Αμερικάνικες εφευρέσεις
Σύμφωνα με έναν αστικό μύθο, κάποτε οι Αμερικάνοι ανακοίνωσαν οτι στη ΝΑΣΑ έφτιαξαν ενα στυλό που λειτουργούσε με δική του εσωτερική πίεση. Έτσι θα μπορούσαν να γράψουν και στους διαστημικούς σταθμούς, όπου τα συμβατικά στυλό δεν μπορούν να “κατεβάσουν” μελάνι, λογο έλλειψης βαρύτητας. Έγινε η παρουσίαση του νέου τεχνολογικού gadget, έδειξαν με τιμες και δάφνες πως λειτουργεί η νέα τεχνολογία, πόσο κόστισε η έρευνα, η παραγωγή του στυλό, τι είδους ελατήρια και έμβολα τοποθετήθηκαν στη συσκευή κλπ και μετά ζήτησαν με έπαρση, το σχόλιο των ρώσων επιστημόνων.
– Εμείς απλά σημειώνουμε με μολύβι. Απάντησαν αυτοί.
Αυτή την ιστορία θυμήθηκα όταν πριν λίγες εβδομάδες πήγα στα μελίσσια του Μανώλη στον Υμηττό. Πάντα με κούραζε το πως θα σβήσω το καπνιστήρι μου τελειώνοντας από τις δουλειές μου στα μελίσσια. Άλλοτε ψάχνω ασφαλή μέρη να το αδειάζω. Άλλοτε έβαζα πανιά κι έφραζα το στόμιο. Αυτά όμως καιγόντουσαν, οπότε κατέφευγα στα κάπως δυσεύρετα πλατιά φύλλα (πχ μουσμουλιάς) που ήταν υγρά και βραδυφλεγή. Τελικά τροποποίησα τις διαστάσεις ενός φελλού, ο οποίος όμως πάλι δεν εφαρμόζει καλά ενώ τελικά, επίσης καίγεται. Εύλεκτα, δύσπλαστα, δυσεύρετα υλικά κλπ. Δεν έχω είχα βρει ακόμα την τελική λύση, με αποτέλεσμα να το βάζω όπως είναι στο αυτοκίνητο, με το τελευταίο να βρωμάει σαν ψησταριά
Ε, ο Μανώλης βάζει ένα αλουμινόχαρτο που του περίσσεψε απο ένα τοστ…
Ένα συννεφιασμένο Σάββατο, με μια μπαλίτσα αλουμινόχαρτο για παρέα και τον φίλο του Μανώλη, Δημήτρη, πήγαμε λοιπόν στα μελισσια τους στον Υμηττό. Aπο εκεί είναι και οι φωτογραφίες που ακολουθούν. 4155
Η επίσκεψη είχε πολύ ενδιαφέρον.
Ο Μανώλης με ξενάγησε τόσο στην περιοχή και τα φυτά της, όσο και στα μελίσσια του, στο πως χρησιμοποιεί ανοιχτές τις βάσεις με σίτες, στα “σπιτικά” ζαχαροζύμαρα του, αλλά και στις αυτοσχέδιες και “αυτοεπιπεδούμενες” μεταλλικές βάσεις που ενίοτε χρησιμοποιεί.
Είδα απο κοντά και σε λειτουργία τις πλαστικές κυψέλες με τις οποίες πειραματίζεται και συζητήσαμε τα συμπεράσματα του.
Με λίγα λόγια, τα περάσαμε τέλεια 🙂 . Για την ιστορία και για τους ανθρώπους: Με το Μανώλη πρωτομίλησα 15 Μάιου του 2012, όταν μετά απο μερικά σοβαρά προβλήματα κόντεψα να μείνω χωρίς μελίσσια. Τότε λοιπόν, χωρίς καν να με γνωρίζει, μου έστειλε ενα mail και προσφέρθηκε να μου δώσει ένα δικό του. Είτε έτσι λοιπόν είτε με το μισοφαγωμένο τόστ του, πάλι με εφτιαξε 🙂
Tον βρίσκει κανείς στο manolis-ger.blogspot.gr
Είδες άμα τα κάνεις όλα σπιτικά?
