Wednesday, November 28, 2007

Vespa Crabro,γέννηση

Αυτο ειναι ενα video με τη γεννηση δυο Σερσενιων απο τη φωλια που περιγράφω στα ποηγόυμενα post. Τωρα κουρδίστικα και με τα video για τα καλα και με βλέπω να μπαινω σε νεα εξοδα. Εnjoy:



Xαρακτηριστικό είναι οτι μετα τη γεννηση τα νεα εντομα βγαζουν κατι απο την κοιλια τους (υποθετω κατι κακο που κρατουσαν μεσα τους οσον καιρό κρατησε η μεταμόρφωση τους σε ακαιρεο εντομο μεσα στο κελι)

Το κοματι ειναι APHEXTWIN το widowlicker

Labels: , ,

Tuesday, November 20, 2007

Γέννηση

Εχω μια δυσκολία στο να κανω upload στο youtube τα video που εχω βγαλει με τα σερσενια. Αλλα θα γινει κι αυτο σιγα σιγά. Ελεγα λοιπον για εκεινη την τρελη φωλιά που μου δώρισε ο φίλος μου ο Κώστας... Δεν θυμάμαι ποτε μου πρωτο τηλεφώνησε και μου πε πως την ειχε στη διάθεση του και με περιμενε. Χτες όμως που πεταξα το μεγαλύτερο μερος της (για τεχνικους λόγους και να με συγχωρέσει ο Σπύρος, αλλα οι νεκροί γόνοι διαστάσεων 3 εκ. έκαστος μυρίζουν άσχημα μετα απο τόσες μερες) ειδα με σχετική έκπληξη οτι ακόμα κάποιες προνυμφες ηταν ζωντανές και μεταμορφωνόντουσαν!!








Vespa carbro. Oσο το βλέπεις το θαυμαζεις. Για να ανακεφαλαιώσω να πω οτι ο Κωστας μου εδωσε μια φωλια κακοποιημενη. Ψεκασμενη με μπαιγκον, σπασμένη, κλεισμένη σε μια σακούλα ναύλον για δεν ξερω ποσες μερες. Που την πηρα στα χερια μου στις 28.10.2007 και προχτες 17.11.2007 φυλαγμένη σε άθλιες συνθηκες, με κρυο υγρασια και καμια τροφο να φροντιζει το γόνο, ακομα γεννούσε σερσενια! Τετοιο θηριο πως να το αντιπαρατεθούν οι μέλισσες? Πως να υπερασπιστούν την φωλια τους και πως να μην το θαυμασω και να μην το σκοτώσω με σεβασμό (οσο και να ακούγεται οξύμωρο) οταν καθε καλοκαιρι μου λιανιζει τα μελισσια?

Το πρωτο βράδυ λοιπον (28.10.2007) που φερνω τη φωλια σπιτι, δεν εχω καμια αίσθηση του τι ειναι. Την εφερα ξεσκέπαστη 4 ωρες δρομο στην Αθηνα. Την εβαλα στο τραπεζάκι στο σαλόνι για καμια ώρα. Και μεχρι να βαλω σε ταξη τα πραγματα που χα φερει απο το χωριο, ακουω την Ελισαβετ αν μου λεει με τροπο:

Εεεεε ....Κωστα, αυτα τα πραγματα βγαινουν!

Βλέπω λοιπον το πρωτο σερσενι να εχει τρυπησει το κουκουλι του, να βγαίνει ολοκληρωμένο εξω και να τεντώνει - καθαριζει με στυλ τα φτερα του. Οχι και πολυ καλο θεαμα για σαλονι αλλα απο την αλλη με γεμισε ελπίδα οτι κάποιο απο τα δεκάδες που ακολούθησαν θα μου εδινε και καποιο καλο βιντεο.(πράγματι εχω καποια αλλα θα τα ανεβάσω εν καιρώ, γιατί όπως είπα έχω θέματα με το youtube)

Το εικονιζόμενο ηταν και το πιο ανθεκτικό. Εζησε 4 -5 μερες μεσα σε ενα αθλιο βαζακι κλειστο με τουλι.

Ατάιστη η σφηκα ειχ μια απόλυτα διαφανη κοιλια στην αρχη. Εκει που ηρθε η φαινη ιδέα να την ταισω μελι και να τα αποτελεσματα τω φωτογραφιών. (σκουρινε και η κοιλίτσα...)(Ας με διορθώσουν οι γνώστες) ειναι μια εργατρια η οποια κατω απο κανονικες συθηκες θα έτρωγε-έφερνε στη φωλια 10-15 μελισσες εργάτριες τη μερα. Τωρα αρκέστηκε να κανει το μοντελο μου και πεθανε απο ασιτία μερικές μερες μετα τη γέννηση της (το μελι δεν την καλυψε)



Η νεότητα της φαίνεται στο ποσο χνουδωτη και απαλη ειναι...

Labels: ,

Sunday, November 18, 2007

Κούραση και ερώτηση: Πως το λένε το φυτό?

