Κάποιες αράχνες παγιδεύουν τα θύματα τους στον ιστό που έχουν υφάνει, τα ναρκώνουν με το δηλητήριο τους και τα τρώνε ζωντανά. Αυτή η αίσθηση της ενέδρας και του αργού θανάτου, σε συνδυασμό με τη γεμάτη τρίχες, πόδια και μάτια όψη τους, καθιστά τις αράχνες εφιαλτικές για πολλούς και τις εντάσσουν ακόμα και στην επιστήμη της ψυχολογίας, με την αραχνοφοβία να…
Argiope lobata, λοβωτή αργιόπη. Είναι μια εντυπωσιακή σε μέγεθος αράχνη, που μεταξύ άλλων αρέσκεται να κάνει παγίδες μπροστά στα μελίσσια μου. Η ζημιά που κάνει δεν είναι μετρήσιμη αλλά υποθέτω δεν είναι κι αξιόλογη. Απόδειξή οι ελάχιστες νεκρές μέλισσες που έχει στον ιστό της κάθε φορά (εκτός αν τις καταναλώνει, που δεν νομίζω 🙂 !) Σε κάθε περίπτωση όταν τις…
Tον Αύγουστο του 2008 που φεύγοντας για διακοπές τύπωσα ένα μπλουζάκι με το λογότυπο του bees.gr που φορούσα ανελλιπώς! 10 χρόνια πέρασαν τα μαλλιά αραίωσαν, οι διακοπές αραίωσαν, τo μπλουζάκι όμως υπάρχει ακόμα. Το κακό είναι ότι πέρα από κάτι τρυπούλες, το μεγαλύτερο μέρος της στάμπας έχει εξαφανιστεί κάνοντας το να μοιάζει με στρατιωτικό σήμα χαμηλής ορατότητας 🙂 Τώρα περάσαμε…
Κάπως έχουν έρθει τα πράγματα και από την πρώτη μέρα που έπιασα δικές μου κυψέλες στα χέρια μου, βρισκόμουν σε επαφή με Ευκαλύπτους. Έτσι, το πρώτο-πρώτο, καθαρά δικό μου μέλι, ήταν Ευκαλύπτου κι αν ισχύει αυτό που λένε για τα πουλιά, που στο πρώτο πρόσωπο που βλέπουν βγαίνοντας από το αυγό, αναγνωρίζουν για πάντα τη μάνα τους, έτσι κι εγώ…
Να μια μητέρα φετινή και δυνατή, φωτογραφημένη σήμερα, 13 Μάη 2018 στον Υμηττό. Αυτό που λένε μάνα είναι μόνο μία? Εδώ στην πράξη, όπου η αναλογία αποικίας είναι μία μάνα, μερικές χιλιάδες εργάτριες, μερικές εκατοντάδες κηφήνες. Και το όνομα αυτής, βασίλισσα. Χρόνια πολλά σε όλες τις μαμάδες, που για κάποιους στάζουν μέλι. piifpu: 6953
Οι μέλισσες όπως όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί, έχουν ανάγκη από νερό. Αυτό το συλλέγουν από τη φύση, από τις πρωινές δροσοσταλίδες στα φυτά, από ρυάκια, ρέματα κλπ. Στο παρελθόν λανθασμένα δεν με είχε απασχολήσει τόσο το θέμα της παροχής νερού στα σταθερά μελισσοκομεία μου, με εξαίρεση τις περιπτώσεις που ήμουν κοντά σε κατοικημένες περιοχές. Αργότερα κατανόησα την ανάγκη και προχώρησα…
Μπορεί η πιο σοκαρίστηκη είδηση στην παγκόσμια μελισσοκομία ήρθε πριν έντεκα χρόνια από την Αμερική και να έδινε στο ανθρώπινο είδος τέσσερα χρόνια ζωής, όμως τα χαρμόσυνα νέα έρχονται από τη Λιμνούπολη και τον Ντόναλντ (όχι τον Τραμπ) Όταν τον Νοέμβριο του 2006 το Penn State University προωτοαναφέρθηκε στη φαινόμενο που ονομάστηκε σύνδρομο κατάρρευσης αποικίας, (colony collapse disorder) πυροδοτήθηκε μια απίστευτη εσχατολογία που συνδυάστηκε με μια απίστευτη αισχατολογία. Γινόταν λόγος για…
Η θέα ενός δαφνόφυλλου μου προκαλεί πάντα ένα χαμόγελο, γιατί αποτελούσε αντικείμενο στοιχηματισμού στα οικογενειακά τραπέζια όταν ήμουν παιδί. Έκανε η μητέρα μου φακές κι όλοι αναρωτιόμασταν, θα πέσει άραγε το φύλλο στον μπαμπά? Δεν ήταν κάποιου είδους αγιοβασιλιάτικο φλουρί, απλά το απεχθάνεται και όσο κι αν έψαχνε η μητέρα μου να το βρει πριν το σερβίρισμα, αυτό πάντα πήγαινε…