Τυλίγεις και το τοστάκι με αλουμινόχαρτο.
Στο επόμενο post να μας εξηγήσεις τη χρήση του χαλκά με το κόντρα παξιμάδι στο καπάκι του καπνιστηριού.
Noμίζω το κρεμάει απο κάπου στο αυτοκίνητο… Eγώ ξέχασα να τον ρωτήσω τι κάνει η θηλιά στη μελισσοκομική μάσκα. Φως για να κάνεις τον ΩΡΛ στις μέλισσες?
Είναι μερακλής ο φίλος μας κι ωραίος.
Λοιπόν ακούστε, επειδή είσαστε κουτσομπόληδες και “Αμερικανάκια” σύμφωνα με το post, στο κάπνιστρο είχε ένα γατζάκι για να ανοίγει, έσπασε και μπήκε η βίδα. Στη θηλιά μπαίνει ένας φακός κατά τις μεταφορές γιατί ο κανονικός φακός κεφαλής δεν βόλευε! Πήγαινα να κλείσω και κράταγα, ξέστρο, πορτάκια, ψεκαστήρι ή κάπνιστρο, φακό. Τον έβαλα στο κεφάλι και ησύχασα…. Η άλλη λύση θα ήταν να βάλω το κάπνιστρο στο κεφάλι….. αλλά δεν είμαι της ισορροπίας!!! 🙂
Εγώ μια φορά που άναψα φακό ένιωσα σαν τον φάρο της αλεξάνδρειας. Σα να φώναζα : εδώ είμαι κορίτσια, ελάτε να με φάτε. Και ήρθαν. Απο τότε δεν ανάβω ούτε σε σεισμό
Για να μην σε τρώνε από εδώ και μπρός να πάρεις ένα φακό που το led του να είναι κόκκινο και ξένοιασες.Κάνεις όλες τις δουλιές που θέλεις χωρίς να μπορούν να δουν οι μέλισσες.
Χρόνια πολλά παιδιά βοήθεια μας ο άγιος Φιλάρετος.Ωραίο πράγμα η συνεργασία και η καλή παρέα
Nίκο και οι μέλισσες αυτό διδάσκουν πάντως. Συνεργασία. Προσωπικά δεν το έχω πάρει στα σοβαρά ακόμα αλλά δεν βλέπω προκοπή διαφορετικά.
Τσ τσ τσ αφού τα έχουμε ξανά πει αυτά : όταν εμείς φτιάχναμε Παρθενώνες αυτοι . . . . .
Σαν την εφευρετικότητα του Ελληνα πουθενά , πιστεύω πως και πίσω απο τον ¨στυλό ” που αναφέρεις κάποιο πατριωτάκι θα κρύβετε .
Mάρκο χρήσιμη η συμβουλή, όπως σου είπα και στο τηλέφωνο ήξερα οτι και το πράσινο φως βοηθάει, αλλά αφου λες για το κόκκινο εκ πείρας, θα το δοκιμάσουμε.
Πράσινες λάμπες ξέρω σίγουρα οτι χρησιμοποιουν κάποιοι στην αμερική για να φωτίσουν σκάλες κήπους και μονοπάτια σε σημεία κοντά στα μελισσοκομεία τους για να μην ενοχλούν και ενοχλούνται απο τα μελισσια το βράδυ.
Κωστή πάλι τους Αμερικάνους και τα πράσινα φωτάκια τους παρακολουθείς και σε βλέπω να μένεις με το στυλό!!! 🙂 🙂 🙂
[…] Επειδή μου φαινόντουσαν πολύπλοκες δεν ασχολήθηκα, ενώ ούτως ή άλλως αφορούσαν περιοχές με σοβατότερα προβλήματα, όπως πχ την Ιαπωνία. Φέτος όμως, έκανα το εγχείρημα αφού τελικά τα πράγματα ήταν πάλι πιο απλά από ότι τα είχα στο μυαλό μου (βλ. αμερικάνικες εφευρέσεις) […]