Γεράνι

Πριν λίγες μέρες, “κάποιος” φρόντισε να συστήσει στο πάτωμα την φωτογραφική μου μηχανή. Η γνωριμία ήταν μοιραία. Το πάτωμα έμεινε αλώβητο αλλά η μηχανή υπολειτουργεί. Από το 1990 που απέκτησα την πρώτη μου σοβαρή μηχανή, τέτοια συνάντηση πατώματος – μηχανής έχει συμβεί μόνο άλλη μια φορά: φέτος τον Ιούλιο (!) Read the rest of this entry »

Αμερικάνικες εφευρέσεις

Σύμφωνα με έναν αστικό μύθο, κάποτε οι Αμερικάνοι ανακοίνωσαν οτι στη ΝΑΣΑ έφτιαξαν ενα στυλό που λειτουργούσε με δική του εσωτερική πίεση. Έτσι θα μπορούσαν να γράψουν και στους διαστημικούς σταθμούς, όπου τα συμβατικά στυλό δεν μπορούν να “κατεβάσουν” μελάνι, λογο έλλειψης βαρύτητας. Έγινε η παρουσίαση του νέου τεχνολογικού gadget, έδειξαν με τιμες και δάφνες πως λειτουργεί η νέα τεχνολογία, πόσο κόστισε η έρευνα, η παραγωγή του στυλό, τι είδους ελατήρια και έμβολα τοποθετήθηκαν στη συσκευή κλπ και μετά ζήτησαν με έπαρση, το σχόλιο των ρώσων επιστημόνων.

- Εμείς απλά σημειώνουμε με μολύβι. Απάντησαν αυτοί.

Αυτή την ιστορία θυμήθηκα όταν πριν λίγες εβδομάδες πήγα στα μελίσσια του Μανώλη στον Υμηττό. Πάντα με κούραζε το πως θα σβήσω το καπνιστήρι μου τελειώνοντας από τις δουλειές μου στα μελίσσια. Άλλοτε ψάχνω ασφαλή μέρη να το αδειάζω. Άλλοτε έβαζα πανιά κι έφραζα το στόμιο. Αυτά όμως καιγόντουσαν, οπότε κατέφευγα στα κάπως δυσεύρετα πλατιά φύλλα (πχ μουσμουλιάς) που ήταν υγρά και βραδυφλεγή. Τελικά τροποποίησα τις διαστάσεις ενός φελλού, ο οποίος όμως πάλι δεν εφαρμόζει καλά ενώ τελικά, επίσης καίγεται. Εύλεκτα, δύσπλαστα, δυσεύρετα υλικά κλπ. Δεν έχω είχα βρει ακόμα την τελική λύση, με αποτέλεσμα να το βάζω όπως είναι στο αυτοκίνητο, με το τελευταίο να βρωμάει σαν ψησταριά

Ε, ο Μανώλης βάζει ένα αλουμινόχαρτο που του περίσσεψε απο ένα τοστ…

Ένα συννεφιασμένο Σάββατο, με μια μπαλίτσα αλουμινόχαρτο για παρέα και τον φίλο του Μανώλη, Δημήτρη, πήγαμε λοιπόν στα μελισσια τους στον Υμηττό. Aπο εκεί είναι και οι φωτογραφίες που ακολουθούν. 4155

beekeepers Read the rest of this entry »

Εκπλήξεις

Τον Μάιο του 14 έπιασα στην πλατεία Βικτορίας (!) δυο αφεσμούς στο ίδιο σπίτι. Οι αφεσμοί δε στάθηκαν και πολύ τυχεροί κι ενώ έμοιαζαν να προχωρούν κανονικά, κάποια στιγμή την άνοιξη, έκαναν αντικατάσταση στις βασίλισσες τους. Νεαρή βασίλισσα , φτιαγμένη απο τόσο μικρά μελίσσια, ισούται με αργοπορία στην ανάπτυξη τους και τελικά αποφάσισα οτι έπρεπε να τα ενώσω τουλάχιστον μεταξύ τους για αρχή. Το νέο μελίσσι θα μπορούσε να έχει πάει καλά, αλλά είχε την ατυχία να μπλέξει σε άλλες δυο περιπέτειες, που προφανώς το πήγαν ακόμα πιο πίσω. Είναι το μελίσσι που δηλητηριάστηκε το Σεπτέμβρη και το ίδιο μελίσσι που “έμαθε κολύμπι” σε μια πρόσφατη βροχόπτωση.

Το αποτέλεσμα είναι ένα σμήνος που πατάει οριακά σε τρία πλαίσια για το οποίο αμφιβάλω αν θα ξεχειμωνιάσει. Προτελευταία φορά που ασχολήθηκα μαζί του, ήταν τον Οκτώβρη που δεν είδα τίποτα ιδιαίτερα ελπιδοφόρο και τελευταία φορά ήταν χτες που το άνοιξα και ακόμα προσπαθώ να καταλάβω τι και πότε συνέβη ή τι υποτίμησα ή δεν πρόσεξα τότε.
Το μελίσσι είχε τόσο πληθυσμό που αναγκάστηκα να προσθέσω δυο “στεγνά”, αλλά χτισμένα πλαίσια που είχαν περισσέψει από άλλο μελίσσι.

honey Read the rest of this entry »