Βαρρόα

Ένα πράγμα που προέκυψε στα σίγουρα από την έρευνα αυτή, ήταν ότι το μελίσσι έπασχε από βαρρόα σε βαθμό αηδίας. Αυτό ήταν κάτι που το γνώριζα, όχι όμως και το εύρος της προσβολής.

Το συγκεκριμένο μελίσσι ήταν το μόνο που επιβίωσε απο το Φωκίδα project. Υπήρξε παρατημένο στο πουθενά για περισσότερο από 5 χρόνια χωρίς καμία φροντίδα και κανενός είδους θεραπεία ή προληψη για τη βαρροική ακαρίαση. Τα πλαίσια του μπορεί να ήταν και παλιότερα από έξι ετών και όταν τον Ιανουάριο του 13 έκοψα μέρος του για να στείλω για την εξέταση που έλεγα πριν, δεν βρήκα μόνο την τρανταχτή απόδειξη οτι είναι θέμα υγείας του μελισσιού να ανανεώνονται συχνά οι κερήθρες*, αλλά βρήκα και πολύ βαρρόα. Το video είναι τρομακτικό.

Τα σημερινά μου λιγοστά μελισσάκια έχουν υποστεί μια χαλαρή θεραπεία, περιλαμβάνουν το συγκεκριμένο μελίσσι και μερικά άλλα, που όλα όμως έχουν κάτι απο αυτό. Είτε μάνα, είτε ενίσχυση με εργάτριες είτε ενίσχυση με γόνους. (βλέπεις το πολύπαθο αυτο μελίσσι είχε την πιο παραγωγική μάνα που είχα ποτέ)

Σε μια επίσκεψη πριν αρκετές εβδομάδες, στην οποία μάλιστα ήταν μαζί και ο π. Σπύρος, βρήκαμε σε ένα μελίσσι μια κερήθρα ολόισια χτισμένη, σχεδόν όσο ένα πλαίσιο, αποκλειστικά απο κηφηνοκελία, σχεδόν ολόκληρη γεννημένη.

Δεν την καταστρέψαμε. Μάλιστα ο π.Σπύρος την πέρασε πρόχειρα σε ένα συρματωμένο πλαίσιο που κυκλοφορούσε εκεί γύρω και την ξαναβάλαμε μέσα πιο προσεκτικά.

[όλο το κεντρικό σημείο είναι αυτό που γέννησαν κατά το ελεύθερο χτίσιμο. Στην άκρη φαίνεται ένα σκαλάκι στο χτίσιμο. Εκείνο το κομάτι χτίστικε αφού κρεμάσαμε την κερήθρα στο πλαίσιο]

[Στην άλλη μεριά φαίνοναται καθαρά τα σημεία που τα σύρματα έκοψαν τον γόνο ]

Σταδιακά, οι μέλισσες το ολοκλήρωσαν και το προσάρμοσαν στα νέα δεδομένα. Κάποια στιγμή, δυστυχώς πολύ αργά, όταν τα περισσότερα κελια είχαν κλείσει, το μετέφερα στο μελισσί με το πολύ βαρρόα.

[Αραιά και που, κάποιο βαρρόα περπατούσε στα καλύματα των κελιών]

Ο λόγος ήταν οτι ήθελα να εκμεταλλευτώ την θεωρία της κηφηνοκερήθρας την οποία θα επαναλάβω εν ταχει για όσους δεν ξέρουν:

Το βαρρόα προτιμά να εκκολάπτεται σε γόνo κηφήνων. Ετσι αν έχεις μια κερήθρα αποκλειστικά με κηφηνογόνο σε ένα μελίσσι και την αφαιρέσεις μετά το σφράγισμα των κελιών, θα έχει την ευκαιρία να απομακρύνεις μαζί ένα τεράστιο πληθυσμό απο βαρρόα. Μάλιστα μπορείς να χρησιμοποιείς την πατέντα αυτή ώστε να ελέγχεις και την αποτελεσματικότητα θεραπειών ή να ξανατσεκάρεις τα μελισσια σου, βάζοντας την κερήθρα με το σφραγισμένο γόνο στην κατάψυξη για μια μέρα (ώστε να σκοτώσεις γόνο και βαρροά) και επιστρέφοντας την στο μελίσσι. Τότε οι εργάτριες το καθαρίζουν από τον κατεψυγμένο γόνο, η βασίλισσα το ξαναγεννά πάλι με κηφήνες και εσυ μπορεις να επαναλαβεις την κίνηση, μετρώντας τα βαρρόα και συγκρίνοντας τα αποτελέσματα.

Επειδή όλα αυτά δεν τα εφαρμόζω, αλλά τυχαία αυτή τη φορά, επειδή βρήκα τόσο κηφηνογόνο είπα να το εκμεταλλευτώ, δεν θα μιλήσω για την αποτελεσματικότητα τους (που δεν τη γνωρίζω) αλλα παρουσιάζω μερικές φωτογραφίες που τράβηξα απο τη συγκεκριμένη κερήθρα. Όλες αυτές δηλαδή, που συνοδευουν το  post.

[varroa όλων των ειδών και χρωμάτων]

[συμπερασματικά πάνωτς να πω οτι το varroa στη συγκεκριμένη κερήθρα δεν ήταν πολύ. Εδώ φαίνεται ένα πίσω απο τη διαφάνεια ενός τοιχώματος κελιού – κουκουλιού. Πραγματική σκηνή από το alien ]

*Τραγικό, λανθασμένο και επικίνδυνο: Δόθηκε κάπου η συμβουλή να αφαιρούμε απο τις παλιές κερήθρες τα χτισμένα κελιά με διάφορες μεθόδους και να κρατάμε τη βάση, το παλιό φύλλο κερήθρας, για να το ξαναχτίσουν οι μέλισσες, κερδίζοντας  δήθεν χρήματα(!) και χρόνο(!). Ενα από τα σπάνια, μοναδικά ελληνικά φαινόμενα.

1251