Sunday, May 28, 2006

Παγίδα


σερσενια και οι σφηκες υπήρξαν απο τα προσφιλη θέματα σε αυτό το blog.

Επειδή ειναι η εποχή που κάνουν σιγά σιγά πιο έντονη την εμφάνιση τους και στα παλιότερα post δεν έκανα ιδιαιτερες αναφορές στην καταπολέμιση τους, παραθέτω σήμερα την πιο κλασική και εύκολη παγίδα. Με τη χρήση της διασφαλίζεις σε ένα σεβαστό βαθμό την ακεραιότητα των μελισσιών σου.

Η λογική ειναι η ιδια με τον "κιούρτο" που χρησιμοιουν οι ψαράδες. Ενας χώρος παγίδευσης (κλουβί),απο τον οποίο περνάει το φώς, το απαραίτητο δόλωμα, μια είσοδος στο χαμηλότερο μέρος και είναι έτοιμη. Ακόμα και τυχαία την δημιουργουμε αφήνοντας ενα μπουκάλι με ανψυκτικό σε ανοιχτό χώρο.

Τα έντομα μπαίνουν απο το άνοιγμα στην παγίδα για να πάρουν την τροφή. Οταν αποφασίσουν να φύγουν, η διαφάνεια της παγίδας τα κανει να πιστέυουν οτι η έξοδος ειναι προς τα πάνω. Σε καμια περίπτωση δεν βρίσκουν το πργματικό άνοιγμα και πάντα επιχειρούν να διαφύγουν προς τα πάνω και εγκλωβίζονται. Μαλιστα στο κάτω μέρος της παγίδας τοποθετούν νερό, ώστε οταν κάποια στιγμη το έντομο αναγκαστεί να ξεκουραστει μεχρι να βρει τη λύση, να πεσει μέσα και να πνιγεί.

Ο παπούς μου τις χρησιμοποιούσε στο καφενειο που είχε για να μην ενοχλούν τους θαμώνες και εφάρμοζε μια ακόμα πιο σκληροπυρινική λύση, βάζονας οινόπνευμα στον πυθμένα... Δεν μπόρεσα να διασώσω κάποιες απο αυτές τις παγίδες γιατι ήταν γυάλινες. Η λογική του μηχανισμου ειναι αυτή που φαίνεται στο σχεδιαγραμμα που ακολουθει:







Tα αποτελέσματα πολύ καλά, όσο ανανεώνει κανείς το δόλωμα.





Η μέλισσα όπως έχει αναφερθεί και παλιότερα,(διαφορές μέλισσας και σφήκας) δεν έχει τις ιδιες διατροφικές συνήθειες με τη σφήκα, οπότε ειναι έυκολο να αποκλείσουμε απο την πιθανότητα να πέσει η ίδια θύμα της παγίδας, βάζοντας για δόλωμα μια τροφή πλούσια σε πρωτείνες με έντονη μυρωδιά. Ιδανικά ένα κομάτι κρέας ή ψάρι.


Σε παλιότερο τεύχος της μελισσοκομικής επιθεώρησης ειχα επίσης διαβάσει την εξής ευφάνταστη λύση:
To δόλωμα τοποθετουνταν σε χαρτία με κόλα κοντά στις κυψέλες των μελισσιών με τρομέρη επιτυχία.

Labels: , , ,

Tuesday, May 23, 2006

Aκακία

Το μέλι απο ακακία ειναι υπερβολικά ανοιχτόχρωμο και εχει λεπτό αλλα ιδιαίτερο άρωμα και δροσερή γεύση. Προσωπικά μου θυμίζει φρούτα, ροδάκινα, βερύκοκα και γερμάδες :) Αυτο όμως, ειναι μια μάλλον υποκειμενική άποψη.

Αυτά το γνώριζα εν μέρη, μιας και κάποια απο τα μελίσσια μου, ειναι τοποθετημένα σε τέτοια σημεία, που παίρνουν τροφή απο ακακίες. Το μέλι μου όμως είναι πάντα πρόσμιξη και ποτε δεν έτυχε να δοκιμάσω μέλι αποκλειστικά φτιαγμένο απο αυτό το φυτό.

