Links

θέλω να ευχαριστήσω τον κ.Αλεξανδρο Παπαχριστοφόρου για τα καλά του λόγια στο τελευταίο τευχος της "Μελισσοκομικής επιθεώρησης". Πραγματικα δεν θα μπορουσε να εξηγήσει καλύτερα τι είναι blog και πως λειτουργεί το συγκεκριμένο.

Επίσης να τον ευχαριστήσω ιδιαίτερα για τις υποδείξεις του για τα αρθρα O δυνάστης του μικρόκοσμου μιας κυκλαδίτικης ζαρτινιέρας και Vespa Crabro vs Σαυρα

Ηλιοβασίλεμα στο μελισσοκομείο

Σχετικα με το blog και την αναφορά του στην "Μελισσοκομική επιθεώρηση". Υπηρξαν αρκετες direct επισκέψεις αυτες τις μέρες λόγο του αρθρου και πηρα και αρκετα mail απο σχετικους με τη μελισσοκομια ανθρώπους.

Θα ηθελα λοιπόν εδω να πω οτι υπάρχουν αρκετα ακόμα blog που ασχολούνται με το αντικείμενο μερικώς η και "ολικά" και που εχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον.

Τα blog αυτα ειναι απο εντελώς διαφορετικά μέρη της Ελλάδας. Επισης, (ελπίζω να μη με παρουν με τις πετρες οι "συναδελφοι".. για καλό το λεω ...) κάποια απο αυτα τα blog, συντασσονται απο μελισσοκόμους μιας αλφα ηλικίας καποιοι πολλα χρόνια μελισσοκομοι που καθόλου όμως δεν πτοουνται με το internet τις νεες τεχνολογίες και τα blog.

Χαιρομαι πολυ να τα διαβάζω καθημερινα, τοσο γιατι μαθαίνω όσο κι επειδη υπάρχουν ώρες που ενώ εισαι στο μπροστά στο pc σου, διαβάζοντας τα άρθα των αλλων νομίζεις οτι εισαι στην εξοχή και επιθεωρεις τα δικα σου μελίσσια...

Τα παραθέτω και τα συνιστώ με τη σειρά που τα ανακάλυψα κι εγω και παρακαλώ οποιον έχει βρεί αλλο σχετικο blog απο έλληνα να κανει ενα comment για να το μαθουμε κι εμεις

Beehappy (σύντροφος Σπυρος... Νέα Μάκρη ...μετα απο ενημερωση στις 29.05.07 ωρα 17,12)
Αxtapos (Ζέπος απο Μύκονο)
Μάρκος (Μαρκος, Πάρος)
μελισσονίκος ( Νίκος, Σκόπελος)
κόκκινη μέλισσα (Θεοδόσης & Υιος, Πήλιο)
μελισσάκι (Γιώργος Ιλιον)

και βομβινοι απο φλώρινα και μέλισσες τουρκίας (κριμα που δεν ειναι στα αγγλικα γιατι έχει πολύ υλικό)

Κυριοι οσο πληθαίνουμε και γράφουμε τόσο θα ενημερωνώμαστε και θα μαθαίνουμε απο τον ερασιτεχνισμό μας.

H ξηρασία αρχίζει.

Το Σαββατοκύριακο πήγα τόσο στα μελίσσια της Ερέτριας όσο και σε αυτά του Υμηττό Στην Ερέτρια είναι πλέον ξεραΐλα Απο τώρα... Μόνο τα θυμάρια ειναι πράσινα Πολύ ζέστη πολύ ξηρασία. Γενικα ηταν ενα κουραστικό σκ σε όλα τα επίπεδα αλλα ειδικα μελισσοκομικά ειχε τρέξιμο Ετσι δεν μπορεσα - προλαβα να ασχοληθώ με φωτογραφίσεις (ούτως η άλλως έχω καιρό να το κανω.) Εβγαλα όμως μερικες φωτογραφίες και βίντεο απο τις μέλισσες να πίνουν νερο....

