Saturday, February 17, 2007

Bees.gr/blog και ιντερνετικά νέα

Πήγα λοιπόν την Παρασκευή, να κάνω moderation σε ενα comment στο προηγούμενο post. Μεγάλη επιτυχία Ανοίγω τον blogger o οποίος περιχαρής μου ανακοινώνει οτι πρεπει να περασω στη new blogger εποχη και να αναβαθμίσω το account μου. Με διακριτικά κι ωραία γραμματακια ελεγε οτι τιποτα δεν θα αλλαξει στο blog μου. Δεν το εκανα κι εγω με την ησυχία μου απο το σπίτι μου αλλα πάτησα το κουμπάκι που λεει οκ απο το γραφείο. Το blog εγινε κ%λ()$ και για να το συνεφέρω ίδρωσα.



Με δεδομένο οτι ειχα απειρη δουλειά στο γραφείο και ο ελευθερος χρόνος μου ηταν πολύτιμοτατος την Παρασκευη το πρωι, δεν μπορω να πω οτι διασκέδασα και πολυ τη μετάβαση στον νεο blogger.

Σε κάθε περίπτωση θελω να πω συγγνώμη γιατι για καποια ώρα μαλλον τιποτα δεν δουλευε σωστα και αν τυχόν καποιος δει κατι εδω μέσα που ειναι ακομα στραβο ας μου το πει plz. Eπίσης εχω στραβώσει γιατι στα πλαίσια μιας αλφα ματαιοδοξίας που με διατρέχει ήμουνα πολυ ευτυχής που το profile μου εχει φτασει σε ψηλα page views και τώρα με τις βλακείες ξανα πηγε στα 170 (έσβησε βασικά, αναγνώρισε στιγμιαία ενα άσχετο και αναγκαστικά να το ξανακανω). Δεν βαριέσαι νομιζω οτι τωρα το blog θα ειναι όντως καλύτερο.Eπισης πλησιάζει ο καιρος που θα το βγάλω τελείως απο το blogger...

Τελος θελω να πω οτι υπ έπεσε και τρίτο μελισσοκομικό blog στην μπλογκοσφαιρα. (πληροφορία απο τον beehappy)

Οπότε οποιος θέλει να ενημερώνεται πιο σφαιρικα για τις αξιαγάπητες μελισσούλες μας, μπορει να πηγαίνει τακτικά τοσο στο beehappy όσο και στον Μαρκο και βέβαια και στον Γιαννη που ναι μεν δεν διατηρεί blog αλλα ενημερώνει με ενδιαφέρον υλικό το site του. Καλη αρχή λοιπόν και στον Μαρκο.

p.s. καλή επιτυχία και στο sync που κληρονόμισε το monitor

Labels: ,

Tuesday, February 13, 2007

Διαταραχή Κατάρρευσης Αποικίας Colony Collapse Disorder CCD

Σήμερα έλαβα απο τουλάχιστον 5 διαφορετικά άτομα ενα link απο το in.gr που κανει αναφορά σε μια ασθένεια (?) που ονομάζεται προς το παρόν Διαταραχή Κατάρρευσης Αποικίας. Λεω προς το παρόν γιατι ειναι όλα ρευστα ακόμα. Δεν γνωρίζουν ουτε απο τι προέρχεται ουτε πως να το καταπολεμήσουν Οι αναφορές λένε οτι σε 22 πολιτείες της Αμερικής μελισσοκόμοι δηλώνουν τον αποδεκατισμό των μελισσιών τους και στις ακόλουθες έρευνες οι νεκρες μέλισσες βρέθηκαν να έχουν στα σώματα τους μύκητες και βακτήρια πέραν του κανονικού.



Αυτο που διάβαζα κι εχει ενδιαφέρον ειναι οτι πιθανότατα οι πασχουσες μέλισσες πετούν μονες τους μακρια απο τη φωλια και πεθαίνουν αλλου. Επισης τα αποδυναμομένα απο το αγνωστο φαινόμενο μελισσια δεν πεφτουν θύματα λεηλασίας απο τα γειτονικα υγιή Γενικα υποθέτω οτι θα ακούσουνε πολλα αυτον τον καιρό.

Δεν ξέρω αν ειναι κατι ανησυχητικό αν και οι Αμερικανοί μαλλον το θεωρουν σοβαρο. Παρόλα αυτα δεν εχω σε ιδιαίτερη εκτίμηση τον τροπο με τον οποιο οι Αμερικανοί μεταδίδουν ειδήσεις και σπέρνουν τον πανικο (θυμίζω οτι παλιότερα ειχε σημανει εκει κόκκινος συναγερμός για να προστατευτούν απο τις θανατηφόρες αφρικανικές μελισσες και οτι αυτοι η στιγμη βρίσκονται στο Ιρακ γιατι ο Σανταμ (δεν) ειχε πυρηνικά οπλα.)

