Monday, February 27, 2006

Ρακόμελο...

1. Μπρίκι
2. Λίγη τρυμένη κανέλα
3. 4 - 5 Κεφαλάκια γαρύφαλλου
4. Κρητικη ρακή όχι τσίπουρο/τσικουδιά με γλυκάνισο ή άλλα αρωματικά
5. μέλι, κατα τη γνώμη μου Ελατόμελο κι οχι θυμαρίσιο όπως συνηθίζεται.

H ρακή ζεσταίνεται σε χαμηλή φωτία και προσέχουμε να μην βράσει γιατι κινδυνευει να πάρει φωτιά! Απο την αρχή έχουμε βάλει τόση ρακή όσα ποτηράκια θέλουμε να φτιάξουμε και ελάχιστη κανέλα [οχι πολυ γιατι πικρίζει].
Προσθέτουμε τα γαρυφαλάκια. Βαζουμε τόσα όσα και τα ατομα που θα πιούν ώστε να έχει καθένας απο ένα στο ποτήρι του συνέχεια. Οχι περισσότερα γιατι αυτό κι αν πικριζει.....

Μολις ζεσταθει βάζουμε το ελατόμελο, μια κουταλια του γλυκού ανα ποτήρι. [καποιοι αυτο το θεωρούν πολύ....]

Ανακάτεμα και μόλις αρχίσει να κανει πολύ θόρυβο το βγάζουμε και σερβίρουμε.

και ΕIΠAME... ΠΡΟΣΟΧΗ γιατί υπάρχει κίνδυνος φωτιάς.
Κάποιος μου έλεγε οτι ειναι το ποτό των κρυωμένων. Τελικα του το εφτιαξα χειμώνα σε χωριό σε ελατοδάσος και άλλαξε γνώμη. Να μην πουμε για κυκλαδες το καλοκαιρι.


ΣΣ. η ψημένη που πουλάνε στην Αμοργό δεν έχει καμία σχέση. Εκει μιλαμε για ρακή με καμένη ζάχαρη που θυμίζει καραμέλα. Μια οικονομικη και τουριστική προσέγγιση που θα αφήσω ασχολίαστη.

Labels:

Internet & Μέλισσες

Είμαι ευτυχής που απο το bees ανακάλυψα ότι υπάρχει κι άλλος κόσμος που έχει σχεση και με τα δυο αντικείμενα.. :)))) Internet + Μέλισσες.

Στο greekbeekeeper.blogspot.com/
υπάρχει ήδη ένα blog με τον τίτλο BeeHappy και ελπίζω σύντομα να βρω κι άλλα, ενώ ειχα και μια σύντομη επικοινωνία με τον Γιάννη Γάκο, που έχει βάλει κι αυτός αξιόλογο φωτογραφικό υλικό αλλα και πληροφορία σχετικα με την βασιλοτροφία, τόσο στο δικό του www.xn--mxadwuu.gr όσο και στο www.beenet.gr


Labels:

Aλκυονίδες...[?]

Δύσκολη εβδομάδα για να συντηρει κανείς και blog. Eνα σχόλιο μόνο. Δεν ξέρω αν ο καιρός τρελάθηκε ή αν ειναι όλα φυσιολόγικά, αν περάσαμε ή όχι αλκυονίδες, αλλα η καλοκαιρία των τετευταίων ημερών έχει δώσει μια δυναμική στα μελισσια μου, που με ανχώνει :)
Περσυ το Πάσχα έτρεχα με τα χαρτόκουτα να μαζέυω αφεσμους απο δέντρα και ταράτσες και τέτοιοια εποχή τα μελισσια μου ήταν "κλεισμένα". Φετος που ήδη έχουν αρχίσει να μαζέυουν τροφή, δεν ξέρω τι θα γίνει [αλλα ανυπομονώ να μάθω :))) ] Mάρτυρας η αμυγδαλια στην πίσω αυλή, που κάθε Σαββατο πρωί την βλέπω γεμάτη απο χιλιαδες μέλισσες.