Πινοντας νερό...

Ενα πραγμα που δεν ξέρουν αυτοι που δεν ασχολουνται με τα μελίσσια ειναι οτι ο μελισσκοκόμος πρεπει μεταξυ των άλλων του εργασιών να φροντίζει να παρέχει νερό στις μέλισσες του. Οι μέλισσες ειναι ευαίσθητες και χρειάζονται πολύ, δροσερό και καθαρό νερό για να δίνουν στο γόνο τους. Ιδανικά λοιπόν έχεις καπου κοντα στο μελισσοκομείο σου καθαρό νερό. Το δικό μου πλεονέκτημα σην Ερετρια ειναι οτι το σπίτι ειναι δίπλα και ετσι αφήνουμε μόνιμα μια βρύση να ψιλοστάζει και λύνουμε το πρόβλημα. Μαλιστα το λάστιχο και η ιδια η βρυση απο την συνεχή υγρασία εχουν πιάσει πανω τους βλάστηση κατι σαν βρυα και λειχήνες.

Περιμένοντας στην ουρά...

Κατι άλλο που κάνω ειναι οτι αφήνω σε σκιερα σημεία δοχεία με νερο κι μεσα σε αυτα κομματάκια ξύλο η φελιζόλ. Οι μέλισσες τα χρησιμοποιούν σαν πλωτήρες, στέκονται πανω τους και πίνουν νερό.

Ξύλινος πλωτήρας.

Το βιντεο:

Αφεσμός ΙΙΙ (Οι αφεσμοι και οι άλλοι)

Οι μελισσοκόμοι τσακώνονται για τους αφεσμους. Βάζουν παγίδες (δηλαδή έτοιμες - φιλόξενες φωλιές, όπως χαρτόκουτα με ειδικά ματζουνια μέσα που προσελκύουν τις μέλισσες) σε σημεια κοντα σε ξενα μελισσοκομια και "κλέβουν" τα μελισσια των συναδελφων τους. Ειναι εφιαλτης και ταλαιπωρία για ολους τους μελισσοκόμους. Μια βολτα σε ολα τα συντροφικά blogs θα σας πείσει. Ειδικά όμως για τους ερασιτέχνες είναι και μια γλυκιά ιστορία.

Λιγο πολυ (νομίζω τουλάχιστον) ολοι θελουν καμια φορα να μπαίνουν στην περιπέτεια της σύλληψης. Ολοι νιωθουν μια ηθική ικανοποίηση οταν πιανουν ενα μελισσι (ειδικά αν δεν εχει φυγει απο αυτους... το ξενο ειναι πιο γλυκό) και ολοι θέλουν να βλέπουν τα μελίσσια τους να πολλαπλασιάζονται. Μαλιστα υπαρχει η θεωρια οτι τα μελισσια που προέρχονται απο αφεσμους ειναι καλυτερα. Λενε δηλαδη οτι αν το μελισσι πολλαπλασιαστεί με φυσικό τρόπο, και οχι να το μοιρασεις εσυ, ειναι πιο παραγωγικό.

Eτσι κάπως στηρίζονται οι αφεσμοι. Οι μελισσες κανουν αλυσίδες και οι ακριανες στηρίζονται σε καποιον τοιχο κλαδι κλπ

Εχει τη χαρα και την ικανοποίηση οτι ξεκίνησε μονο του τη ζωη του. Οτι ειναι ελευθερο και ειναι πιο δραστήριο και ζωντανό, Ποιος ξερει... κι εγω παντως, τα μελίσσια που εχω πιασει τα εχω αγαπησει πιο πολυ απο τα αλλα.

Ξαναλέω οτι αν δεν εχεις ιδεα απο το πως να χειριστείς εναν αφεσμο φώναξε καποιον που ξέρει. Σιγουρα θα υπαρχει καποιος.

Ο αφεσμος ειναι ειναι ενα απόλυτο σύμβολο της ζωης.

