Friday, June 29, 2007

Σηκώνοντας το πλαίσιο

Labels: ,

Tuesday, June 26, 2007

Ευκάλυπτος

Καλοκαιράκι: 21 Ιουνίου - 21 Σεπτεμβρίου προς γνώση κάποιων που θα σπεύσουν να πουν καλο χειμώνα στις 31 Αυγούστου. Το καλοκαιράκι που φετος μας ηρθε με εναν ωραιο και δυναμικό καύσωνα, φερνει μαζι του και τις όμορφες καλοκαιρινες ανθοφορίες. Εκτός λοιπον απο το θυμάρι που ειναι μαλλον στα τελευταία του, οι μέλισσες αυτον το καιρό πανε και στα εξίσου αρωματικά λουλουδάκια των ευκαλύπτων. Έβλεπα το Σαββατο στην Ερέτρια στην παραλία, εναν που έσφυζε απο ζωη.

Ευκάλυπτος σε παραλία της Ερετριας... οταν δεν τρωνε οι μελισσες πινουν νερο απο την διπλανη ντουσιέρα...


Βέβαια για καποιο λόγο, αλλοι πιο διπλα ηταν χαλία. Δεν ξερω απο ευκαλύπτους.. μηπως εχει αρσενικούς θηλυκους? Πανε σε όλους οι μέλισσες? Παντως ειναι τοσο μεγάλα δεντρα που καμια φορα ενας ανθισμένος ευκάλυπτος ειναι λες κι εχεις μπροστά σου 1 στρέμμα σπαρμένα λουλουδια. Οι μέλισσες κάνουν παρτυ. Το δε μέλι που εχει ευκάλυπτο και θυμάρι ειναι super αρωματικό.

Labels:

Monday, June 25, 2007

Καύσωνα συνέχεια

όπως έλεγα λοιπον πέρσι ο καύσωνας δημιούργησε στα μελίσσια μου προβλήματα. Φέτος αν και τα πράγματα ειναι χειρότερα, αντέχουμε. Οπως μου εξήγησε κι η φίλη μου η Ολγα οι καύσωνες του Ιουνίου είναι οι χειρότεροι γιατι η μέρα ειναι η μεγαλύτερη του χρονου, η νυχτα η μικρότερη και δεν υπάρχει χρονος να δροσίσει.


Το ρολοι του ηρωικου opel astra, που οπως καθε αλλο αυτοκινητο που εχει περασει απο τα χερια μου... εχει παει παντου με τα πιο απιθανα φορτια. Θερμοκρασια 42...


Με αυτα κι αυτα, χτες κανόνισα το κατα μεσήμερο να πιω κατι δροσερό με τον κολλητό μου σε ενα μαγαζί στον Υμηττό. Αποφάσισα όμως πριν να δροσίσω και τις μέλισσες. Εδωσα λοιπον το ραντεβου μου, αλλα μιση ώρα πριν πήγα στα μελίσσια με ενα ψεκαστήρι για το σιδέρωμα, γεμάτο με κρύο νερό απο το ψυγείο και έβρεξα τις εισόδους.




Αυτο ειναι κατι που εκανα καθημερινά οταν ειχα μελίσσια στην ταράτσα Τωρα όμως που ειναι πιο μακριά δεν μπορώ να το κανω. Ειχε όμως την ιδια επιτυχία. Μολις ρίξεις λίγο νεράκι στις εισόδους (λιγο! οχι με το λαστιχο! ισα που ψεκαζεις να δημιουργίσεις υγρασία) καποιες εργάτριες μαζεύονται γύρω απο τις στάλες και σιγα σιγα τις καθαρίζουν.



Δεν ξερω πραγματικά αν τις ωφελεί ουσιαστικά να ριξεις λίγο νερο με 42 βαθμους, αλλα τουλάχιστον νιωθεις οτι προσπάθησες.

Labels:

Sunday, June 24, 2007

Dolores O'Riordan

Δεν θα μπορουσα να φανταστώ ποτε οτι θα ειμαι καποτε σε ενα μελισσι και θα ακουω την Dolores O'Riordan να τραγουδάει ζωντανα. Συνέβη όμως κι αυτο.

Eχτες Λοιπον επρεπε να παω στην Ερέτρια να παρω ενα μελισσι. Δυο μελίσσια ειχα στην ακρη του οικόπεδου. Το ενα το μετέφερα απο εκει Παρασκευή και 13 Απριλιου 2007, σπάζοντας το σε δυο παραφυαδες. Μαλιστα συνέβησαν τοτε πράγματα για τα οποια δεν εχω γραψει ακομα γιατι με σοκαραν ελαφρά εως πολυ και δεν ξερω πως αισθάνομαι για αυτα. Κάνοντας τοτε κάποιους λαθος χειρισμούς εμαθα απο κάποιον αριθμό τσιμπηματων και πανω εισαι δεν εισαι αλλεργικός τα πράγματα ειναι παρα πολυ σοβαρα και οτι δεν ειναι δύσκολο να πεθάνεις στο μελίσσι. Αλλη φορα ομως αυτα.


