Για κάποιο λόγο ένα μελίσσι στον Υμηττό, από τον Ιούνιο ακόμα, “φουσκώνει” μόνο ένα συγκεκριμένο πλαίσιο. Ενώ το μελίσσι (που αντικειμενικά είναι στην καλύτερη κατάσταση απ’ όλα) είχε μοιρασμένες μικρές ποσότητες μελιού, στα στεφάνια κυρίως κάποιων πλαισίων, ξαφνικά βλέπεις ένα που το έχει πρήξει τόσο πολύ, που έχει μεγαλώσει πλέον εκτος κερηθροφορέα, σε βάρος των διπλανών του. Δεν σκόπευα να…
Mε αφορμή την πιθανή (απαιτουμένη θα έλεγα) αυριανή επίσκεψη μου στα μελίσσια του Υμηττού και το προηγούμενο post για τις χρυσόμυγες, ανεβάζω ένα κείμενο που έγραψα και φωτογραφίες που τράβηξα στις 17.7.2010, όταν το blog δεν λειτουργούσε… Στα μελίσσια του Υμηττού. Λίγο μελάκι είχε κάνει την παρουσία του. Πλαίσιο γεμάτο μέλι Τα λιγοστά σερσένια ένιωσαν βαρύ στο κεφάλι τους τον πέλεκυ της μελισσοκομίας….
Χρυσόμυγα, πράσινο μεταλλικό σκαθάρι της οικογένειας Scarabaeidae (σκαραβαίοι). Στην Ελλάδα η ονομασία αφορά διάφορα είδη, κυρίως των γενών Cetonia και Protaetia. Συχνά συγχέεται με το αμερικανικό “Green June Beetle” (Cotinis nitida), το οποίο όμως δεν αποτελεί ελληνικό είδος. To χιλιοβασάνισμένο έντομο που δένουν τα παιδάκια με μια κλωστη και το αφήνουν να πετά γύρω γύρω σαν pet. O εφιάλτης των…
To 2005 όταν άνοιξα το bees.gr δεν είχα ιδέα για το τι θα επακολουθήσει. Στην αρχή τα blog μελισσοκομικού ενδιαφέροντος ήταν δυο τρία. Ήταν εύκολο να παρακολουθήσει ο ένας τα γραφόμενα του άλλου και να συνάψουμε σχέσεις. Σταδιακά πληθύναμε και κάναμε πηγαδάκια. Μέσα σε αυτά τα χρόνια γνώρισα πολύ κόσμο. Άλλους πραγματικά και άλλους μόνο μέσα από το internet. Χωρίς…
Στις αρχές του καλοκαιριού συναντώ πολύ συχνά το εικονιζόμενο μαύρο σκαθαράκι. Είναι μικρό σαν σπόρος καρπουζιού, όπως έλεγε και ο Κώστας και πετά πολύ καλά και γρήγορα. Όπως όλα τα έντομα φέτος έχει την τιμητική του. Δεν ξέρω τι φταίει πραγματικά και πολλά έντομα τα συναντώ σε υπερπληθυσμούς, από κουνούπια μέχρι κατσαρίδες και “χρυσόμυγες”. Τα σκαθαράκια αυτά, προφανώς τρώνε νέκταρ…
Φιλοξένησε τις φετεινές μικρές διακοπές μου και τις φωτογραφικές μου ανησυχίες. Αφού δεν πήγε καλά η μελισσοκομική μου χρόνια, αναλαμβάνουν άλλοι να επικονιάσουν τα φύτα. Παράλληλα μέσα από ατυχήματα κατά τη βρώση πρωινού με μέλι στην αυλή, στρατιές από μυρμήγκια μου θυμίζουν τη ρήση: Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται. Παλιότερες εργασίες στην κρεβατίνα, μου θυμίζουν οτι έχω ακόμα τη μελισσοκομική…
Αποκαρδιωτική αλλά αναμενόμενη η τελευταία επίσκεψη στα μελίσσια μου στην Ερέτρια στα τέλη Αυγούστου. Αποκαρδιωτική, γιατί τα ούτως η άλλως λίγα μελίσσια, (τρία, αφού κάποιος καλός γείτονας φρόντισε για την καταστροφή του ενός) λιγόστεψαν κι άλλο. Το ένα είναι ορφανό και έτοιμο να χαθεί. Τουλάχιστον τα άλλα δύο μοιάζουν σχετικά δυνατά αν και με λίγα αποθέματα τροφής. Λίγο μελακι, λίγο…
Αυτό είναι λοιπόν το νέο blog. Συμβουλευόμενος τα στατιστικά επισκεψημότητας έκρινα οτι πρέπει να είναι σημαντικά μεγαλύτερο σε πλάτος. Οι περισσότεροι χρήστες έχουν μεγάλες οθόνες. Tι αλλάζει στο νέο bees εκτός από τη σχεδίαση? α. Αφού τελικά όλοι συμφωνούμε οτι ένα απο τα δυνατά στοιχεία του blog είναι η φωτογραφία, αποφάσισα να τις μεγαλώσω. Κάθε άρθρο θα έχει μια μεγάλη…