, even now, four months later, they are still delicious! The last ones I ate were drizzled with oak honey, also from the village, to balance out the last hint of tartness.

Their flavor paired perfectly with the honey, following a natural cycle—after all, it was the same bees that pollinated the apple trees that produced the honey.