Πριν τρία χρόνια λοιπόν είχα πάρει την απόφαση να τοποθετήσω -“εγκαταλείψω” μελίσσια στο χωριό. Ήξερα οτι θα υπάρξουν δυσκολίες. Αυτος ήταν και σκοπός. Να μάθω απο αυτες και να τις ζυγίσω, ώστε να δω αν θα μπορέσω να εγκαταστήσω εκει κάποια στιγμή, ενα πλήρες και μόνιμο μελισσοκομείο. Και καλά…. γιατί στην πραγματικότητα περισσότερο απ’ όλα, με ετρωγε ενα συγκεκριμένο μερος…
Τελευταία μέρα του Ιανουαρίου σήμερα και πρεπε οπωσδήποτε να γράψω κάτι, αλλιώς θα δημιουργήσω προηγούμενο! Θα είναι η πρώτη φορά απο το Δεκέμβρη του 2005 που πρωτοέγραψα σε αυτό το blog που θα έχω κλείσει ολόκληρο μήνα χωρίς να έχω βάλει ούτε μια ανάρτηση. Γράφω λοιπόν σήμερα μια μικρή και γρήγορη ανασκόπηση του τι έκανα το μήνα που πέρασε και ετοιμάζω ένα post για τη…
Πριν απο σχεδόν ένα χρόνο έγραφα για τον Ρωμαίο Μάρκους Τερέντιους Βαρρώ το άκαρι varroa destructor που είναι μεγαλύτερη πληγή για τον Έλληνα μελισσοκομό και την ιστορια του. Αυτό που δεν εγραψα είναι τι βλέπει ο μελισσοκόμος στα μελίσσια του όταν έχουν βαρρόα ή καλύτερα, όταν το Βαρρόα είναι σε έξαρση, γιατί νομίζω οτι βαρρόα υπάρχει σχεδόν παντου. Το βαρρόα…
Την προ-προηγούμενη Πέμπτη, ο καλός μας Γαβριήλ (Πεθερός πλέον) μου έφερε ένα καταπληκτικό μέλι που αγόρασε σε κάποιο μαγαζί στο Βέλγιο. Μiel de l’ Etna. Όπως μου εξήγησε (και όπως του εξήγησαν), το ηφαιστειογενές έδαφος της Αίτνας ευνοεί την καλλιέργεια της πορτοκαλιάς και οι μελισσοκόμοι της περιοχής παράγουν ωραίο πορτοκαλόμελο. Πραγματικά ηταν κ ο ρ υ φ α ί ο….
Έψαχνα στις φωτογραφίες μου για κάτι άσχετο και έπεσα πάνω σε αυτή. Δεν είχα κάνει καμία αναφορά στην παγίδα με κόλλα που έχουν προτείνει κατά καιρούς διάφοροι φίλοι. Η συνταγή είναι πάνοπλη και χιλιοειπωμένη. Σε μια επιφάνεια βάζουμε κόλα για ποντίκια (και έντομα) Κοστίζει περίπου 3 ευρώ, είναι σε σωληνάριο και τη βρίσκεις σε όλα τα χρωματοπωλεία. Αφού την πασαλείψεις,…
O κύριος Παναγιώτης, ήταν ο μαραγκός που μας κάλυπτε σχεδόν όλες τις ξυλουργικές ανάγκες του σπιτιού, από πριν γεννηθώ μέχρι την ημέρα που βγήκε σε σύνταξη. Το παλιό του ξυλουργείο στη γειτονιά, το έχουν αναλάβει τώρα κάποιοι νεώτεροι. Κάποια φορά που πέρναγα απ έξω τον είδα στην πόρτα και σταμάτησα να τον χαιρετήσω και να μιλήσουμε. -Τι κάνετε? τον ρώτησα…
To ελεύθερο πενταράκι, ήταν ένα μελίσσι που υπολογίζω οτι γεννήθηκε την πρωτομαγιά του 2009. Ηταν ένας αφεσμός που μπήκε σε μια άδεια κυψέλη και έζησε στο Κροκύλειο Δωρίδας, απο τον Μάιο μέχρι τον Σεπτέμβρη, που το έφερα στην Αθήνα. Σε υψόμετρο της τάξεως των 800 μέτρων, είχε την ευκαιρία σε αυτή την περίοδο να δει έλατο, “δένδρα,” δηλαδή βελανιδιές και…
Όπως περιέγραφα και στα προηγούμενα post είχα βρει στο χωριό ένα μελίσσι που εδώ θα ονομάσουμε “το ελεύθερο πενταράκι”. Εκτός από την παρατήρηση του Θεοδόση οτι ήταν στεγνό και χρειαζόταν περιποίηση, έπρεπε να μεταφερθεί στην Αθήνα και να γίνει η μετάγγιση του σε μια κανονική κυψέλη για να μπορώ να το περιποιούμαι. Δεν ήξερα πως γίνετε αυτό. Ουτε τωρα ξέρω!…