Αξιοθαύμαστος κυνηγός. Όποιος διαβάζει το blog ξέρει οτι χαίρει του απόλυτου σεβασμού μου. Σχεδόν τον θαυμάζω όταν μου τρώει τα μελίσσια. Ένα απο τα καταπληκτικότερα έντομα που έχω δει. Ο Αλέξανδρος Παπαχρηστοφόρου (o oποίος έχει πλέον και blog) είναι μάλλον ο ιδανικός για να μας πει, αλλά το συγκεκριμένο είναι vespa orientalis. Παρόλα αυτά δεν έχει καμία διαφορετική συμπεριφορά από…
Mε αφορμή την πιθανή (απαιτουμένη θα έλεγα) αυριανή επίσκεψη μου στα μελίσσια του Υμηττού και το προηγούμενο post για τις χρυσόμυγες, ανεβάζω ένα κείμενο που έγραψα και φωτογραφίες που τράβηξα στις 17.7.2010, όταν το blog δεν λειτουργούσε… Στα μελίσσια του Υμηττού. Λίγο μελάκι είχε κάνει την παρουσία του. Πλαίσιο γεμάτο μέλι Τα λιγοστά σερσένια ένιωσαν βαρύ στο κεφάλι τους τον πέλεκυ της μελισσοκομίας….
Χρυσόμυγα, πράσινο μεταλλικό σκαθάρι της οικογένειας Scarabaeidae (σκαραβαίοι). Στην Ελλάδα η ονομασία αφορά διάφορα είδη, κυρίως των γενών Cetonia και Protaetia. Συχνά συγχέεται με το αμερικανικό “Green June Beetle” (Cotinis nitida), το οποίο όμως δεν αποτελεί ελληνικό είδος. To χιλιοβασάνισμένο έντομο που δένουν τα παιδάκια με μια κλωστη και το αφήνουν να πετά γύρω γύρω σαν pet. O εφιάλτης των…
Στις αρχές του καλοκαιριού συναντώ πολύ συχνά το εικονιζόμενο μαύρο σκαθαράκι. Είναι μικρό σαν σπόρος καρπουζιού, όπως έλεγε και ο Κώστας και πετά πολύ καλά και γρήγορα. Όπως όλα τα έντομα φέτος έχει την τιμητική του. Δεν ξέρω τι φταίει πραγματικά και πολλά έντομα τα συναντώ σε υπερπληθυσμούς, από κουνούπια μέχρι κατσαρίδες και “χρυσόμυγες”. Τα σκαθαράκια αυτά, προφανώς τρώνε νέκταρ…
Αποκαρδιωτική αλλά αναμενόμενη η τελευταία επίσκεψη στα μελίσσια μου στην Ερέτρια στα τέλη Αυγούστου. Αποκαρδιωτική, γιατί τα ούτως η άλλως λίγα μελίσσια, (τρία, αφού κάποιος καλός γείτονας φρόντισε για την καταστροφή του ενός) λιγόστεψαν κι άλλο. Το ένα είναι ορφανό και έτοιμο να χαθεί. Τουλάχιστον τα άλλα δύο μοιάζουν σχετικά δυνατά αν και με λίγα αποθέματα τροφής. Λίγο μελακι, λίγο…
Η μελισσοκομία στην Ελλάδα θα μπορούσε να είναι μια ιδιαίτερα επικερδής υπόθεση. Με μέλια σπάνια ή και μοναδικά στην παγκόσμια αγορά, όπως το μέλι βανίλια της Βυτίνας ή το πευκόμελο, η Ελλάδα θα μπορούσε να έχει ένα μικρό (λόγο ποσότητας) αλλά ισχυρό (λόγο ποιότητας) ρόλο στους καταναλωτές των προϊόντων της κυψέλης ανα τον κόσμο. Αν δεν καταφέραμε να τα πετύχουμε…
Πηγα σήμερα να δώ τα μελισσια στην Ερέτρια. Τελευταία φορά που τα είχα δει ήταν στις αρχές Μαρτίου. Μιλάμε για 4 μελισσια, που ξέμειναν απο τη δυσκολη για μένα προηγούμενη μελισσοκομική χρονια, τα οποία θεωρητικά όμως ηταν και πολυ ισχυρά. Ενα απο αυτά ηταν σε πολυ καλή κατάσταση. Δυο με προβλημάτισαν γιατι δεν είχαν αρκετα στρωτό γόνο. Το τέταρτο είναι…
Rhynocoris sp. Hahn, 1834 (iracundus νομίζω) λέγεται αυτο το κοκκινόμαυρο, συμπαθέστατο σκαθαράκι που μοιαζει με πασχαλίτσα. Ισως γι’ αυτο να μου ήταν και συμπαθές, γιατι μοιάζει με πασχαλίτσα. Από σήμερα όμως φίλε, παύουμε να έχουμε καλες σχεσεις γιατι ανακάλυψα ότι έχεις λόγους, να θέλεις να χωθείς στις κυψέλες μου και αποκλείεται να είναι για καλό. Πάντα έβρισκα τετοια κοντα στα μελισσια….