Ειναι η τελικη πραξη του πολλαπλασιασμού του εντομου που με τη σειρα του γίνεται αιτία να αναπαραχθούν τα φυτα. Ειναι μια μαγικη εικόνα της ζωής, με μερικες χιλιαδες, ΑΚΙΝΔΥΝΕΣ μελισσες, να κρεμονται ανασφαλώς απο ενα κλαδι και να αγωνιούν να βρουν μια νεα φωλιά για ενα νεο ξεκίνημα. Σε αυτο το (τραγικό) link, μπορει να δει κανεις ποσο ακίνδυνος και υπομονετικός μπορει να ειναι ενας αφεσμος (σε αντιθεση με τις μελισσες οταν προσβαλεις τη φωλιά τους) και πόσο γελοιος μπορει να γινει καποιος. (ο τυπος εξηγει οτι ειχε δυνατοτη να βρει μελισσοκόμο αλλα το "έλυσε" μονος του.) Οπως σωστα σχολιαστηκε και παλίοτερα... οι ηλιθοι ειναι ανίκητοι...

σχετικα links με ενδιαφέρουσες ιστοριες απο τους πονεμενους συναδελφους :)

Mαρκος, Σπύρος, Θεοδοσης, Ζέπος...

O αφεσμός ειναι ζωή κι ελευθερια

o Aφεσμός ΙΙ (Oι αφεσμοι κι εγώ.)

Έμαθα λοιπόν κάποια στιγμή, οτι η σμηνουργία είναι μεταξύ άλλων κληρονομική... Τι σημαίνει αυτο? Αν εχεις ενα μελίσσι που σμηνουργει καθε χρονο και δεν το προλαβαίνεις ποτέ και κανεις μια παραφυάδα απο αυτο, η νεα βασίλισσα και το μελίσσι της, θα εχουν επίσης τασεις σμηνουργίας. Ενδιαφέρον.

Πιο ενδιαφέρον ειναι οτι ξεκίνησα με τρια μελίσσια. Δυο που αγόρασα κι εναν αφεσμο που μου εκαναν δωρο. Τον ειχε συλλαβει ο μελισσοκομος που μου πούλησε τις άλλες, την ιδια μερα, το θεώρησε σημαδιακό κι επειδή με συμπάθησε μου τον δώρισε. Ετσι οι μέλισσες μου εχουν απο την πρωτη, μερα το κληρονομικό χαρισμα. Αυτο σε συνδυασμο με την απειρία μου, μου έδωσε την πρωτη ανοιξη που ειχα τα μελισσια εφιαλτες! Μέλισσες το έσκαγαν αριστερά δεξιά και τα σαββατοκύριακα δεν προλάβαινα να πιάνω τα μελίσσια μου στη γειτονια. Ανοιγα τις κυψελες να επιθεωρήσω κι εβρισκα βασιλικα κελιά σμηνουργιας με το κιλο.

Aυτος ο αφεσμος ειχε γαντζωθει πανω σε ενα βαρέλι. Ηταν μεγάλος και δεν ελεγε με τίποτα να τον χάσω...

Απλά "ακούμπισα" μια κυψέλη με μια αχτιστη κερήθρα στην ακρη του αφεσμου και οι μέλισσες σιγα σιγά πέρασνα μέσα.

Θυμάμαι να με ξυπνά ο πατέρας μου Κυριακή πρωί με hang over και να μου λεει... Σηκω.. φυγαν κι αλλες και κρέμονται στην κληματαριά...

Ακολουθώντας τη συμβουλή του Σπύρου αργότερα γλίτωσα σε ενα βαθμο απο τα βάσανά μου. Την περίοδο που κανονικά θα συνέβαινε η σμηνουργία έδωσα φουλ εργασία στα μελισσια μου, βάζοντας μέσα άχτιστα φύλλα κερήθρας. Σε αλλες περιπτώσεις χώριζα όλα μου τα μελισσια στα δυο μολις στριμωχνόντουσαν έστω και ελαχιστα. Έτσι και γεμισα παραφυαδες αλλα δεν εχασα αφεσμους. Περιττό να πω οτι τα νεα μελισσια κάθε αλλο απο μελι μου εδωσαν εκείνη τη χρονια.