H τελευταία εβδομάδα ηταν εξαιρετικά κουραστική και πιεστικη. Ακομα και το ΣΚ που θεωρητικά δεν έκανα κατι, προσπαθουσα απλα να συνέλθω απο την κουραση.
Ενδεικτικα να πω οτι την Πεμπτη ημουν εκτος σπιτιου για δουλειά της εταιρίας 20 ώρες και την Παρασκευη 12... (χωρις υπερβολη)

Καπου μεσα στην Πέμπτη λοιπόν και ενω περιμέναμε καποιο συνεργάτη στου Παπάγου, ειδα αυτο το δεντρο και το φωτογράφισα. Βαζω το post απλα για να πεισω τον εαυτο μου οτι "ΝΑΙ! την εβδομαδα που περασε εκανα και κατι αλλο, εκτός απο το να δουλευω"


Ειναι λοιπον ενα δεντρο το οποιο δεν γνωρίζω πως λέγεται. Κοσμει πολλές πλατείες και περιοχες της Αθηνας και ανθίζει το φθινώπορο. Οι μελισσες δειχνουν να το προτιμουν και μαλιστα στην περιοχη του Παπαγου, που εχει παραπολα μελίσσια, δεν ηταν δυσκολο να φωτογραφισω καποιες.




Το ενδιαφέρον ειναι οτι το δεντρο δεν εχει και την καλυτερη μυρωδια. Για να το πω ευγενικα, τις νυχτερινες ώρες βγαζει μια μυρωδια οχι ιδιαίτερα ανεκτή. Το Σεπτεμβρη που περναγα ενα βραδυ απο την Κοραη στη Σταδίου η δυσανεξια αυτη, κοντεψε να αγγιξει μεχρι και το ανωτερο πεπτικο μου σύστημα... Αραγε κανω λάθος? Αυτο ειναι που μυριζει ασχημα? Ξερει κανεις πως λέγεται?

Ανανέωση: 15.11.2008. Με τη βοήθεια των αναγνωστών του blog μάθαμε οτι είναι χαρουπιά (Ευχαριστώ πολυ.)

Labels:

Sunday, November 11, 2007

Οι θορυβώδεις προνύμφες headbangers και "ανάποδος" βασιλικός πολτός

Οι προνύμφες στη φωλιά που περιέγραφα στα προηγουμενα post ειναι εξαιρετικά δραστήριες. Kαι όπως τα κελία που τις φιλοξενούν, ειναι κι αυτες τεράστιες.


Η διαδικασία διατροφής τους (όπως περιέγραφα και στο post για το σκεύασμα VAAM) διαφέρει απο αυτη των μελισσών. Οι ενήλικες εργάτριες φέρνουν πρωτεΐνες που εχουν μαζεψει σκοτώνοντας αλλα εντομα ή και πιο μεγάλους οργανισμους ή εχουν συλλέξει απο πτώματα και αλλα.







Τις επεξεργάζονται σε ενα βαθμο και ταιζουν με τον πολτο τους τις προνύμφες.Αυτες σε αντάλλαγμα επιστρέφουν κατι που παράγουν αυτες κατι σαν τον βασιλικό πολτο της μέλισσας και ταΐζουν με αυτο τις εργάτριες. Αυτη η ανταλλαγή αφήνει χορτάτες τις σφηκες σε όλα τα σταδια της ζωής τους.
Οι προνύμφες κάνουν μια έντονη κίνηση μπρος πισω και τριβουν τα σαγόνια τους πανω στα τοιχώματα του κελιου του. Δηλωνουν ετσι την πεινα τους κανοντας εναν εντονο θόρυβο. Οσο πιο πολυ πεινάνε τοσο πιο εντονο ειναι αυτο.
Ειναι φανερο οτι στη φωλια αυτη αφου όλα τα ενήλικα έντομα ηταν νέκρα, δεν υπήρχε κάποιος να κανει την τροφο. Η πείνα θέριζε... οι προνύμφες χτυπιοντουσαν μεσα στα κελια κάνοντας ενα ανατριχιαστικό "κριτσι κριτσι"
" που δεν μπόρεσε να καταγράφει τόσο καλά στο βιντεο.

Labels: , , ,

Thursday, November 08, 2007

Οι παλίες κυψέλες

Eνας φίλος αγρότης, αγανακτησμένος απο τις κακοτυχίες που του τύχαιναν κατα καίρους, ελεγε χαριτoλογώντας και διασκεδάζοντας τον πόνο του:

η μελισσες ειναι καλή δουλεια. Κι ολες χαμένες να πανε, τουλαχιστον σου μένουν τα κουτία...

Ε καπως έτσι φτιαχτηκε κι αυτη η ραφίερα στο Χωριό. Παλιες κυψέλες. (τυφλα να χει το ΙΚΕΑ)

Οπως λεει κι ο Γιώργος, δεν τις σκοτώνουν όταν γεράσουν



Υ.Γ. Την ιστορία με τα σερσένια δεν την ξέχασα. Εχω κι αλλο υλικο. Θα το ανεβάσω σύντομα

Labels: ,

Monday, November 05, 2007

Μόρνος

Στις Φθινοπωρινές βόλτες γύρω απο το Μορνο, βρισκεις κατα βάση όμορφα και ζωντανα μελισσοκομεία.








Αλλωτε κρυμενα κατω απο τα πλατανακια που μαραίνονται



Κι αλλωτε να ατενίζουν την ήρεμη λίμνη.

Ωραίες βόλτες...

Νομίζω καποιες απο τις φωτος αυτο του post της έβγαλε η Ελισάβετ

Labels:

Saturday, November 03, 2007

Aκρίδες τηγανητες με μελί και λεμόνι

Την Παρασκευή έφαγα σε ενα εστιατόριο Μεξικάνικης κουζίνας. Δεν ειχα ιδεα οτι στο μεξικό τρώνε εντομα και καπως μου ρθε οταν ειδα οτι στα ορεκτικά περιλαμβάνονταν ακρίδες. Μπηκα στον πειρασμό και δοκίμασα. Μαλλον κορόιδο με πιασαν γιατι πλήρωσα 2,5 ευρω ενα μεζε απειροελάχιστο. Δεν ειναι η ποσότητα βεβαια που μετραει σε αυτα αλλα και απο ποιότητα καλα πήγαμε...

το κολπο ειχε ως εξης:

Προτηγανισμένες (!) ακρίδες, κατεψυγμένες, εισαγόμενες απο το Μεξικό. Υποθετω ήταν αντίστοιχης ποιότητας και αισθητικής με το να φαει Έλληνας σουβλακια στην Γαλλία.

Αυτό που εψησε πιο πολύ ειναι και η αιτία που το αναφέρω σε αυτό το blog. Συνοδευόντoυσαν απο μέλι. Βεβαια δεν μπορω να πω οτι ενιωσα σαν τον Αγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο που κατα την ασκητεία του στην ερημο ετρωγε ακρίδες και μελι.
Ακρίδες λοιπον ξεροτηγανισμενες στο ενα πιατακι και δίπλα ενα βαζακι με μελι κι ενα με στιμένο λεμόνι. Ωμα κι ωραια, σε ενα συνδυασμό που γευστικά μου αρεσε πολυ. Έπαιρνες την ακρίδα σου, τη βουταγες στο λεμονι μετα στο μελι και κατω....

Ο συνδυασμός που μου άρεσε ηταν το μελι με το λεμονι. Η ακριδα ηταν αδιάφορη.



Η φωτογραφία ειναι ενα άσχετο ειδος που φωτογράφισα στις 25.10.2003 στο χωρίο. Οι ακρίδες που φάγαμε εμεις ηταν πιο κοντα σε γρύλο.

Για πιο παραδοσιακες συνταγες με τα δικά μας δεδομενα θυμιζω οτι υπαρχουν κι αυτα

Labels:

Thursday, November 01, 2007

H φωλια

Έρχεται λοιπόν ο φίλος μου ο Κώστας με την 9οροφη φωλια. Στο χωρίο λενε καθε όροφο πίτα. Απο τις 9 πιτες λοιπόν οι 4 ηταν ακόμα κολλημένες μεταξύ τους. Συνολικά το σύστημα συνδέετε με μικρα κοματια υλικου και τα κελια κρέμονται το ενα κατω απο το αλλο κι οχι το ενα διπλα στο αλλο όπως των μελισσών. Ειναι δηλαδή σαν ανάποδα ποτήρια. Δεν ειμαι 100% βέβαιος για αυτα που γράφω οποτε αν δουμε κατι ακραίο με διορθώνει όποιος ξέρει.



Το σύνολο της φωλιάς ειναι τυλιγμένο με ενα λεπτο φύλο δημιουργώντας ενα τοίχωμα γυρω της και απομονώντας την απο εχθρους (τι εχθρο να χει αυτο το πραμα?? υποθετω τον καιρο.)



Το υλικο δεν ειναι καποια εκρισση όπως το κερί στη μέλισσα αλλα ενας πολτός απο ξύλο λιωμένα όλα στο στομα των χτιστών και επεξεργασμένα κατάλληλα. Κατι σαν ανακυκλωμένο χαρτι.

Η βασίλισσα χρησιμοποιεί τα κελια μονο για γεννα. Το εντομο αυτό δεν αποθηκευει τροφη στη φωλία και σε καμια περίπτωση δεν κανει μελι...

Στη φωτο που ακολουθεί φαίνεται ενας απο τους σπασμένους ορόφους. Τα λευκα ειναι κελια που εχουν κλείσει και περιεχουν τις υπο μεταμόρφωση προνύμφες.



Οι προνύμφες αυτές οταν έφτασε η ωρα να κλειστούν στα κελιά τους έπλεξαν ενα μεταξένιο κάλυμμα σε αυτα και μειναν μεσα στην ησυχία τους για να μεταμορφωθούν σε πλήρες εντομο.



Υποθέτω οτι το υψος του καλύματος ορίζει και το μεγεθος του εντομου και το φύλο. Το αρσενικο λογικα θα ειναι το μεγαλύτερο.

Labels: , , ,