Το θεμα πρωτοαναφέρθηκε στο Penn State University τον Νοέμβριο και ειμαι σίγουρος οτι θα μελετηθει όπως του αξίζει και του αρμόζει. Φαντάζομαι ειναι πιο σοβαρο για τον Ελληνα μελισσοκομό αυτη τη στιγμη, να ασχοληθεί με το Βαρρόα που ειναι υπαρκτό και ακρως επικίνδυνο (για τα μελίσσια) στη χώρα μας η να κανουμε μια ερευνα για την aethina tumida, παρα να αγχωνόμαστε για κατι που απέχει τόσο. Δεν ξέρω αν ειμαι δογματικός αλλα υποθέτω οτι ειναι δεδομένο οτι δεν πρέπει να εισαγουμε μελίσσια και βασίλισσες απο άλλες χωρες και να κραταμε τα μελίσσια μας όσο γίνεται λιγότερο σε επαφή με των αλλων συναδέλφων.

Για την ιστορία ο σημαντικότερος ίσως εχθρός της μελισσκομιας (πλην του κακου μελισσκόμου) ειναι το ακαρι βαρρόα ( Varroa destructor ) που πρωτο αναφέρθηκε στη Ρωσία και Ιαπωνια το 1960 και έκανε 10 χρόνια να εμφανιστει στην Ελλαδα (αλλα να μας θερίσει) ενω το αξιοπροσεκτο σκαθάρι aethina tumida που ήδη αποτελει θρύλο και φοβο για τους μελισσοκόμους, εχει ηδη κανει εμφανιση στην Αιγυπτο που σημαίνει οτι ειναι ζήτημα χρονου να το δούμε κι εδω (κανεις όμως δεν ξερει τι θα κανουμε τοτε...ενημέρωση μηδέν)

Γενικα όλα αυτα μου θυμίζουν τους Ευγγελατους και την ελεεινή και τρισάθλια ειδηση που βγάζουν σχεδον καθε καλοκαιρι, οτι μια πρωτόγνωρη και σαρκοφάγος μύγα γνωστη ως κρεατόμυγα σκοτώνει κατσίκες στην Κρήτη (ειναι ενα απόλυτα φυσιολογικό εντομο που υπήρχε ανέκαθεν και το έχουμε δει όλοι, σχετικα συχνα γινετε αιτία να μολυνθούν απο τις προνύμφες του, εως θανάτου καποια ζώα, αλλα δεν παρχει λογος να το ακουμε και στις ειδήσεις.. ειναι σα να λεμε μια γατα εφαγε ενα ποντικι)
Σίγουρα παντως πρέπει να μαθουμε τι ειναι αυτο το Colony Collapse Disorder πως δεν θα το φέρουμε εδώ και αν το δουμε ποτέ πως θα το καταπολεμήσουμε χωρίς να γεμίσουμε αντιβιοτικά τα προϊόντα
Η φωτό ειναι άσχετη αλλα δεν μπoρω να βάζω πόστς χωρις εικονα :D

Links:(open link in new window)
in.gr NYT Yahoo news CNN wikipedia MSNBC ακόμα και Ιndymedia!

Labels:

Wednesday, February 07, 2007

Zambian Honey Hunting

Σήμερα λοιπόν το πρωι ο Αθήναιος μου έστειλε αυτο το video, το οποίο με ενθουσίασε. Συλλογή μελιου στη Ζαμπια... Δεν ειναι απαραίτητο οτι αυτο το βιντεο θα ενθουσιάσει οποιον το δει, εξίσου πολύ με εμενα. Ο τροπος που ασκουν τη μελισσοκομία ειναι εξαιρετικά πρωτόγονος Οπως εγραψα και πιο πριν, η διαφορα τους απο την αρκουδα ειναι οτι παίρνουν και το κερι!

