Με τον καύσωνα λοιπόν, να ‘ μαστε στο χωριό. Είπα να γλιτώσω λίγο ζέστη και πήγα για σκ στο Κροκύλειο. Δύσκολο να ξεφύγεις από τα μελίσσια τελικά. (όχι οτι ήθελα) Με το που πάρκαρα για να μπω στο σπίτι, το πρώτο πράγμα που αντίκρισα στο εγκαταλειμμένο γειτονικό σπίτι, ήταν αυτό: Ρώτησα τι είναι και μου απάντησαν παραδοσιακό air condition…….
Οι καλύτερες δουλειες είναι αυτές που τις κάνουν άλλοι για σενα. Ετσι κι εγώ, ειχα φαγωθει να βρω τροπο να αφήσω τον ήλιο να λιώνει τα κεριά που μαζεύω για μένα και να σταματήσω να ανακατευομαι με μπρικια, κατσαρολικά και φωτιές. Οταν είδα όμως πόσο κάνει ενας ηλιακός κηροτίκτης αποφάσισα να συνεχίσω να κανω τις δουλείες μου μόνος μου. Το πρόβλημα…
Ενα πράγμα με εκνευρίζει μόνο με τα μελίσσια και αυτό ειναι δικό μου φταίξιμο… Δεν είμαι συγκεντρωμένος και κάθε τόσο χάνω τα πράγματα μου. Είμαι σε μια κυψέλη και μέχρι να αρχίσω να βγάζω του συνδετήρες που ενώνουν το καπάκι με το πάτωμα, συνειδητοποιώ οτι στην προηγούμενη κυψέλη ξέχασα το ξέστρο. Πάω να φέρω το ξέστρο, βλέπω οτι σβήνει το…
Στα μελίσσια δεν αρέσει η περίσεια χώρου. Αυτό σημαίνει οτι ενα μελίσσι που εχει μεσα 6 πλαίσια δεν περνά και πολυ καλα σε μια κυψέλη που χωράει 10. Είναι καλύτερα να εχεις ενα κάπως στριμωγμένο μελίσσι και να του δίνεις σταδιακά χώρο, παρα να το αναγκάζεις να διαχειρίζεται μια αχανή κυψέλη. Η ανάγκη του στριμώγματος γίνεται μεγαλύτερη τις κρύες μέρες…
Η μάσκα ειναι ενα απαραίτητο αξεσουαρ για τον μελισσοκόμο. Τα τσιμπήματα μπορει να ειναι ανεκτα σε διαφορες φασεις. Οταν ομως μιλαμε για το προσωπο και κυρίως για τα ματια η κατασταση δεν παλευται με τιποτα. Η εικονιζόμενη ειναι περιπου 30ετιας… Δεν ειναι τιποτα περισσότερο απο ενα μεγαλο ελαφρυ καπέλο με ενα σκληρό ύφασμα, που πεφτει γυρω του και σε προστατευει…
H μέλισσα χτίζει την κερήθρα, απο εκκρίσεις των αδένων της, απο πάνω προς τα κάτω και σε αυτη αποθηκέυει τις τροφές της και περιποιείται τους γόνους της βασίλισσας (πιο αναλυτικά σε παλιότερο post) Ο μελισσοκόμος με τη σειρά του για να κανει πιο εύκολη την επιθεώρηση και να εκμεταλλευτεί πιο ανετα τα προϊόντα της φωλιάς, δίνει έτοιμο σπιτι στο μελίσσι,…
Αυτός ο χώρος, είναι ένα από τα πιο αγαπημένα μου μέρη. Είναι το περιβόλι των γονιών του πατέρα μου και το (δυσδιάκριτο) κτίριο στο βάθος,(πισω απο τα δέντρα) αποτέλεσε εκτος απο αποθήκη γεωργικών εργαλείων και την κύρια εγκατάσταση του μελισσοκομείου του παππού μου την περίοδο 1930 – 1970. Το κτίριο έχει αποθηκευμένα υλικά και εργαλεία, που μονοπωλούν το ενδιαφέρον μου…