Aυτη ειναι η πορτα της "Dolores" σημερα το πρωι, μετα που την ψεκασα με λιγο δροσερό νερό.

Το θεμα ειναι οτι δυο μελισσια στην ακρη του οικόπεδου θα ενοχλούσαν το σπιτι που χτίστηκε κολλητά και δεν ειχα ορεξη για τετοια. Μετέφερα λοιπον χτες το διώροφο που ειχε ξεμείνει εκει και ησυχάσαμε Το μελισσι εφτασε στον Yμηττο κατα τις 11:30 χτες. Ωραίο μέρος διάλεξα πάλι. Κοψομεσιαστηκαμε, σκοτάδια, πέτρες... ζεστη τρελή. Τα καταφέραμε πάντως .

Ομως σε ολη τη μεταφορά στο βουνο, ακουγοταν η Dolores να τραγουδα... τοσο καθαρα που ελεγα οτι θα ειναι στο θεατρο βραχων στο βυρωνα. Ηταν ομως στο λυκαβητο! Τωρα τι ακουστική μπορεί να υπαρχει τι ρολο να πιέζει η άπνοια και η ζέστη τι αλλο φταει δεν ξερω. Ο Λυκαβηττός ακουγόταν τοσο τελεια στο σημειο που οταν άνοιξα πια την πορτα της νεομεταφερομενης κυψέληςς για να βγουν οι μελισσες εμεινα λιγη ακόμα ωρα για να ακούσω το τέλος του Dreams. Μάλιστα δεν περίμενα να πει τραγούδια των cranberies η Dolores, διαφορετικά ισως να πηγαινα και στη συναυλια.

Eτσι δεν εχω παρα να αγαπήσω αυτο το κομματι ακομα πιο πολυ αλλα και να ονομασω την νεοφερμένη κυψέλη Dolores. Αστεια αστεια.. αυτη ειναι ηταν απο τα πρωτα μου μελισσια.

Aυτη ειναι η θέα του Λυκαβηττου απο το μελισοκομείο...

Labels: ,

Saturday, June 23, 2007

O Καυσωνας οι μέλισσες, εγω και το θυμαρι.

Πέρσι ο μεγαλύτερος καύσωνας του καλοκαιριού ήταν στι 21 Αυγουστου. Το θύμαμαι γιατι τοτε που ανέβασα και το ηρωικό post με τις κερήθρες που ελιωναν απ τη ζεστη και τα μελια να τρέχουν εκτος κυψέλης. Φέτος μας εσκασε πιο νωρίς. Νομιζω όμως το σωζουμε.

Τον τελευταιο καιρό μπορω να πω οτι τα εχω θαλασσώσει. Ειχα ανοιχτεί σε 15 επίπεδα και ο ελεύθερος χρόνος μου ηταν σε οριακή κατάσταση. Νομιζα οτι το ειχα, αλλα δεν υπολόγισα τον "χρόνο καβατζα". Ετσι θα τον λεω στο εξης και θα τον υπολογίζω σαν εξισου σημαντικο με τις αλλες μου υποχρεώσεις.



Τι εννοώ? Εκει που τα ειχα ολα τσίμα, τσίμα,μου έσκασαν δυο προσωπικά προβλήματα που ναι μεν ειμαι σε θεση να διαχειριστω και θα τα λύσω στο τέλος, αλλα μου βγαζουν εδω και δυο τρεις μηνες εντελως εκτος προγράμματος Ο ανθρωπος πρεπει να εχει "χρόνο καβατζα". Πως αφηνεις λεφτα στην ακρη για τα δύσκολα? Ενα τετοιο πραμα. Δεν πρεπει να ανοίγεσαι σε πιο πολλα πράγματα απο αυτα που αντέχεις. Οταν κάτσει η στραβή δεν θα προλαβαίνεις.

Οι αγαπημένες μου μέλισσες και καλύτερες μου φιλες με εχουν συγχωρέσει και ειναι αυτες που εγινα θυσια παλι για να προλαβαίνω εγω τα υπόλοιπα. Τις εχω παραμελήσει πολυ. Φτανει όμως. Σημερα πηγα να τις σωσω απο τον καυσωνα. Για να μην παθουν τα ιδια τα περσινά, πηγα και πήρα μερικα μεγάλα κομμάτια φελιζόλ. Τα κοψα σε μικροτερα και εχω κανει το μελισσοκομείο του Υμηττού τσίρκο. Καλυψα τα καπάκια των κυψελών και τις πλευρες που χτυπαει ο ήλιος περισσότερες ώρες. Ειχα την πολυτέλεια αυτη γιατι ειναι λίγα. Τα πολλα που ειναι στην Ερέτρια θα τα δω σε λίγο. Φευγω για εκει με σκοπό να μεταφερω αλλο ενα εδω. Ο λόγος ειναι ειναι πολυ κοντα σε ενα νεόδμητο σπίτι και θα ενοχλεί. Σχετικά με τη ζέστη δεν θα μπρορεσω να τους κανω και πολλα. Τουλάχιστον να σιγουρευτώ οτι ειναι ενταξει σε σχεση με το νερο τους κλπ.