Εχουν καποιες ψαθινες κυψέλες πανω σε ενα δεντρο. Καποιος θαρραλέος σκαρφαλώνει ξυπόλητος, με μοναδική του προστασία ενα τεραστιο κατασκευασμα απο φύλλα και κλαδιά, που καίγεται και ο καπνός του κρατά ήρεμες τις μέλισσες. Παιρνει απο τα καλάθια τις κερύθρες που έχουν μέλι, ουσιαστικά καταστρεφοντας μερος της φωλιάς (εδω φαινεται η αξία του κινητου πλαίσιου και οτι αυτο δεν ζημιώνει το μελισσι κατα τον τρυγο). Το χανω λίγο στην εξαγωγή του μελιου... Δεν δειχνει κατι σχετικο αλλα δειχνε το βρασμο- λιωσιμο μιας σκουρόχρωμης μαζας που δεν ειναι αλλη απο οτι έμεινε απο την κερήθρα μετα τον τρύγο. Αυτο φιλτράρετε απο ενα λεπτο ύφασμα και πεφτει σε κρύο νερο. Το καθαρό κερι, λευκο-κιτρινο επιπλέει και συλλέγεται δημιουγώντας μια μεγάλη πλακα (μάλιστα κατι χαράζουν πανω).

Αυτο μου φάνηκε πολυ ενδιαφέρον ειναι οτι μετα την "λεηλασία" οι αφύλαχτοι μελισσοκόμοι κάθονται καλύπτουν μονο τα κεφάλια και τα πρόσωπα τους και προσπαθούν αν διώξουν τις μέλισσες που προφανώς θα τους εχουν θερίσει!

Ελεγα λοιπον οτι δεν ειναι απαραίτητο οτι αυτο το βιντεο θα ενθουσιάσει όποιον το δει, εξίσου πολύ με εμένα, αν δεν εχει γνώση του πως συλλέγεται το μελι στα σύγχρονα μελισσκομια.

Μπορει ισως να καταλάβει προς τι ο ενθουσιασμός μου, αν δει την κιθάρα και ακούσει τη μουσική. Ειναι το ιδιο. Οτι απόσταση εχει αυτο το περίεργο όργανο απο μια κιθάρα όπως την ξέρουμε εμεις, εχει κι ο τρόπος που ασκούν τη μελισσκομομια οι πρωταγωνιστές του βιντεο.

Ενα τετραχορδο πιθανοτατα αυτοσχεδιο όργανο, με μικρες ικανότητες και ενας αμφιβόλου ικανοτήτων τραγουδιστης, που βγαζουν όμως μια ζωντανια και φρεσκαδα που τη θαυμαζεις και στη μεταβιβαζουν. Οπως χαμογελας ακουγοντας αυτο το τραγουδι ετσι χαμογελάς και βλέποντας τον αμάσητο μελισσκομομο, να πηγαινει με το κιτρινο δικτυοτο αμάνικο στα μελισσια και να τρωει τον καρπο του κυνηγιου του.

Τι σημασια έχει αν εγω ξερω κόλπα να βγαλω το 15απλο μέλι με μηδαμινο συγκριτικα κόπο. Το χαμόγελο στη φατσα της μαυρούλας μαμας δεν αλλαζει. Ουτε η καταπληκτικη περήφανη πόζα των μελισσοκόμων στο τελος του βιντεο για τη φωτογραφία. Ας πανε οι Αγγλοι να τους μαθουν μελισσκομια :) Aυτο δεν θα το ζήσουν ποτε. Aθήναιε ευχαριστώ πολυ.
Ειλικρινα μου αρεσε παρα πολυ. (οσο για το mail μου που δεν υπάρχει στο site... θα το διορθώσω συντομο. Ως τότε kostas.koutsoukos at gmail.com)

Labels: ,

Sunday, February 04, 2007

Βαμβακόμελο



Οταν ήμουν μικρός επισκεπτόμασταν συχνα με την οικογένεια μου, ενα φίλο του πατέρα μου, επαγγελματία μελισσοκόμο, στον Μυτικα Ευβοίας. Μας βολευε να περνάμε απο εκει κατα την επιστροφή μας απο την Ερετρια στην Αθηνα. Ο πατέρας μου έκανε τις τυπικές μελισσοκομικές συζητήσεις έπινε τα κρασακια του και ενίοτε αγόραζε και καμια ποικιλία μελιου που εκείνος δεν μπορούσε να παράγει.

Ο φίλος ειχει ενα τραπέζι στην υπόγεια αποθήκη-εργαστήρι του γεμάτο με βαζάκια απο δειγματα των μελιών που εμπορευόταν.

Ενα εντυπωσιακό τραπέζι, τόσο για τα ομορφα, γευστικα βαζακια που σήκωνε, όσο και για το οτι καθε πόδι του πατούσε πανω, η καλύτερα μέσα, σε ενα κεσεδάκι με νερο. Δημιουργούνταν ετσι μια υγρη ταφρος σε κάθε πόδι, που εμπόδιζε τυχόν μερμύγκια-πειρατές να βάλουν χέρι στο θησαυρό που σηκωνε το τραπέζι-φρούριο.

