Κυριακή στην Ακρόπολη
Η άνοιξη πλησιάζει και ο χειμώνας μάλλον ρίχνει το κύκνειο ασμα του. Παρά το κρύο των ημερών, η χτεσινή βόλτα στην ακρόπολη αποκάλυψε οτι υπάρχει ζωή εκεί έξω και φύση, ακόμα και στην καρδία της Αθήνας .
Μέλισσες και σκαθαράκια ετοιμάζονται να “εκραγούν” μολις ο καιρός ανοίξει για τα καλα.
Δεν γνωρίζω ακριβώς τι σκαθαράκια είναι (μοιάζουν λίγο με τον “πειρατή” Lygaeus equestris ) αλλά με εντυπωσίασαν τόσο για το πόσα ήταν όσο και για τα σχέδια στην πλάτη τους, που μοιάζουν με αφρικανική μάσκα….
Aυτή είναι η χαρά του bloging… γράφεις για ψύλλου πήδημα και σκαθαριού σκίρτημα…. Κάποιοι φίλοι όμως παρολίγον να τη στερηθούν αυτή τη χαρά για μια βλακεία.
θα ήθελα να μεταφέρω τη συμπάθεια μου στους φίλους Τούρκους bloggers των οποίων τα μελισσοκομικά blog για μέρες ήταν εκτός λειτουργίας μετά από ασφαλιστικά μέτρα που πήρε το δορυφορικό κανάλι Digiturk σε βάρος του blogspot . Ευτυχώς τώρα όλα είναι πάλι σε λειτουργία. IMG_6848.jpg
Κώστα,
είχα την εντύπωση πως το σκαθαράκι στην φωτογραφία ονομάζεται “Κέρβερος” και όχι “Πειρατής”.
Πάντως το συγκεκριμένο σκαθαράκι είναι η αδυναμία του μικρού μου, μιας και όταν το βρίσκει θέλει να το βάζει να περπατάει πάνω στα χέρια του, προσπαθώντας να μην του πέσει κάτω. Πολλή φάση.
Να στείλω και εγώ τους χαιρετισμούς μου στους συνάδελφους Τούρκους και να πούμε ξανά πως τα συμφέροντα δεν έχουν ράτσα και όνομα.
Και φυσικά βρήκαν και τα κάνουν, μιας και ο γείτονας λαός είναι πολύ εγωκεντρικός αλλά παρόλα αυτά και πολύ εργατικός.
Φιλικά και συντροφικά……………..
Καλώς τον! Εχεις δίκιο… πειρατή τον είπα εγώ επειδή προσπαθούσε επίμονα να μπεί στη κυψέλη και σίγουρα όχι για καλό. Παντως δεν είναι το ίδιο. Αυτά είναι άλλα.
Εσυ που γυρίζεις? καμιά δουλεία θα κάνουμε 🙂
[…] φίλος μας ο Lygaeus equestris που πάντα τον συναντώ τέτοια εποχή… το δίμηνο Φεβρουάριος – […]