Εκτός απο σήμερα... που τη γευση αυτή, μου την επιβεβαίωσε ο φίλος μου Γιώργος.



Μου έφερε ένα Γαλλικό μέλι αποκλειστικα απο ακακία, το οποίο με εντυπωσίασε κυρίως απο το χρώμα του και το λεπτό άρωμα του ή μάλλον απο τη διαφάνεια του...



Η ακακία ειναι ένα φυτό με πάρα πολλές διαφορετικές παραλλαγές. Για τα μέλια τους, φημίζονται οι Ρουμάνοι, που έχουν τεράστιες φυτεμένες εκτάσεις.
Όσο δοκιμάζω πάντως τόσο επιμένω οτι τα Ελατίσια ειναι τα πιο αγαπημένα μου μέλια.

Labels: ,

Sunday, May 14, 2006

Φωτογραφίες.

Αυτές είναι κάποιες απο τις φωτογραφίες απο τις κερήθρες που περιέγραφα στο προηγoύμενο post
Aτελής μέλισσες σε κατεστραμένα κελιά(κομένα κατα το ύψος), περιμένουν (μάταια) να συνεχίσουν να εξελίσονται.


Γυρη αποθηκευμένη σε κελια επίσης κομένα κατα το ύψος, για να φωτογραφηθουν:


Varroa destructor. Αυτός ειναι ίσως ο μεγαλύτερος εχθρός της μέλισσας, και ειναι αρκετά μεγάλο κεφάλαιο. Ελπίζω να κάνω κάποιες αναφορές συντομα.

Labels: ,

Monday, May 01, 2006

Μελισσοκομική, Πρωτομαγία

Tην παραμονή της πρωτομαγιάς πήγα στην Ερέτρια για αν αφήσω τρια νέα μελίσια που έφτιαξα στον Υμηττό, αλλά και ένα παλιό, διόροφο. Με λίγα λόγια τα περασα πολύ ξεκούραστα, αφου συνολικα οι 4 κυψέλες ανεβοκατέβηκαν περίπου 100 σκαλιά. Οταν έφτιαχνα μελισσοκομεία σε ταράτσες δεν τα είχα σκεφτεί αυτα . :) To καλύτερα όμως είναι πάντα μπροστά μας... Τα τρια νέα μελίσσια προέκυψαν απο ένα παλιο που γιγαντώθηκε και ξεκίνησε διαδικασιες σμηνουργίας. Δεν έχω γράψει ακόμα για τη σμηνουργία σε αυτό το blog. Oποιος όμως έχει διαβάσει το αντίστοιχο άρθρο του Σπύρου στο blog του και δεί και τις εικόνες, θα καταλάβει γιατι δεν θέλω να το (ξανα)πάθω στο πυκνοκατοικημένο λεκανοπέδιο Αττικής. [το σχετικό άρθρο: Αφεσμός-swarm].

To μεγάλο και πιο βαρύ μελίσσι το πήγα εκεί για τον ίδιο λόγο, αφου εδινε δείγματακια σμηνουργίας και δεν ειμαι σιγουρος οτι θα έχω χρόνο να το περιποιηθώ αυτη την εβδομάδα. Αν την κάνει λοιπόν, ας την κάνει στην Ερέτρια, που οι επιπτώσεις θα ελαχιστοποιηθούν.

Πηγα λοιπόν στην Ερέτρια και αφησα τα μελίσσια. Εκεί έχω αλλα 12 τα οποία έπρεπε να επιθεωρήσω. Επειδή ο καιρός ήταν υγρός και δεν διευκόλυνε, αποφασίσαμε να τα δούμε, όχι σε βάθος, αλλα ίσα ίσα ανοίγοντας τι οροφές, ώστε να φανει αν χρειάζονται κανένα επιπλέον πλαίσιο για να χτίσουν. Θυμίζω οτι αν τα μελίσσια βρούν ελέυθερο χώρο μέσα στην κυψέλη και έχουν την ανάγκη να επεκταθούν, χτίζουν ελέυθερα πράγμα που δεν ειναι συμφέρον για τον μελισσοκόμο.( παλιότερο post για το χίσιμο και παλιότερο post για την κερήθρα)