Εκει λοιπόν πρωτο ακουσα και για το βαβμακόμελο. Υποθέτω η παιδική φαντασία μου δημιούργησε μια ασχημη εικόνα για αυτο το μέλι απο το ονομα του και μόνο. Για καποιο περιεργο λόγο συνδύασα το βαμβακι με το μελι και εφιταξα εικόνες στο μυαλό μου με μελια που μπορει να έβρισκες σε αυτα ινες απο βαμβακι και κλωστές!!! Δεν το αγοράσαμε τότε. Οχι γιατι η δικη μου φαντασία οργίαζε, αλλα γιατι το μέλι αυτο δεν άρεσε γενικα στον πατέρα μου και ο οποίος ενώ δεν το ειχα δοκιμάσει ποτε μου το μεταβίβασε στην πορεία. Τελικα δοκίμασα μια δυο φορες μεγαλύτερος αλλα ποτε δεν επιδίωξα να καταναλώσω μεγάλες ποσότητες.

Ηρθε λοιπόν ο αγαπητός συν bloggo-γραφος beehappy την προηγούμενη Πεμπτη να μου ανοιξει τα μάτια. Το κατάφερε αυτο με ενα εξαίρετο - κρυστάλλωμένο βαβμακόμελο δικής του παραγωγής που ειχε φίνο λεπτο άρωμα και μια ελαφριά, ελαφρια γευση που νομίζεις οτι παει με όλα. Φαντάζομαι παντα έτσι ήταν το βαμβακόμελο. Δεν αλλαξε κατι τώρα. Απλα δεν το θυμόμουνα εγω και δεν το αγόραζα.



To κρυσταλλωμένο βαμβακόμελο

Απο την άλλη δεν ξέρω και πόσο έυκολο ειναι να το βρεις τελικα. Το βαβακόμελο παραγεται σε μεγάλες ποσότητες γιατι το βαβμακι ευδοκιμει και καλλιεργειται σε πολλές περιοχές της ελλαδας. Επίσης η συλλογη του νεκταρος απο τις μέλισσες γίνεται στην ιδιεταιρα δυσκολη περίοδο του Αυγούστου οπότε αποτελει μια όαση σε περιόδους που κανονικά δεν υπάρχει τροφή. Γενικα αποτελει θησαυρό για το μελισσοκομο, που αν μεταφερει τα μελισσια του πχ στις καλλιεργειες της θήβας τον Αυγουστο, θα βγάλει μια σεβαστή ποσότητα. Δεν ειναι όμως τόσο σεβαστό απο τον καταναλωτη.

Αυτο που το κανει να μοιαζει ύποπτο, ειναι η αγνοια. Επειδη το μέλι αυτο κρυσταλλώνει ταχύτατα κι επειδη δεν εχει ουτε εντονη μυρωδια ούτε σκουρο χρώμα (αντιθετα ειναι εντελως αχρωμο και μαλιστα μετα το κρυστάλλωμα γινεται λευκό) ο κόσμος νομίζει οτι εχει καποιο πρόβλημα, ειναι νοθευμένο η δεν ξέρω τι αλλο.

Θυμίζω οτι δεν υπάρχει καλο η κακο μέλι. Το αν αρεσει σε καποιον η οχι ειναι υποκιεμενικο και θέμα γούστου. Το καθε μέλι έχει αλλα πλεονεκτήματα σε σχεση με τα αλλα.Το βαβμακι πχ. "έχει την υψηλότερη βακτηριοκτόνο δράση απ όλα τα αλλα μέλια αφου είναι πλουσιότερο σε υπεροξείδιο του υδρογόνου." (πηγη melinet.gr) (που σημαινει λαικά, οτι αν εχεις πονολαιμο θα ειναι καλύτερο απο ενα Ελατίσιο.)

Οπως έλεγε κι ο Αθήναιος στο post για τη μελι ακκακίας, τα πιο "ελαφρια" μέλια βρισκουν πολυ καλή χρήση στη ζαχαροπλαστική κι οπως προτείνει στο ιδιο post και ο παγωγός συνδυάζεται πολύ ωραία με άλλα μελια.



Το μέλι αφου το αποκρυστάλλωσα και έγινε παλι ρευστό, σχεδόν ολόλευκο και ακαταμάχητα προκλητικο...


Εγω αυτο που έχω να πω ειναι οτι το μελι αυτο μου φανηκε εντυπωσικα νόστιμο, οτι θα το δικιμασω απόψε και σε ρακόμελο γιατι κατι μου λεει οτι θα γραψει... και κυρίως,

Γεια στα χερια του μερακλη παραγωγου του :)))

Labels: ,