Φετος λογω προσωπικών προβλημάτων δεν μπορεσα να ασχοληθώ οσο έπρεπε με αποτελεσμα τα μελίσσια μου να εχουν αποδεκατιστει... Ενας απο τους κύριους λόγους που δεν θελει ο μελισσκομος να χανει αφεσμους, ειναι οτι το μελισσι του μενει μισο.

Οι τελευταιες εργατριες κανουν μια αλυσιδα απο το βαρελι στην νεα κυψελη. Πανω απο αυτη την αλυσίδα πέρασαν όλες οι προηγούμενες μεσα...

Δηλαδη δεν φτανει που φευγουν οι μισες μελισσες (τουλάχιστον), παίρνουν και το μελι μαζι τους για να εχουν στη νεα φωλια. Ετσι λοιπον προλαβα να κανω ελαχιστες προκαταρκτικές κινήσεις και τελικά οι πολλές αποδρασεις που εγιναν αφησαν πισω τους τα μελισσια μου πιο αδύναμα απο πριν. Οι καλοθελητές βρεθηκαν να με βοηθισουν (οπως ο ξαδερφος Δημήτρης) αλλα γενικα δεν με πηγε και πολυ καλα. Του χρονου που ελεγε κι ενας ογδοντάχρονος μελισσοκόμος.. σε ενα πετυχημένο σχόλιο του Σπύρου ) στον Ζepo


Eχει κι αλλο...

o Aφεσμός Ι (οι αφεσμοι γενικα...)

Αποφάσισα οτι αυτο το post θα βγει λιγο μεγαλο και δεν θελω. Μάλλον λοιπόν πρεπει να το σπασω... Ας δουμε λοιπον σαν κεφάλαια τη ολη ιστορια.

Bασιλικό κελί. Η προνυμφη μέσα του θα γίνει βασίλισσα και θα "διαφύγει" με εναν αφεσμο...

Ενα ειναι... οι αφεσμοι γενικα...
Μετα τη σμηνουργία, ο πληθυσμός του μελισσιου που φευγει προς ανεύρεση νεας κατοικίας ονομάζεται αφεσμος. Ο αφεσμός ειναι ίσως η πιο "ψαρωτική" εικόνα μελισσιού που μπορει να έχει καποιος (μη συνηθισμένος στα μελίσσια) ειναι όμως και η πιο ανώδυνη και άκακη επαφη με τις μέλισσες.

Αρκει να φανταστεί κανεις οτι 8 - 9 χιλιάδες μέλισσες (γιατι όχι και περισσότερες) να πετουν όλες μαζι, με τη βασίλισσα τους και καποια στιγμη να κρέμονται σε απο ενα κλαδί μπροστά στο σπιτι μας σχηματίζοντας μια τεράστια σφαίρα. Ειναι όντως αγχωτικό.

Μικρός αφεσμος σε κληματαρια... κοντινό πλάνο

Ομως οι μέλισσες που απαρτίζουν τον αφεσμο ειναι παντα εξαιρετικά ήρεμες. Σε καμία περίπτωση δεν συνιστώ τη συλλογή τους απο κάποιον ασχετο, αλλα για το μελισσοκόμο η σύλληψη τους ειναι ανώδυνη και ακίνδυνη. Οι εργατριες, οι οποίες έχουν και το κεντρι έχουν ειναι φορτωμένες με μέλι το οποίο θα αποτελέσει τις πρωτες προμήθειες στη νεα τους φωλιά. Ετσι οι κοιλίες του ειναι γεμάτες και δυσκαμπτες όντας δυσκινητες δεν μπαίνουν καν στον κοπο να σε κεντρισουν. Αυτες που ειναι πιο δραστήριες επίσης ειναι απασχολημένες.