Το post αυτο συνοδεύεται αποκλειστικα απο φωτογραφίες των μελισσών μου στα θυμάρια του Υμηττού που σε λίγες μέρες θα σταματίσουν να "δινου". Το θυμαρίσιο μελάκι σύντομα κοντα μας :D Μέχρι τότε εχετε τις φωτογραφίες του λουλουδιού.

Labels: ,

Thursday, June 07, 2007

Ειναι το πιο αγαπημενο μου δεντρο και ειναι μελισσοκομικο... ποιο ειναι όμως?

Αυτο ειναι ενα απο τα πιο αγαπημένα μου δέντρα. Για τον συγκεκριμένο μήνα βέβαια.



Βασικα ειναι καπως πιο περίπλοκο. Για καποιο λόγο μου αρέσουν παρα πολυ τα φυτα. Δεν ειμαι ιδιαίτερα ικανος με τα κηπουρικά αλλα μου αρέσει να φυτεύω και να περιποιούμαι δέντρα και φυτά. Δυστυχώς δεν εχω ουτε το χώρο ουτε το χρόνο (πρωτοτύπησα πάλι). Ετσι φυτεύω διαρκώς περίεργα φυτα που τελικα ειναι αδυνατον να επιβιώσουν στο χωρο και το χρονο που τους αφιερώνω Η μεγαλύτερη αποτυχια ηταν οι βελανιδιές. (θεωρητικά θα τις κρατούσα σε γλάστρες ενα δυο χρονια και θα τις μεταφυτευα στο βουνο αργότερα.) Οι μεγαλύτερη επιτυχία ηταν οι ντοματιες.

Η μεγαλύτερη αγάπη μου ειναι τα δεντρα.

Καθε δεντρο ομως εχει την εποχη του. Οι βελανιδιές και τα πλατάνια ειναι ωραια το καλοκαίρι Οι αμυγδαλιές τον Ιανουριο κλπ.

Ε αυτο το μηνα λατρευω αυτο το δεντρο. Ειναι ολάνθιστο, μυριζει υπεροχα και νομιζω οτι εχω καποιου ειδος εθισμό με το άρωμα του. Καταλαβαίνω οτι υπαρχει στην περιοχη απο τα 50 μετρα.


Τα ανθη του εχουν πανω τους καποιες απιστευτα μαλακες και τρυφερες τριχες που αφηνουν την αίσθηση του μαλακότερου πινέλου στον κοσμο. Μαζευω εδω και 3 χρονια σπορους του και τους φυτευω σε γλάστρες και γλαστρακια. Μάταια. Συνέχεια κανω καποιο λαθος και καταστρέφω τα νεα φυτα εκτος απο ενα που εχω τωρα στο μπαλκονι. Το βλέπω ομως και φρικαρω γιατι μεχρι να μεγαλώσει αυτο θα εχω μικρυνει εγω.

Τι σχεση εχουν ολα αυτα με τις μέλισσες και γιατι τα γραφω αυτα?

Αν εγω γουσταρω τα λουλουδια του μια, οι μελισσες τα γουσταρουν 101. Καποτε (εχμμμ οχι και πολυ παλια..) που ειχα μελισσια στην ταρατσα του σπιτιού μου, καθε Ιούνη γινοταν χαμος. Επισκεπτόντουσαν το ολάνθιστο δεντρο του γειτονα κατα χιλιαδες. Το δεντρο σε αποσταση 10 και πλεον μετρων απο το σπιτι μου ειχει πανω του τοσες μελισσε ςπου μπορουσε να αντικρίσεις την κίνηση απο αυτη την αποσταση. Η δε μυρωδιά που αφηνε στο μελι θεϊκή. Πραγματικά το αρωμα αυτου του δεντρου ειναι η αδυναμια μου.

Ο κυριότερος ομως λόγος που γραφω ειναι η βοήθεια.

Ξερει κανεις πως λεγεται? Ξερει κανεις να μπορω να το βρω σε καποιο φυτωριο? πως το ζηταω και που? Αν δεν το λυσουμε και απο το blog θα γυρναω τα φυτώρια με τις φωτογραφίες στο χερι σαν τη Νικολουλη.

Eυχαριστώ εκ των προτέρων

Ανανέωση: 15.11.2008. Με τη βοήθεια των αναγνωστών του blog μάθαμε οτι είναι ακκακία κωνσταντινουπόλεως Αlbisia julibrissim (Ευχαριστώ πολυ.)

Labels: