Δεκέμβριος: […] Στό νεκρό αυτόν μελισσοκομικό μήνα ο μελισσοκόμος θα εύρει ευκαιρία, αντί να πάγει στον καφενέ και να αναπνεύσει τα καυσαέρια και το μολυσμένο αγέρα, ν’ ανατρέξει στα μελισσοκομικά βιβλία και περιοδικά του, για να ξαναφρεσκάρει τις γνώσεις του […] Αυτά λέει η “Μελισσοκομική Ελλάς” τεύχος 378 πριν 34 χρόνια, το Δεκέμβρη του 1979. Έτσι, αυτό το Δεκέμβρη, αντί να “πάγω” στον…
Καλό μήνα, έστω και κάπως ετεροχρονισμένα. Έχω αρχίσει να γράφω για αυτό το post από την τελευταία μέρα του Νοεμβρίου, αλλά δεν έχω προλάβει να το ολοκληρώσω. Όπως είχα γράψει και πριν λίγες μέρες, συμμάζεψα κάποιο υλικό από τις σφήκες που φέτος το καλοκαίρι, πραγματικά είχαν την τιμητική τους. Όλων των ειδών και διαστάσεων. Το καλοκαίρι πέρασε, το φθινόπωρο τελειώνει,…
Kάποτε στην γλυφάδα, μεταξύ 80 κι αρχες του 90 υπήρξε ενα bar που λεγόταν spiders web. Εξαιρετικό “μαγαζί” αν είχες punk καταβολές. Αυτό γυρνά στο μυαλό μου όσο προσπαθώ να συμαζέψω τις φωτογραφίες που τράβηκα φέτος το καλοκαίρι. Αράχνες παντού. Πολλές, μα πολλές αράχνες και σφήκες, που θα έρθουν όμως σε επόμενο post. Αράχνες, από το μενού των οποίων, δεν…
Ψάχνω στις φωτογραφίες που έχω βγάλει το καλοκαίρι. Έχω ένα δυο φυτά που θέλω να βάλω ακόμα, αλλά βρίσκω και υλικό απο τρεις “κυνηγούς” των μελισσών, που είχα την τύχη να “πολυφωτογραφίσω” φέτος.
Η ασκοσφαίρωση είναι μια ασθένεια του γόνου των μελισσών. Οφείλεται στο μύκητα Ascosphaera apis, που προσβάλει το γόνο στις αρχές της ζωής του, μετατρέποντας τον σε μια αφυδατωμένη μούμια, που μοιάζει με στεγνό γύψο. Εξου και τα ονόματα ασβεστίαση κλπ. Οι εργάτριες βγάζουν απο την κυψέλη τους νεκρούς γόνους, τους οποίους στοιβάζουν μπροστά στην είσοδο, ειδοποιώντας ουσιαστικά και το μελισσοκόμο…
Στη βρώμη σε συνδυασμό με το μέλι, έχω αναφερθεί και παλίοτερα, με τα μπισκότα βρώμης. Η βρώμη γενικά είναι μια τροφή εξαιρετικά υγειινή και χρήσιμη. Ένας καλός τρόπος να ξεκινάς τη μέρα σου, είναι ένα μπωλ με βρώμη λίγη κανέλα και μια κουταλιά μέλι. Ιδανικά, προσθέτω και κάποιο φρούτο εποχής. Το καλοκαίρι, ρώγες σταφυλιού κομμένες στη μέση, τώτα το χειμώνα…
Τα χειμερινά φρούτα είναι φανταστικά. Τρώγοντας αυτές τις μέρες ρόδια, θυμήθηκα μερικές φωτογραφίες που έβγαλα τον Ιούλιο στο Κροκύλειο. Η ροδία – Punica granatum. Τα άνθη της έσφιζαν απο ζωή. Αν δεν ήταν αυτές οι μέλισσες του καλοκαιριού, πιθανότατα να μην τρώγαμε αυτά τα ωραία ρόδια τώρα. Μια μικρή έρευνα στο internet βέβαια, ήρθε να διαψεύσει κι εμένα και τους αυτόκλητους…
Ο τρόπος με τον οποίο ορίζονται τοπικά, τα ονόματα των φυτών, είναι πάντα ιδιαίτερος και μοναδικός. Έτσι δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα ποιο είναι το όνομα του φυτού που μου παρουσίασαν σαν Αλογορίγανη το καλοκαίρι και τι σχέση μπορεί να έχει με τη λαγορίγανη ή τη ρίγανη. Σίγουρα ( κατ’ εμέ ) μυρίζει τόσο υπέροχα, που όπως είχα παλίοτερα τα…