Ειναι κατα κάποιον τρόπο σε μια "διατεταγμένη υπηρεσία." Να βρουν το κατάλληλο μέρος για το νέο σπιτικό οπότε ουτε αυτές έχουν διάθεση για μαχες και ηρωισμούς Ετσι ο μελισσοκόμος μπορει ευκολα να πλησιάσει τήν εντυπωσιακή, ελεύθερη μάζα των μελισσών και να την τοποθετήσει σε μια νεα φωλιά (κυψέλη) της αρεσκείας του (και τους). Αφεσμους συναντούμε εύκολα κοντά σε μελισσοκομεία κατα την ανοιξη. Αυτος ήταν και εφιαλτης μου για αρκετα χρόνια μιας και τα δυο σταθερα μελισσοκομία μου ηταν εντος κατοικημένων περιοχών. Την πρωτη χρονια που απετυχα να επιτηρησω τη διαθεση σμηνουργίας των μελισσιων μου γεμίσαμε τη γειτονια με μελισσες. Καποιες τις προλαβαμε στο τσακ. Αλλες τις προλαβε.... η αστυνομία σε γειτονικες αυλες (αυτα ας μεινουν μεταξυ μας ομως... δεν θα ηθελα να το δημοσιεύσω περισσότερο γιατι δεν ξερω ποτε παραγράφεται το αδίκημα της αμέλειας των μελισσιων μου και ισως με κυνηγάνε ακομα. :)

Tο γεγονος οτι καποιος τυχερος αστυνομικος που ασχολούνταν με τη μελισσοκομία τσίμπησε ενα μελισσι μου απο τη γειτονία ισως εχει πλάκα Το γεγονος ομως οτι δεν εχεις ιδεα πόσο σαπσμωδικα θα αντιδράσει κάποιος που θα δει χιλιάδες μελισσες στην αυλή του η τι θα γινει αν καποιος αλλεργικος γειτονας εχει καποια δυσάρεστη επαφή με μέλισσα σου ειναι εξαιρετικά σοβαρο.Οποτε μετακίνησα τελικώς τα μελισσια μου και τωρα κοιμάμαι ήσυχος.

O μέλισσες του προηγούμενου αφεσμου, αφου εχουν δεχτέι να μπουν σε μια κυψελη που έβαλα απο κατω τους.

Σε καθε περίπτωση καποιος που θα βρει εναν αφεσμο σε σημειο που τον ενοχλεί (στην αυλη του πχ.) καλύτερα να μη δοκιμασει να κανει κατι μόνος του, Αν φωναξει κάποιο μελισσοκόμο θα ερθει σιγουρα να το μαζεψει και θα ειναι κατι παραπανω απο χαρούμενος για το νεό του μελισσι. Αν παλι δεν γνωρίζει καποιο μελισσοκόμο η δεν υπαρχει καποιος κοντά (καποια στιγμη με φωναξαν μεσω του blog σε καποιο σπίτι για τη συλληψη ενος αφεσμου... ομως το μελισσι ηταν στο Ριο κι εγω στη Αθηνα) τότε η αστυνομία η πυροσβεστική θα μπορει σιγουρα να βοηθήσει. Αν παλι κανουμε υπομονή μια μερα, ο αφεσμος θα βρει μια νεα κατοικια και θα φυγει (αποκλείεται να μεινει στο κλαδί που τον βρήκαμε)

Το μονο πρόβλημα θα ειναι να βρει στεγη καπου κοντα και να μας ενοχλήσει μετα. Την Παρασκευή μου ζήτησαν βοήθεια για κατι σχετικο αλλα τελικα το ανελαβε ο Σπυρος. (Υποθετω - ελπιζω θα βαλει καποιο σχετικο post καποια στιγμη αν και μαλλον δεν φωτογραφήθηκε η συλληψη η οποια περιλάμβανε ξηλώματα τοίχων σε κουζίνες και αλλα ακραία.. )

Οι αφεσμοι γενικά συλλαμβάνονται εύκολα. Καποιες φορες υπαρχει δυσκολια επειδη το σμαρι ειναι σε δύσβατο η ψηλο σημειο. Εκει καλο ειναι να αποφεύγετε η σύλληψη του. Ο αφέσιμος που ειναι ψηλα δεν ειναι αξιόλογος και δεν πολυ εχει πιθανότητες να επιβιώσει μετα τη συλληψη του.

