Αλογάκι της Παναγίας – Praying mantis – Mantodea (or mantises)
Την τελευταία φορά που είχα πάει στα μελίσσια είχα ήδη παρατηρήσει μερικά σερσένια να μου σκοτώνουν μέλισσες απο αρχαιοτάτατων χρόνων. Επίσης είχα δει “χρυσόμυγες” να εισβάλουν στις κυψέλες και “μύγες ληστές” (robber flies – asilidae ) να κάνουν επιδρομές. Έτσι, φεύγοντας για διακοπές είχα ήδη κλείσει στο ελάχιστο τις εισοδους των κυψελών για να δυσκολεύονται να εισέλθουν οι επίδοξοι εισβολείς. Είχα στήσει παγίδες με κόλα για να πιαστούν τα σερσένια και είχα στήσει και την κλασική παγίδα με το δίχτυ για τον ίδιο λόγο.
Ενα δυο σερσέρνια σε κάθε παγίδα – (παλι καλά να λες αν σκεφτείς πόσες μέλισσες θα είχαν σκοτώσει) μερικές σφήκες, μερικά άσχετα έντομα και αρκετές μύγες ληστες.
Οι τελευταιες δεν περίμενα να πιαστούν στις παγίδες.
Αυτό που με έβαλε σε σκέψεις ήταν τα αλογάκια της Παναγίας. Μικρος έφτιαχνα βλάσφημες εικόνες στο μυαλό μου, με βυζαντινές παναγίες καβάλα στο έντομο με χαλινάρια.Τελικά νομίζω οτι η στάση του, που παραπέμπει σε στάση προσευχής, προκάλεσε το όνομα praying mantis (O μάντης που προσεύχεται) και σε ελεύθερη απόδοση στα ελληνικά εντάχθηκε και η παναγία… Αλογάκι της Παναγίας.
Στην αρχή δεν υπέθεσα οτι είναι εκει για κακό. Μετά προσεκτικά είδα οτι άλλο ένα παραμόνευε πιο δίπλα.
Δεν ξέρω τι γίνοταν. Μπορεί το ένα να περίμενε το άλλο, μπορεί να ήταν αρσενικό θηλυκό (υπάρχει νομίζω αισθητή διαφορά σε σχήμα και διαστάσεις, με το θυληκό να υπερτερεί και να σκοτώνει το αρσενικό κατά το ζευγάρωμα…)
update 13.07.2017 O φίλος λέγεται Juvenile Empusa pennata
Όχι, ρε, δεν νομίζω ότι ο μάντης τσιμπάει (και πάλι αναφέρομαι στην προσωπική εμπειρία μου). Το πολύ-πολύ να προσπαθήσει να δαγκώσει με το στόμα του, αλλά δεν θυμάμαι ποτέ να είχα κάποια δυσάρεστη εμπειρία από μάντη.
Το αλογάκι δεν κεντρίζει, με δηλητηριώδες κεντρί τουλάχιστον, αλλά μόνον με τα μπροστινά του πόδια που είναι πολύ δυνατά και γεμάτα μυτερά αγκάθια. Δηλητήριο πάντως δεν έχει. Ίσως στο σάλιο του, καθώς του αρέσει επίσης να δαγκώνει.
Μιλώντας για δηλητήρια, το Ληξούρι φέτος με φιλοδώρησε με το δηλητήριο ενός σκούρκου (δεν είχα ανάλογη εμπειρία ποτέ πριν) και μιας σφήκας. Το ενδιαφέρον ήταν το πως ενεργοποιήθηκε το κέντρισμα της σφήκας όταν μετά από 1-2 μέρες με κέντρισε το σερσέκι.
@vrypan @beehappy Ναι το ξέρω οτι δεν κεντρίζει, αλλα όντως δαγκώνει και όχι και τραγικά. Απο την άλλη ομως το κόκκινο δεν το έχω ξαναδεί και στην παρούσα, δεν ήθελα να ρισκάρω να μάθω πως αμύνεται.
η σύνδεση με το mutillidae είναι στα πλαίσια του οτι αν και δεν ζούμε στον αμαζόνιο, καλό είναι να μην πιάνουμε οτι δεν ξέρουμε .
Σπύρο αυτό θα θελα να το ακούσω… Τα σερσένια, αν και οπως ξέρεις τα έχω παρα ενοχλήσει τελευταία, μπορώ να πω, εχουν αποδειχθεί ευγενέστατα. Παρόλα αυτά κατάφερα να εκνευρίσω ένα την κυριακή αν και τελικά δεν με κέντρισε.
Ψάρωσα όμως πολύ γιατι τσαντισμένο είναι το κάτι άλλο….
Για πες, αν με άριστα το 10 η μέλισσα κεντρίζει στο 5 το σερσένι που είναι? (Mε σφήκα έχω χρόνια να τσακωθώ αλλα θα την έβαζα στο 4 το mutillidae στο 2)
αν προλάβω σήμερα θα ανεβάσω την περίπτωση….
@beekeeper, από όσο γνωρίζω, το κέντρισμα του σερσενιού είναι πολύ πιο ισχυρό από της μέλισσας.
[…] δεν κυκλοφορούσαν. Κάποια στιγμή αφού έπαιξα με τα αλογάκια μου, είπα να φύγω. Έχυσα το νερό που είχα μαζί μου στη […]
@beekeeper BTW, τώρα που το θυμήθηκα: μήπως τα αλογάκια έχουν την δυνατότητα να αλλάζουν χρώμα ανάλογα με το περιβάλλον; (κάτι τέτοιο θυμάμαι, αλλά δεν είμαι 100% σίγουρος)
Αν ισχύει, το “κόκκινο” μπορεί να μην είναι διαφορετικό από το πράσινο ή το καφέ 🙂
Παναγιώτη το κόκκινο έχει και διαφορετικό σχήμα και μέγεθος. Ειδικά αν προσέξεις κοιλιά και κεφάλι (και δαγκάνες βέβαια…) Αν μπορέσω να τα φωτογραφίσω καλύτερα θα τα δεις.
Απ όσο διαβάσα αλλάζουν χρώμα αλλα όχι με τέτοια ταχύτητα που να είναι αντιληπτό με το μάτι.
Είναι διαδικασία που έχει να κάνει με τον κύκλο τη ζωής του κλπ. (ζουν ενα χρόνο)
Χοντρικά μπορείς να πεις οτι επηρεαζονται απο το περιβάλλον και επιλέγουν ανάμεσα σε διαβαθμίσεις του καφέ-κίτρινου και του πράσινου. Σε ένα πολυ ξερό περιβάλλον πάνε προς το καφέ, ενώ αν ζουν σε ενα πιο χλωρό πάνε προς το πράσινο εώς καταπράσινο.
Exo enan ”episkepti” edo kai pente meres sto mpalkoni mou akrivos exo apto domatio mou!Ena alogaki tis Panagias kai den leei na figei..Mipos exei pathei tipota kai den mporei na figei?Aporo!Pantos einai poli isixo den kanei tipota..mauta poy diavasa omos giauto tromaxa ligo!..
Μαρία, μην ανχώνεσαι, έντομα τρώωει όχι ανθρώπους… Αν ζει στο μπαλκόνι σου μπορεί να σε απαλλάξει απο άλλα έντομα που σε ενοχλούν.
ta agapw apo tote pou ta protoeida stin avli mou..zw se xwrio k ta blepw syxna .. einai aksiagapita k ta afinw sxedon pada n anevoun sto xeri mou..ta parathrw gia arketi wra k ekeina apla me koitane kanontas kiniseis m to kefali ta xeria k to swma san na me paratiroun ki ekeina..einai syglonistiko!..ase pou exoyn thrasos k dn distazoun n se plisiasoun…t na pw..mallon dn exoun aisthisi t fovou…
[…] Είναι ένα έντομο που όπως όλα τα άλλα στη χώρα μας δεν είναι καταγεγραμμένο και τοποθετημένο σε κάποια λίστα ανάλογα με τη σπανιότητα του. Πχ έχω συναντήσει το πανέμορφο Empusa pennata μόνο μία φορά το 11, που ευτυχώς όμως το φωτογράφισα. […]