Tuesday, August 29, 2006

O δυνάστης του μικρόκοσμου μιας κυκλαδίτικης ζαρτινιέρας...




Ζβίνγκα στο βασιλικό!!! Ουτε σφήκα, ουτε σφίγγα... ζβίνγκα. Και με το ν πολυ έντονο... ζβίν - νγκα θα τόλμαγα να πώ. Αυτό ειπε ο Ιάκωβος, ιδιοκτήτης τόσο της ζαρτινιέρας όσο και των παρακείμενων μελισσιών, που εντυπωσιάστηκε κι αυτος με το θέαμα.

Το σερσένι (όπως το ξέρω εγώ) - vespa orientalis κανονικά, κάνει επιδορμές στις κυψέλες για να κλέψει μέλισσες. Δεν το είχα ξαναδεί να κυνηγάει με τέτοια ένταση και σύστημα στο χώρο βοσκής. (ευχαριστώ τον κ. Αλεξανδρο Παπαχριστοφόρου για την υπόδειξη του στις 03.04.07 οτι τελικα το εικονιζόμενο έντομο ειναι vespa orientalis κι oχι crabro όπως ειχα αρχικά γράψει)

Πιανοντας τα πράγματα απο την αρχή, η ζαρτινίερα στην οποία αναφέρθηκα στο προηγούμενο post, καταδυναστεύονταν καθε μέρα απο αυτον τον τρομέρο κυνηγό. Δεν πείραζε τα άλλα έντομα. Μονο τις μέλισσες!

Δεν ειμαι σιγουρος αν ήταν ένα ή περισσότερα. Ερχόταν πάντως περιοδικά. Τσιμπαγε μια μέλισσα. Την τεμάχιζε λίγο πιο δίπλα και μέτα πάλι το ίδιο. Ηλίαση έπαθα για να το φωτογραφίσω.

Το πραγμα ηταν δύσκολο. Κι εγώ κουραζόμουνα κι αυτό. Εγω απο τον ήλιο και τη συνεχή κίνηση κι αυτο απο την ενοχλητική παρέα μου. Σε κάθε του πτηση, κάποιος με φωτογραφική μηχανή κολημένος πίσω του, τρόμαζε την πιθανή του λεία και του έκανε το κυνήγι δυσκολότερο*.


Είτε πετά τρυγύρω και ψάχνει,

είτε στήνει ενεδρες μέσα στα φυλλώματα.

Παντα προσπαθεί όμως να περάσει απαρατήρητο απο τις μέλισσες.


Με εμένα πίσω του να φωτογραφίζω δεν ειναι ευκολο όμως, ενοχλείται...

Αλλοτε του διώχνω τα θηράματα και μένει άπραγο στα κενά ανθη...

Αλλοτε τα καταφερνει παίρνει μια μέλισσα και φεύγει μακρια, πριν προλάβω να βγάλω μια κοντινή φωτγοραφία...


Κι εγώ με τη σειρά μου να προσπαθώ να βγάλω μια κοντίνη με το θήραμα, χωρίς να ειναι κουνημένη.

Όταν επιτέλους τα κατάφερα μια ακόμα δύστυχη μελισσούλα είχε πέσει στην αγγαλιά του δολοφόνου της.

Δεν είμαι σίγουρος για τη διαδικασία που ακολουθείται. Σε μερικές μέλισσες που πρόλαβα να δώ, το σερσένι προχωρούσε σε τεμαχισμο. Ο Ιακωβος μου έλεγε οτι κράταγε μόνο το θώρακα. Αφαιρούσε δηλαδη κοιλια και κεφάλι κι επαιρνε το υπόλοιπο στη φωλια του. Πιθανό.

Έχω φωτογραφίσει κάτι αντίστοιχο στο παρελθόν, πολύ πιο εντυπωσιακό όμως, με σαυρα(!) (το post ειναι εδώ), αλλα και μέλισσες να σκοτώνουν Σερσένι. (σπάνιο) Επίσης υπάρχει κι ενα πιο παλιο post για την σφήκα, η οποία επίσης κυνηγάει μέλισσες καμια φορά, αλλα και για άλλα σερσένια, που δεν είχαν τύχη...

Όπως και να έχει, η μέρα κάνει τον κύκλο της οι επιζήσαντες γυρνάνε στις φωλιες τους και οι μάχες της ζαρτινέρας παύουν, επιτρέποντας στα γατάκια να αράζουν στην μαντρούλα και απολαμβάνουν.