Η δικαιολογία που ειχα εγω στο μυαλο μου ηταν λιγο απλοϊκή.
Αντιλαμβανόμενος το μελισσι σαν εναν υπεροργανισμο δεχομαι οτι ο μεγαλος και βαρυς αφεσμος δεν μπορει να παει ψηλα και μενει σε χαμηλα κλαδια. Ενω ο μικρος κι ελαφρυς παει πιο ψηλα. Αυτος ακριβως γιατί ειναι ελαφρύς δεν αξίζει το ρισκο ενος κατάγματος και το σκαρφάλωμα για τη σύλληψη του. Καλος τροπος να θυμασαι οτι αυτοι στα ψηλα δεν ειναι και τοσο ογκώδεις αλλά τελικά η δικαιολογία ειναι αλλη και τη διάβασα στην κόκκινη μέλισσα που εχει ενα αναλυτικοτατο post για τους αφέσμους.

Στα ψηλα λοιπον πανε οι μεθισμοι κι ο χι οι αφεσμοι. Ενα μελισσι που που σμηνουργει μπορει να ξαναδώσει αφεσμο στο καπάκι Δηλαδη η παλια βασίλισσα φευγει με το μισο και πλεον μελισσι. Αφηνει πισω της βασιλικα κελια με αγέννητες βασίλισσες. Μολις ανοιξει το πρωτο κελι αντι η παρθένα βασίλισσα να σκοτώσει τις αλλες αγέννητες, παίρνει με τη σειρα της το μισο μελισσι και φυγει... με εναν ουσιαστικά πολυ μικροτερο αφεσμο.. το μεθισμο.. (μιλαμε οτι μετα ανοιγεις το μελισσι σου και δεν βρισκεις μεσα τιποτα...) Η παρθενα βασίλισσα με τον αναξιόλογο πληθυσμό ειναι πιο ευέλικτη (καθοτι νεαρη και ελαφρια απο το σπερμα) και οδηγεί τον πληθυσμό σε πιο ψηλά κλαδιά Τσαχπίνα οπως πολυ ποιητικά λεει κι ο Θεοδοσης στην κόκκινη μέλισσα.

Exει κί αλλο... :)

Σμηνουργία

Υπάρχει μια λάθος αντιμετώπιση του μέσου ανθρώπου προς τη μέλισσα. Νομίζουμε οτι μιλάμε για ενα πλάσμα αυτόνομο, ενα "ζωντανό". Η μέλισσα είναι κάτι σαν "μόριο" η γιγαντιαίο "κύτταρο" αν μου επιτρέπετε αυτος ο χαρακτηρισμός. Το μελισσι ειναι ο οργανισμός ή καλύτερα ο υπεροργανισμός. Κανένα μέλος του σε καμία αριθμητική ποσότητα δεν θα μπορούσε να επιβιώσει χωρίς την συντρόφια των υπολοίπων και μάλιστα σε αρκετα συγκεκριμένες αναλογίες. Αν είχα εκατομμύρια εργάτριες χωρίς βασίλισσα, το μελίσσι δεν θα γεννούσε και θα πέθαινε. Αν ειχα χιλιάδες βασίλισσες και κηφήνες να τις γονιμοποιούν, αλλα δεν ειχα εργάτριες να τις ταΐσουν, παλι θα αφανιζόντουσαν, ενω αν είχα μόνο κηφήνες δεν το συζητάω καν. Στον υπεροργανισμο που λέγεται μελίσσι, για να επιβιώσουν τα μέλη-μέρη του αλλα και αυτός, ιδανικά πρέπει να υπάρχουν μια βασίλισσα, μερικές εκατοντάδες κηφήνες και μερικές χιλιάδες εργατριες. Ενα άθροισμα της τάξεως των 15 χιλιάδων ατόμων θα μας κανει ενα φυσιολογικό, καλό μελισσακι.