Τελικά ποτέ δεν θα ξέρω πόσο χρόνο θα μου πάρει μια επιθεώρηση. Λιγο απο εδώ λίγο απο κει, μεχρι να ρυθμιστούν ένα δυο προβλήματακια αργήσαμε. Και τι σημαίνει αργήσαμε? Νομος του Μερφυ... Το τελευταίο μελίσσι που επιθεωρήσαμε με τον πατέρα μου παρουσίασε ενα ενδιαφερον πρόβλημα. Στο τελευταίο πεντάλεπτο της λύσης του προβλήματος άρχισε και η βροχή!!! Για άλλη μια φορα οι μέλισσες δεν εκτίμισαν καθόλου την παρέα μας...


_______________________
Τουλάχιστον με κάτι τέτοια μπρορώ να πω με σιγουρία οτι δεν θα μου πήγαινε καθόλου να ειμαι χοντρός :)
_______________________

Η καημένη η κυψέλη ειναι θύμα συνεχόμενων σφαλμάτων. Πως να μην μας επιτεθεί?

Ειναι μια παραφυάδα που δημιουργήθηκε πριν απο αρκετό καιρό (αν θυμάμαι καλα 20-30 μέρες).Ειναι παραφυάδα απο τον Υμηττό και μεταφέρθηκε στην Ερετρια σε προηγούμενο δρομολόγιο.
1. Η κυψέλη χωράει 10 πλαισια, αλλα σε αυτή βάλαμε μόνο 7. Για να στέκονται στη θέση τους τα πλαίσια κατα τη μεταφορά βάζουμε δυο καρφάκια σαν στήριγμα στο τελευταίο. Ενώ αυτό το κάνουμε συνέχεια αυτη τη φορά κατι δεν πήγε καλα. Τα πλαίσια είχαν μετακινηθει και έιχαν αφήσει κατι αναρχα και λοξά κενα ανεμεσα τους.
2. Το μελίσσι βρήκε ιδανικές συνθήκες και δημιούργήθηκε η αναγκη επέκτασης έτσι έχτισε τεραστίων διαστάσεων ελευθερες κερήθρες στα "λοξά" κενά τις οποίες είχε κρεμάσει απο έναν τροφοδότη οροφής που του είχαμε βάλει, οπότε ήταν αδύνατον να ανοιχτεί....
3. Το μελίσσι ειχε αξιοποιήσει της νέες ελευθερες κερήθρες γεννώντας σε αυτές γόνο, τον οποίο εμείς καταστρέφαμε στην προσπάθεια να ανοίξουμε και το μελίσσι έπρεπε να τον υπερσπιστεί... (πρέπει κάποια στιγμή να γράψω και για το τσίμπημα)
4.Οταν άρχισε η βροχή δεν υπήρχε σημείο επιστροφής. Ολα ήταν σε μια κατάσταση που δεν μπορούσες να πείς: ok βρεχει, να κλεισω το μελίσσι και συνεχίζω αλλη μέρα.


_______________________
Eνα απο τα κομάτια που κατάφεραν να μείνουν κολημένα στον τροφοδότη. Εχει πάνω του γύρη.
_______________________


_______________________
Το ίδιο κομάτι, μόνο που αν το συγκρίνει κανείς με το διπλανό του, που περιέχει κλειστό γόνο, θα καταλάβει το μέγεθος της ζημιάς
_______________________


_______________________
Ο τροφοδότης όπως σώθηκε, φωτογραφημένος απο κάτω και ένα πρόχειρο διαγραμμα που δειχνει πως ήταν τοποθετημένα τα λοξά πλαίσια. Δεν σταθηκε δυνατόν να βγάλω φωτογραφίες κατα τη διάρκεια της ενεργειας...
_______________________


Το χειρότερο απ όλα ίσως ήταν ο τεράστιος αριθμός κλειστού γόνου που αναγκαστήκαμε να καταστρέψουμε. Το μόνο παρήγορο είναι οτι τα κομάτια της κερήθρα τα πήρα μαζί μου και τώρα ειμαστε στο στάδιο που βγάζω όλη μέρα φωτογραφίες. Ελπίζω τουλάχιστον απο εδώ να βγεί κατι καλό

Labels: , ,