Την φωτογράφισε η αγαπημένη μου, Ελισάβετ Πεντζίκη
με τη Νikon Coolpix 8400, που σύντομα θα δανειστώ γιατί έχει super ευρυγώνιο και close up.

Sunday, February 12, 2006

o Kηρόσκωρος [wax-moth]

Αφου πήρα λοιπόν με τη σειρά δυο εχθρούς των μελισσών, σερσένια και αχερόντια, ας συνεχίσω με εχθρό. Toν κηρόσκωρο...

Αποτελέσματα επίσκεψης κηρόσκωρου...
Είναι ένας σκώρος, που τον συναντούμε σε δυο διαφορετικά είδη τον μικρό και τον μεγάλο κηρόσκωρο. Λεπιδόπτερο όπως και η αχερόντια, galleria mellonella το επιστημονικό όνομα. Λειτουργεί, όπως ακριβώς κι ο μεταξοσκώληκας, έντομο με το οποίο είχα ασχοληθεί παλιότερα..[σχετικές φωτογραφιες: cocoonz].

Η εκτροφή μεταξοσκώληκα με βοήθησε να καταλάβω καλύτερα πως ζει ο κηρόσκωρος.

Και τα δυο έχουν τον ίδιο κύκλο ζωής: Αυγά - προνύμφες, δήλαδη κάμπιες που τρώνε πολύ συγκεκριμένη τροφή σε τρομερές ποσότητες για το μισό περίπου της ζωής τους, δημιουργία κουκουλιού, μεταμόρφωση σε πεταλούδες αρσενικες και θυληκές που ζευγαρώνουν και κλείνουν τον κύκλο κάνοντας αυγά. Οι διαφορές είναι πολλές. Τόσο σε αισθητικό όσο και σε βιολογικό επίπεδο... Σε αισθητικό, είναι πασηφανές οτι ο κηρόσκωρος ειναι αηδιαστικός, συνδυάζεται σαν εικόνα με την παρακμή και την εγκατάληψη, βρώμα κλπ κλπ [είναι αηδία με λιγα λόγια], ενω ο μεταξοσκώληκας με το μετάξι και την καθαρότητα. Νομίζω οι φωτογραφίες το δείχνουν αυτό.

Πεταλουδες μεταξοσκώληκα:
Πεταλουδες μεταξοσκώληκα

Πεταλουδα κηρόσκωρου: Πεταλουδα κηρόσκωρου

Κάμπια μεταξοσκώληκα:
Κάμπια μεταξοσκώληκα

Κάμπια κηρόσκωρου
Κάμπια κηρόσκωρου

Σε βιολόγικο έχουν διαφορές σε χρόνους επώασης διαστάσεις κλπ που δεν τα γνωρίζω καλά, αλλα κυρίως [και έδω είναι το πρόβλημα] σε διατροφικές συνήθειες. Σε αντίθεση με τον μεταξοσκώληκα που τρώει φύλλα μουριάς, μόνο, ο κηρόσκωρος τρώει κερί αλλα και γύρη και μέλι... Η κάμπια του, φτιάχνει στοές μεσα στις κερύθρες αχρηστεύοντας τους αποθηκευτικούς χωρους της μέλισσας. Πλέκει κουκουλια και αφήνει πίσω της ένα ανθεκτικό νήμα που δυσκολευειτην κίνηση των μελισσών. Γεμίζει τον πυθμένα της κυψέλης με ακαθαρσίες αντίστοιχες με τη στρώμνη του μεταξοσκώληκα δημιουργώντας σταθερή εστία μόλυνσης.

πυθμένας της κυψέλης

Αλλιώνει την ξύλινη επιφάνεια της κυψέλης κατα την υλοποίηση των κουκουλιών. Ανησυχεί συνολικα και μειώνει το επίπεδο ζωής του σμήνους.

