Κάποτε οι μηλιές μου, που πάνε χρόνια τώρα στον αυτόματο, έδωσαν μια εξαιρετική συγκομιδή, σε αντίθεση με τις περισσότερες μηλιές του χωριού.  Δεν είχα ασχοληθεί ιδιαίτερα με τα δέντρα, πράγμα που ήταν γνωστό σε όλους, οπότε διασκέδασα πολύ την εριστική τρολιά που έκανα, όταν μου επισήμαναν ότι μόνο οι δικές μου μηλιές είχαν καρπίσει εκείνη τη χρονιά

-Τα δέντρα δεν θέλουν μόνο αγάπη και λόγια, πρέπει να ασχολείσαι,  να είσαι από πάνω. Αν τα αφήνεις σε αφήνουν… ειπα και παραλίγο να φάω ξύλο
Αυτό θυμήθηκα και εχθές όταν άνοιξα “2 ιδιαίτερα¨ μελίσσια

Τα μελίσσια έμειναν σε έναν κάπως ελεγχόμενο χώρο, στις παρυφές της πόλης από τον Απρίλιο του 2023. Κάποιες πολύ ιδιαίτερες συνθήκες που δημιουργήθηκαν, για καθαρά προσωπικούς λόγους, με απέτρεψαν από το να ασχοληθώ μαζί τους από τον Ιούλιο του 2023… Όταν λέω ότι δεν ασχολήθηκα, εννοώ καθόλου. Από τον Ιούλιο του 2023 μέχρι εχθές 18 Μαρτίου 2024 τα τρία μελίσσια ήταν στο έλεος της φύσης. Καμία απολύτως θεραπεία, κανένα απολύτως τάισμα, καμιά προσπάθεια σύσφιξης, αποτροπής προβλημάτων υγρασίας κλπ
Υπήρχε κι ένα τρίτο, το οποίο ήταν παραφυάδα και ήταν ξεκάθαρο ότι μας αποχαιρέτησε, αφού εδώ και καιρό η είσοδός του δεν παρουσιάζει καμια κινητικότητα.

Τα άλλα δύο είναι σε αξιοπρεπέστατη κατάσταση! Περίμενα να είναι κυψέλη δειγματισμού για παραλλαγές βαρρόα ή να βρω ένα πάρτι από κηρόσκορους. Αντι αυτού τα μελισσάκια έχουν πλήρη διάθεση για ανάπτυξη, χτίζουν όπου βρουν και με λίγη βοήθεια πιστεύω θα ορθοποδήσουν. Ισως ο ήπιος ως ανύπαρκτος χειμώνας, ίσως η τύχη, ίσως το ότι δεν υπήρχε άλλο μελισσοκομείο κοντά, πάντως τα μελίσσια δείχνουν να μπορούν να αποδώσουν και έστω και οριακά να χαρακτηριστούν σύντομα παραγωγικά. 

Θετική έκπληξη σε μια περίεργη συνθήκη για τα μελίσσια.

Written By

Beekeeper

Greek beekeeper