Τον τελευταίο καιρό, εκτός απο τις δικές μας εργασίες, έχουμε να μαζεύουμε και το σκουπιδαριό που αφήνει στο μελισσοκομείο του Υμηττού ένας ευσυνείδητος συμπολίτης μας. Μια σακουλίτσα κάλυκες την εβδομάδα τους έχουμε για πλάκα. piifpu: 9438
Rhynocoris sp. Hahn, 1834 (iracundus νομίζω) λέγεται αυτο το κοκκινόμαυρο, συμπαθέστατο σκαθαράκι που μοιαζει με πασχαλίτσα. Ισως γι’ αυτο να μου ήταν και συμπαθές, γιατι μοιάζει με πασχαλίτσα. Από σήμερα όμως φίλε, παύουμε να έχουμε καλες σχεσεις γιατι ανακάλυψα ότι έχεις λόγους, να θέλεις να χωθείς στις κυψέλες μου και αποκλείεται να είναι για καλό. Πάντα έβρισκα τετοια κοντα στα μελισσια….
Ο κήπος γύρω από το γραφείο είναι τεράστιος και γεμάτος φυτά. Από λεβάντες μέχρι πυράκανθους και από κυπαρισάκια μέχρι πλατάνια. (Όταν κάποτε γίνουν μεγάλα δέντρα και αν είμαστε ακόμα εδώ θα είναι ακόμα πιο ωραία.) Έχει πλάκα, γιατί κάθε εποχή του χρόνου ανθίζει και από κάτι και όταν βγαίνουμε για διάλειμμα ή κάνα τσιγάρο (δεν καπνίζω, αλλά κάνω παρέα σε φίλους…
Πριν τρία χρόνια λοιπόν είχα πάρει την απόφαση να τοποθετήσω -“εγκαταλείψω” μελίσσια στο χωριό. Ήξερα οτι θα υπάρξουν δυσκολίες. Αυτος ήταν και σκοπός. Να μάθω απο αυτες και να τις ζυγίσω, ώστε να δω αν θα μπορέσω να εγκαταστήσω εκει κάποια στιγμή, ενα πλήρες και μόνιμο μελισσοκομείο. Και καλά…. γιατί στην πραγματικότητα περισσότερο απ’ όλα, με ετρωγε ενα συγκεκριμένο μερος…
Τελευταία μέρα του Ιανουαρίου σήμερα και πρεπε οπωσδήποτε να γράψω κάτι, αλλιώς θα δημιουργήσω προηγούμενο! Θα είναι η πρώτη φορά απο το Δεκέμβρη του 2005 που πρωτοέγραψα σε αυτό το blog που θα έχω κλείσει ολόκληρο μήνα χωρίς να έχω βάλει ούτε μια ανάρτηση. Γράφω λοιπόν σήμερα μια μικρή και γρήγορη ανασκόπηση του τι έκανα το μήνα που πέρασε και ετοιμάζω ένα post για τη…