Γιατί δεν ειναι τόσο μεγάλη απειλή για το μελίσσι λοιπόν?
Γιατί για να φτάσει να τα πάθει κάποιος αυτά πρέπει να έχει ένα πολύ αδύναμο μελίσσι και μόνο. Οι εργάτριες ενός δυνατού μελισσιου ειναι σε θέση άνετα να ξεφορτωθουν μια πεταλουδα κηρόσκωρου που θα έρθει να γεννήσει μέσα στην κυψελη και θα αποφύγουν όλα τα προηγούμενα. Ο κηρόσκωρος πλήτει αδύναμα μελισσια που ουτως ή άλλως χαμένα θα ήταν... Ο μελισσοκόμος όμως στην προσπάθεια του να βελτιώνει την παραγωγή του μελιου επεμβαίνει στο μελισσι του και το καθοδηγει με διάφορα μέσα, ώστε να γεννα περισσότερο ή λιγότερο ανάλογα με εξωγενεις παράγοντες που θα επηρεασουν θετικα ή οχι την παραγωγή, αποφασίζει ποτε και πόσο χωρο θα δώσει στο μελίσσι του, σε τι φυτά θα "βοσκήσει" τις μέλισσες και πολλά άλλα.

Ενας τέτοιος χειρισμός ειναι το χειμώνα να βγάζει απο την κυψέλη κυρήθρες που δεν είναιάμεσσα χρήσιμες για το μελίσσι, να τις αποθηκεύει και να τις ξαναχρησημοποίει αργότερα. Σα να λέμε οτι σε μια πολυκατοικία 3 ορόφων στην επαρχία, το χειμώνα θα κατοικεί μονο ένα ζευγάρι ηλικιωμένων, οπότε κάποιος αναλαμβάνει να "παρει" τους δυο οροφους, απαλασσοντας την οικογένεια απο τη συντήρηση και φύλαξη των 2 περισσευούμενων και ταυτόχρονα δημιουργώντας πιο στριμωγμένες και ζεστές συνθήκες στον έναν όροφο... Το καλοκαίρι που θα έρθουν και τα παιδια θα μας βάλει πάλι πίσω τους ορόφους.

Κατα τη φύλαξη, που γίνεται σε αποθήκες, οι συνθήκες ειναι ιδανικες για την πεταλούδα. Οι μέλισσες λείπουν [αρα και η φύλαξη], υγρασία κρυο κλπ λειπουν [λογικα θα έχουν φυλαχθει σε καλες συνθήκες] οπότε η πεταλούδα γεννα τα 450 αυγα που τις αναλογουν κατα μέσω όρο και όταν πας να επαναεγκαταστήσεις τις κερύθρες βρίσκεις αυτό:



Η καταπολέμιση μέχρι σήμερα γινόταν με χημικά μεσα, τα οποία δικαίως απαγορεύτηκαν απο την ευρωπαική ένωση. Ανακινηθηκε μάλιστα ολόκληρο θέμα το οποίο θα μπορούσε [και ίσως γίνει] να ειναι post απο μόνο του.

Η λύση για τον κηρόσκωρο είναι απλή και υγιεινότατη, αλλα ακριβή. Ψύξη. Όπως και στον μεταξοσκώληκα η δραματική αλλαγή της θερμοκρασίας σκοτώνει την λάβρια κατα την μεταμόρωση της. Οταν δηλαδή το εντομο ειναι μεσα στο κουκουλι το... ψήνουμε και πεθαινει, οποτε η αναπαραγωγή του ειναι αδυνατη.

Οι δυσκολίες ειναι οτι ουτε το κερι μπορουμε να ζεστανουμε ούτε και μας βολευει να σκοτώσουμε το κουκούλι γιατι το σκουλικι που προηγήθηκε μας έχει ήδη κανει ζημια. Οπότε παμε στο αναποδο, που αποδείχτηκε και πιο αποτελεσματικο. Ψύχοντας τις κερυθρες πριν την αποθήκευση σκοτώνουμε τον κηρόσκωρο σε ότι σταδιο της ζωής του κι αν βρίσκεται. [αυγό, σκουλικι, κουκουλι, πεταλούδα]