_______________________________________

* Εδώ αποδείχθηκε και πόσο δύσκολα σου επιτείθετε αυτό το έντομο. Αρκεί να σκεφτεί κανεις πόσες φορες το ακούμπησα καταλάθος για να πάω κοντα και να το φωτογραφίσω αλλα δεν με κέντρισε.

Labels: , , ,

Saturday, August 26, 2006

O μικρόκοσμος μιας κυκλαδίτικης ζαρτινιέρας.

Ανατολικές κυκάδες, Αύγουστος 2006. H αγαπημένη μου θέα απο το μπαλκονάκι, δεν περιλαμβανει σκέτο το πέλαγος που απλώνεται μπροστα μου, αλλα και μια πετρόχτιστη ζαρτινιερούλα με βασιλικούς και κανα δυο άλλα λουλουδάκια. Ασήμαντη στο μάτι κι αδιάφορη στον άνθρωπο.


Ομώς ένας ολόκληρος κόσμος κρύβεται εκεί. Mια ζούγκλα απο τεράστια, ολάνθιστα.... "βασιλικοδεντρα" :)


Mέσα στην Αυγουστιάτικη ξεραίλα, κάθε είδους έντομο που επιθυμει να συλλέξει νέκταρ έρχεται στην όαση της καλοποτισμένης ζαρτινίερας, να βρεί την πολυπόθητη τροφή. Ανάλογα με τις διαστάσεις και τις ικανότητες του επιλέγει άνθη. Aς πούμε η τεράστια μαυρη κι εντυπωσιακη μέλισσα του ξύλου, Xylocopa violacea πάει στα μεγάλα άνθη.


Τα δεκάδες μικρα @%#$&!, τα οποία δεν ξέρω τι είναι, αλλα θα εκτιμούσα πολύ να μου τα σύστηνε κάποιος, έβοσκαν στους βασιλικους με τους μικρούς κάλυκες στα άνθη.


(τις φωτογραφίες απο τα εντομα αυτα τις έβγαλε η Ελισάβετ που και στο παρελθον μας κατέπληξε με τα close up της.) Μικρές σαύρες που παρατηρουν κάθε κίνηση και ψάχνουν για μια στάλα νερό και δροσιάς στα ποτισμένα χώματα.


Και φυσικα μέλισσες.




Πολλές μέλισσες αφού στην γύρω περιοχή υπάρχουν αρκετά μελισσοκομεία. Βόσκουν μαζικα και μεθοδικα απο άνθος σε άνθος. Παίρνουν την ελάχιστη τροφή που δίνουν οι βασιλικοι και επιστρέφουν για άλλη. Ξανα και ξανα και ξανα. Η ζαρτινιέρα σφίζει απο ζωή και κίνηση.

Τοσο που κυριολεκτικα την ακούς. Η βοή απο τα φτερουγίσματα των εντόμων ειναι εντονότατη.

Ξαφνικα περναει κατι που δεν ταιριαζει με τα αλλα. Κάτι σαν πολεμικο ελικοπτερο που κανει περιπολιες (?)





Ενα έντομο της τάξεως των 3 εκάτοστών, τρεις φορές μεγαλύτεροα απο μια μέλισσα, 4 - 5 φορες πιο μεγάλο απο τους διάφορους τζιτζιφιόγκους που "ανέμελα" τραβάνε νέκαταρ απο τα λουλουδάκια. Ενα έντομο για το οποίο εχω γράψει επανειλημμένα και θα ξαναγράψω την Τετάρτη... (...συνεχίζεται λοιπόν)

Στο post αυτο έχω χρησημοποιήσει flash 8 πράγμα που μπορεί να μη φαίνετε σε χρήστες που δεν έχουν το κατάλληλο plugin (να το κατεβάσουν απο εδω :-P )

Labels: , , ,

Monday, August 21, 2006

Kαύσωνας

Το γεγονος οτι πιασαμε τους 42 βαθμους υπο σκια δεν αφήνει ουτε τα μελίσσια αδιαφορα. Τουλάχιστον σε μια κυψέλη μου (αυτη που την βλέπει ο ήλιος περισσότερο απο τις αλλες) τα κέρινα κελια μαλάκωσαν τόσο απο τη ζέστη, που δεν αντεξαν το βάρος του μελιου που περιείχαν.


Δεν έχω ακόμα πλήρη εικόνα της ζημιάς. Δεν ανοιξα και ουτε θα ανoίξω σύντομα τις κυψέλες. Αν κουνήσω τα πλαίσια τώρα που είναι μαλακα, υπάρχει κινδυνος να τα καταστρεψω. Το μονο που έκανα ήταν να φτιάξω διαφορες πρόχειρες κατασκευες με σκοπό να σκιάσω τα μελίσσια.