Το μελισσακι αυτο θα καταλαμβάνει ενα άλφα χώρο στη φωλιά του και καθώς θα αναπτύσσεται θα χρειαστεί περισσότερο και περισσότερο και μοιραία θα "στριμωχτεί". Τοτε, για ελάχιστο χρόνο η αναλογία πληθυσμού θα αλλάξει. Το μελισσι θα φτιαξει και μια δεύτερη βασίλισσα. Για την ακρίβεια οι εργάτριες θα στήσουν κελιά ικανά να φιλοξενήσουν βασίλισσες και θα εξαναγκάσουν την παλια βασίλισσα με τεχνάσματα να γεννήσει σε αυτά.

Bασιλικό κελί σμηνουργιας. Η προνυμφη μέσα του θα γίνει βασίλισσα.

Ετσι για καποιο χρονο θα συμβιώσει η παλιά βασίλισσα με τις νεαρες κόρες της. Μολις καλυφτεί και το τελευταίο βασιλικό κελί, η παλιά βασίλισσα θα φύγει. Θα αφήσει πίσω τις "αγέννητες" ανώριμες κόρες της και τον μισό περίπου πληθυσμό του μελισσιού.

Θα πάρει μαζι της εργάτριες σε ηλικία αυξημένης κηρογονου ικανότητας, με τις κοιλίες τους γεμάτες με μελι. Θα απομακρυνθουν μερικά μέτρα απο την παλιά φωλιά και θα "πιαστούν" πανω σε ότι βρουν πρόχειρο. Ενα κλαδί, ένα τοίχο... Πάνω σε αυτο θα κάνουν μια σφαίρα, το σμαρι και θα περιμένουν υπομονετικά τις ερευνήτριες που εχουν φυγει προς ανεύρεση ιδανικού χώρου για τη νεα φωλιά.

Αφεσμός που εφυγε απο την κυψέλη και "πιάστηκε" σε κληματαρια.

Αν δεν βρεθεί κατι καλό σε περίπου μια μερα, θα ξεκινήσουν παλι όλες μαζι για να πιαστούν (στρατοπεδεύσουν) λίγο πιο κατω κοκ. Αν οι ανιχνευτές τους βρουν κατι καλο ολες μαζί θα πετάξουν προς την επιλεγμένη τοποθεσία Οι κηρογόνες εργάτριες θα αρχίσουν αμέσως το χτίσιμο των νεων κερηθρων. Μολις τελειώσουν θα αποθηκευσουν σε αυτες το μέλι που ειχαν μεταφέρει μαζί τους.

Στο μεταξύ πίσω στην παλια φωλια η πρώτη νεα βασίλισσα θα ανοιξει το κελι της και θα βγει στον κοσμο σαν ενα ολοκληρωμένο εντομο. Πρωτη της δουλεια θα ειναι να καταστρέψει τα κελια των αδελφών της ώστε να μεινει η μοναδική στη φωλια.

Το μελίσσι εχει πολλαπλασιαστεί!

Αυτη ειναι η φυσιολογική πορεια που ακολουθείται Ετσι διαιωνίζεται το μελισσι. Διασπάται οταν εχει την ευκαιρία σε δυο (καμια φορα και σε περισσοτερα μερη). Αυτο ονομαζεται σμηνουργία. Συνήθως λαμβάνει χώρα την άνοιξη και μάλιστα τον Απρίλιο. Οσο φυσιολογικό και επιτακτικό μοιάζει για το μελισσι, τοσο ειναι κακος μπελας ειναι για τον μελισσοκόμο. Το σμήνος που φευγει απο το μελισσι ονομαζεται αφεσμος ή πιο λαϊκά πουλί. Τα μελίσσια που πουλευουν, οι αφεσμοί, θα ειναι και το θεμα του επομενου post.

Καλό μήνα!