Στον παρακάτω πινακα φαίνονται οι ακριβείς θερμοκρασίες και οι χρονοι εφαρμογης τους που σκοτώνουν τον κηρόσκωρο σε όλα τα στάδια της ζωής του:

-17 κελσίου επι 1.5 ώρες
-7 κελσίου επι 4.5 ώρες
5 κελσίου επι 20 ημέρες

Σε περίπτωση που κάποιος νιώθει οτι μπορεί να είναι απόλυτα ακριβεις και προσεκτικός στις κινήσεις του [το κερί λιώνει ευκολα και καταστρέφεται] μπορεί να εφαρμόσει επιτυχώς και αυξηση θερμοκρασιας


10 βαθμοι κελσίου επι 25 ημέρες
46 κελσίου επι 80 λεπτά
49 κελσίου επι 40 λεπτά

Ο πίνακας αυτός ειναι δανεισμένος απο το βιβλίο "Πρακτική Μελισσοκομία"
του Ανδρεα Θ.Θρασυβούλου, έκδοση Μελισσοκομική επιθεώρηση 2001, σελίδα 128.

Λειτουργεί και σε ενδιάμεσες θερμοκρασίες. Προσωπικά χρησημοποιώ ένα παλιο οικίακο ψυγείο, στο οποίο αφήνω τις κερύθρες [ειναι μικρό αλλα χωράει περίπου 50] στους 0 βαθμούς για περίπου 10 μέρες. Μεχρι τώρα λειτουργεί ικανοποιητικότατα.
____________________________________________________
Καμπια σε δράση
Καμπια σε δράση<br />

Κουκούλι
Κουκούλι

Κηρόσκωρος σε κίνηση






Labels: , , ,

Sunday, February 05, 2006

Acherontia atropos (Death's Head Hawkmoth) - Αχερόντια

Ο πατέρας και ο παππούς μου ήταν μελισσοκόμοι, αλλα το 1989 - 1990, παράγοντες του τυπου varroa και λοιπά ενδιαφέροντα πλάσματα, ανάγκασαν την οικογένεια να σταματίσει προσωρινά τη μελισσοκομία, για να ξεκινίσω εγώ πάλι αργότερα.

Την 31.05.2003 αγόρασα απο το χωριό Παύλο Βοιωτίας, τα πρωτα μου μελίσσια και το ίδιο βραδυ τα μετέφερα στο σπίτι μας στην Ερέτρια Ευβοίας, οπου κάποια παραμένουν ακόμα και σήμερα.
Το Βραδυ της μετάφοράς στα γεράνiα της αυλής, εμφανίστηκε το εικονιζόμενο έντομο το οποίο και φωτογράφισα με την ηρωική sony DSC S75.


Ηταν εξαιρετικα εντυπωσιακό γιατί έχε διαστάσεις μικρου πουλιού, εντυπωσιακό πέταγμα [στεκόταν ακίνητο μπροστα στα λουλουλόυδια σαν κολίμπρι]


και τρομερά μεγάλα μάτια, υποθέτω γιατι ειναι νυχτόβιο. Οι φωτογραφίες το αδικούν γιατί το δειχνουν λίγο τρομακτικό.


Ειχα ξαναδεί τέτοιο πλάσμα αλλα η συγκεκριμένη βραδιά ήταν ιδανικη για φωτογράφιση, πράγμα που έκανε την συνάντηση ιδιαίτερη και μοναδική.

Τότε δεν φανταζόμουνα οτι το συγκεκριμένο έντομο θα γινόταν αντικείμενο μελέτης απο μένα, αλλά πρόκειται για άλλο ένα έντομο, που δυσκολέυει τη ζωή του μελισσοκόμου.

Ειναι μια Αχερόντια ή Acherontia atropos / Acherontia styx (Death's Head Hawkmoth) και όσες ξαναβρέθηκαν μπροστά μου απο τότε, ήταν κάπως άτυχες... όχι γιατι τις πείραξα εγώ, αλλα επειδή είχαν ήδη γνωρίσει τις μέλισσες μου.

Η αχερόντια ειναι ένας σκώρος [απο τους μεγαλύτερους, αφού μπορεί να φτασει σε μήκος τα 9cm] και ανήκει στα λεπιδόπτερα. Νομίζω είναι άκακο [με την έννοια οτι δεν τσιμπάει, δεν πεφτει στο φαγητό σου όταν τρως, δεν βουιζει τη νύχτα πάνω απο το κεφάλι σου και ότι άλλο θα καταλόγιζε εύκολα κάποιος σε ένα έντομο, ωστε να το χαρακτηρίσει βλαβερό], αντίθετα με τον κλασικό σκώρο, που η κάμπια του τρώει τα ρούχα ή τον κηρόσκωρο που η κάμπια του τρώει τις κερύθρες.

Παρόλα αυτά είναι παραδοσιακα συνδεδεμενη με κατάρες και κακοτυχία γιατι σε κάποια έιδη, στο πίσω μέρος του θώρακα, παρουσιάζεται ένα σχέδιο που μοιάζει με νεκροκεφαλή.

Ακόμα και σε ταινίες εχει πρωταγωνιστίσει, όπως στη σιωπή των αμνών. [ο δολοφόνος τοποθετούσε προνυμφες στο στόμα των θυμάτων του].



Ιστορικός διάλογος απο την ταινία που έκανε την πεταλόυδα διάσημη:
_______________________
Roden: Sphingid ceratonia, maybe.
[cuts open cocoon]
Roden: Agent Starling, meet Mr. Acherontia styx.
Pilcher: Weird.
Roden: Better known to his friends as the Death's-head moth.

[πηγή: http://www.imdb.com/title/tt0102926/quotes]
_______________________

Η αχερόντια λοιπόν, έχει τον κλασικό κύκλο ζωής ενός σκώρου, είναι δηλαδή μια κάμπια που μετρέπεται σε πεταλoύδα. Όπως ο κηρόσκωρος, που επίσης αποτελεί προβλημα για τον μελισσοκόμο και θα τον φιλοξενίσουμε σύντομα σε κάποιο άλλο post και ο πιο δημοφιλής μεταξοσκώληκας.

Αναλυτικά εικόνες και πληροφορίες για τον κύκλο της αχερόντιας μπορεί να βρεί κανεις σε αυτό το site:www.museums.org.za
όπως και σε αυτό http://tpittaway.tripod.com/sphinx/a_atr.htm


Η ενήλικη αχερόντια έχει μια κακή διατροφική συνήθεια. Μπαινει στις κυψέλες με σκοπό να φάει μέλι. Βέβαια αν το καλοσκεφτεί κανεις την ίδια συνήθεια έχω κι εγώ...

Τέλoς πάντων, αν θέλουμε να βρούμε μια φτηνη δικαιολόγία ας πούμε οτι η συνήθεια αυτή της πεταλούδας, είναι μεμπτή γιατι γίνεται ανορθόδοξα....Είναι μια εισβολή.
Η πεταλόυδα μπαίνει απο την είσοδο της κυψέλης και λεηλατεί το μέλι. Στην προσπάθεια της αυτή αναστατώνει το μελίσσι, τόσο γιατι ειναι ενας εισβολέας, όσο και γιατι είναι τεραστίων διαστάσεων. Μια μάχη στο εσωτερικό της κυψέλης ειναι ανεπιθύμητη για πολλούς λόγους. Διάβαζα κάποτε στην Μελισσοκομική επιθεώρηση [τευχος 5ο έτος 17ο άρθρο του ίδιου του Ν.Παππά] ότι είναι δυνατόν το μελίσσι να ενοχληθεί τόσο απο την εισβολή ώστε να εγκαταλήψει την κυψέλη.
Σίγουρα οι βασίλισσες είναι ιδιαίτερα ευάισθητες και δεν πρέπει να είναι μάρτυρες σε τέτοιες περιπέτειες. Ουτε είναι σκόπιμο να απασχολόυνται οι εργάτριες με την υπερασαπιση της κυψέλης σε τέτοιο βαθμό. Σίγουρα επίσης η Αχερόντια θα έχει αναπτύξει κάποιου είδους άμυνα σε βάρος των μελισσών οπότε θα είναι και πρακτικά επικίνδυνη.