Οταν το ανακάλυψα χτες το μεσημέρι πανικοβλήθηκα ελαφρώς. Το πρωι ήμουνα εκει κι έφτιαχνα εναν αυτοσχεδιο ηλιακο κηροτίκτη (για να λιωνω τα παλια κερια με τη βοήθεια του ήλιου). Ολα ήταν μια χαρα. Σκοπευα μολις μειωθει η ζέστη να τα ανοιξω για επιθεώρηση. Αργότερα το απογευματάκι που ξαναπήγα βλέπω το μέλι να ρέει εκτος κυψέλης και πάνω του δεκάδες μέλισσες...

Λεηλασία! Φοβήθηκα οτι θα μαζευτουν μέλισσες κι απο τις άλλες κυψέλες και θα γίνει μάχη. Καθάρισα το μέλι που ειχε πέσει στο έδαφος ωστε να μην προκαλέσει άλλες, δρόσισα όπως, όπως την κυψέλη και άφησα τα υπόλοιπα στις μέλισσες. Βασικα ανοιξα για πολύ λίγο τα καπάκια ωστε να αλλαξει ο αέρας στο εσωτερικό. Εριξα νερο, εξωτερικα στα τοιχώματα ώστε να πάρει λίγο το πολύ κάψιμο (στο μεταλικό καπάκι τηγάνιζες αυγα) και σκέπασα τις κυψέλες με διάφορα υλικα ώστε να μην τις χτυπά ο ήλιος απευθείας.

Το μέλι στην είσοδο ειχε μεγάλο φωτογραφικο ενδιαφέρον. Οι μέλισσες στην προσπάθεια να το περιμαζεψουν έπεφταν μέσα.

Αλλες πνιγονταν κι άλλες εβγαινάν έξω ανήμπορες να κουνήσουν φτερα και πόδια.


Οι καθαρές εργάτριες αναλάμβαναν να τις καθαρίσουν, (υποθέτω όχι για να τις σώσουν, δεν χωράνε φιλεσπλαχνίες στο πολίτευμα τις κυψέλης, αλλα για να πάρουν το μέλι απο πάνω τους). Σε καμια ώρα το καθάρισαν και το επανατοποθέτησαν στο εσωτερικο.


Ειναι χαρακτηριστικές οι φωτογραφίες απο τις μέλισσες που στη διαρκεια του πανικου στεκόντουσαν στην είσοδο παραταγμένες και κουνουσαν τα φτερα τους με σκοπο να αερίσουν και να δροσίσουν την κυψέλη.



υ.γ. το εκνευριστικό ειναι οτι μεσα σε όλη αυτη την κατάσταση εμφανιζόταν και το σερσένι του προηγούμενου post και έκλεβε μέλισσες...

Labels: ,

Sunday, August 20, 2006

Eπιστροφή





Eπέστρεψα απο τις διακοπές, επέστρεψε πάλι και αυτό το σερσένι και άρχισε να κλέβει μέλισσες. Του λέω λοιπον:

Aν μου χαρίσεις μια ωραια φωτογραφία, αν κάτσεις να σε βγάλω την ώρα που παίρνεις τη μέλισσα θα σε αφήσω να ζήσεις τουλάχιστον για σήμερα. Παρε μετα όσες μπορεις. Για αυριο δεν υπόσχομαι ομως τίποτα.

Το σερσενι δεν απάντησε. Ξερω οτι ήταν μια προσφορα απο αυτες που δεν μπορεις να αρνηθεις. Η κανεις αυτο που λεω η σε σκοτώνω.

Τελικα δεν τα βρήκαμε... "αναγκάστηκα" να το "αναγκασω" εγω να ποζάρει στο φακο μου.

Κανω upload τη φωτογραφία με αφορμή το πολύ ωραίο post που βρήκα στο Rosebud

Το συγκεκριμένο σερσέρνι δεν μου έκανε τη χαρη να ποζάρει... Παρόλα αυτα, στις διακοπές ειχα την τύχη και την ευκαιρία να μαζέψω κάποιο σχετικο υλικό, απο άλλα, πιο συνεργάσιμα σερσενια και μόλις ανασυγκροτηθώ θα τις δημοσιευσω.




Προς το παρόν θέλω να διαβάσω τα νέα άρθα του Σπύρου στο BeeHappy

Labels: