Είναι όμορφη αίσθηση είσαι στα μελίσσια και να κάνεις δουλείες και καμία φορά κατάκοπες μέλισσες να ξαποσταίνουν για λίγο πάνω σου, πριν μπουν στην κυψέλη. Οι μέρες είναι για κάποιους λόγους δύσκολες, εύκολες όμως σε μελισσοκομικό επίπεδο. Ο καλός καιρός ευνοεί ακόμα και μικρο επεκτάσεις αλλά πιστεύω οτι σύντομα θα ξαναχαλάσει. Η ηρεμία που προσφέρει μια επίσκεψη σε μελίσσια…
Eνα καθαρό επίπεδο-πεδίο μπροστά απο μια είσοδο κυψέλης, γίνεται μάρτυρας πολλών ιστοριών. Στα δυο-τρια μελισσια της ερέτριας, που βρίσκονται σε τσιμεντένια επιφάνεια (τα περισσότερα όμως, ειναι σε χώμα) μπορεις να ξέρεις, τι έχει προηγηθεί των επισκέψεων σου. Νεκρές σφήκες που καταμαρτυρούν μάχες, απομεινάρια από νεκρές μέλισσες που λειτουργούν σαν καθρέφτης της υγείας του μελισσιου. Μέλισσες που είτε νόσησαν απο κατι…
Κοντά στα μελίσσια ζουν και οι γείτονες*. Φτιάχνουν κι αυτοί τις δικές τους συνθήκες και περιμένουν την τροφή “ουρανοκατέβατη”. Άλλοτε παγιδεύουν τους εχθρούς των μελισσιών… …άλλοτε όμως τις ίδιες τις εργάτριες. Όλοι στον αγώνα της μάσας… Mία Αράχνη… piifpu: 8116 (01.2009) update 29.9.2018: μαθαίνω από το facebook group spiders of Greece and Cyprus, ότι είναι μάλλον Zoropsis,Zoropsidae
Mε αφορμή την πρώτη ικανοποιητική χρήση του Τamron 90mm f/2.8 1:1 και κάτι άλλων χαρμόσυνων γεγονότων, ανεβάζω αυτη τη φωτο να το γιορτάσουμε 😀 Πιστευω οτι σύντομα θα βάλω κι άλλες και κατα την Ανοιξη αν είμαστε καλα, που θα βοηθά και ο καιρός και τα ντροπαλα λόγο κρύου μοντελα, αλλα και η μεγαλύτερη εξάσκηση θα βγάλω ακόμα περισσότερες και…
Που να φανταζόταν ο Κύηκας, οτι επειδή ήταν ξεροκεφάλας και πηγε για ψάρεμα με κακοκαιρία, θα είχα εγώ ευκαιρία σήμερα να πάω στα μελίσια. Πηγε το παλικάρι για ψάρεμα, πνίγεται και η καλή του, η Αλκυόνη, παίρνει φόρα και πηδα στο κενό. Τη λυπάται ο Διας, την μεταμορφώνει σε πουλί και της δίνει και αλλη μια ευκαιρια. Στην καρδία του…
Κανονικά ενώ έχω μελισσοκομική μάσκα και ξέστρο και στα τρία μέρη που έχω μέλισσες, παίρνω μαζί μου σε κάθε επίσκεψη κι ένα έξτρα σετ… Ποτέ δεν χρειάστηκε και έτσι σιγά, σιγά το έκοψα και αυτό το συνήθειο. Ήρθε λοιπόν η ώρα να ρωτήσω τον χνουδωτό επισκέτη: Καλό μου τρωκτικό (μάλλον κλαροπόντικο ήταν – κάτι σαν σκίουρος), από όλα τα καλά…
Στα τέλη Οκτωβρίου έγραψα κάποια πράγματα για την Ιστορία του μεγαλύτερου εχθρου που γνωρίζει αυτή τη στιγμή ο Έλληνας μελισσοκόμος, το varroa. Aύριο, 20 Δεκεμβρίου θα γίνει στο hilton μια ημερίδα με θέμα τις ασθένειες των μελισσων και προφανώς θα γίνουν εκτενείς αναφορές στο varroa. (ευχαριστούμε Σπύρο) Δυστυχώς απο μια μερια, δεν θα μπορέσω να πάω, αλλά ευτυχως απο μια…