Η προήγουμενη αναφορά σε άτυχες αχερόντιες που σύναντησαν τις μέλισσες μου έγινε γιατι οι εργάτριες τελικά παρουσιάζονται ικανοποιητικά ικανες στο να υπερσπίζονται την κυψέλη. Σκοτώνουν τους εισβολείς αλλα εξαιτίας του όγκου τους αδυνατούν να τους απομακύρυνουν απο την κυψέλή.

Για να κρατηθει ο χωρος καθαρός πρέπει το κουφάρι του εισβολέα να αομονωθεί και να βαλσαμωθεί.




Αυτο το επιτυγχάνεται με την επάλειψη του με πρόπολη και κερί. [πάραγωγα της μέλισσας] Φαίνεται καθαρά στις φωτογραφίες οτι το νεκρό έντομο έχει μουμιωποιηθεί σε τέτοιο βαθμό που δεν θα μπορούσε να βλάψει πλέον την κυψέλη.



Οι βαλσαμωμένες αχερόντιες θυμίζουν το allien και εικονογραφίσεις του HR.Gigger και ήταν μέγάλη έκπληξη όταν τις είδα για πρώτη φορά. Ακόμα πιο ενδιαφέρον ειναι να τις πιάσει κανεις με το χέρι και να αντιληφθεί την απίστευτη "επισμάλτωση" που τις κάνουν οι εργάτριες.


Άμυνα:
Τελικά η λύση στο πρόβλημα ειναι ευκολη και κλασική κι έτσι δεν τις βλέπω συχνα στις κυψέλες. Διατήρηση δυνατών μελισσιών που είναι η νούμερο ένα λύση σε κάθε πρόβλημα και μικρές πόρτες το Σεπτέμβρη. Οι είσοδοι των μελισσιών ειναι κρίσιμο σήμειο για την ποιότητα της ζωής ενός μελισιού. Δεν πρέπει να περιορίζει την κίνηση του σμήνους μεσα έξω αλλα ούτε να είναι τόσο μεγάλη ώστε να επιτρέπει την είσοδο λεηλατών και να έχει ελλειπή φύλαξη.

Το άνοιγμα ιδανικά προσαρμόζεται στις ανάγκες του κάθε μελισσιού. Για τις αχερόντιες πχ η καλύτερη λύση είναι γύρω στο Σεπτέμβριο που παρουσιάζουν έξαρση, να τοποθετουμε στην είσοδο πλέγμα, τόσο αραιό που επιτρέπει στις μέλισσες να περνουν αλλα τόσο πυκνο, που να απαγορέυει σε μεγαλύτερα έντομα να μπουν. Το χειρότερο όμως απ' όλα είναι να δυσκολέψουμε τρομερα εναν επίδοξο εισβολέα να μπει και μετα κατα τη μάχη του με τις εργάτριες να είναι αδύνατο να βγεί. Οπότε θέλει προσοχή και μελέτη. [πιστευω θα το αναπτύξω σε άλλο post]

____________

Δευτέρα 6 Μαρτίου 2006. Μετά απο σχόλιο στο συγκεκριμένο άρθρο απο τον japetus τον οποίο και ευχαριστώ πολύ, έκανα μια καλύτερη έρευνα και κατέληξα οτι το ζωντανο έντομο που απεικονίζεται στις πρώτες φωτογραφίες μοιάζει με την Αcheronia Death's Head Hawk-moth] αλλα δεν είναι. Είναι κοντινός συγγενής, με την εννοια οτι ειναι κι αυτο στην οικογένεια Sphingidae και ονάζεται Agrius convolvuli [Convolvulus Hawk-moth]. Η ομοιότητα και στις φωτογραφίες στο habitas.org.uk δικαιολογούν το μπέρδεμα :)

Labels: