Σερσένια Vespa Crabro

Αρκετες φορες στο παρελθόν εχω ασχοληθεί με τις σφήκες και τις οικογένειες τους σε αυτο το blog... Mαλίστα τα σερσένια (ετσι τα λεμε στο Χωριό) ηταν κι ενα απο τα πρωτα posts.

Για όποιον δεν εχει διαβάσει καποια απο τα προηγούμενα posts να πω σύντομα οτι πρόκειται για ενα τρομερα δυνατο εντομο, τριπλασιο (στην καλυτερη) απο μια μέλισσα, εξαιρετικο κυνηγο (βλ. το post στο οποιο σκοτώνει τη σαυρα) το οποιο σε ενα πολυ μεγαλο βαθμο σκοτωνει μελισσες προκαλώντας πονοκεφαλο στους μελισσοκομους.

Μπορω με ανεση να πω οτι ειναι απο τα πιο αγαπημενα μου εντομα παρόλα αυτα. Δεν με εχει τσιμπήσει ποτε (λενε οτι δεν το ξεχνας ευκολα οταν συμβει) και δεν ειχα δει ποτε φωλια live.
Mεχρι την προηγούμενη Κυριακη (28.10.2007) Ο φιλος μου ο Κώστας μου χε πει απο πριν παω στο χριο οτι εχει βρει μια σε μια καπνοδόχο.
Μου ειχε πει οτι την ψέκασε απο ακρη σε ακρη με μπαιγκον (βλεπεις επρεπε να καθαρίσει το τζακι)
Μου εχει πει οτι ηταν τεράστια και οτι την ειχε φυλάξει. Δεν περίμενα ομως με τιποτα να μου τη φερει, να την κρατήσω και ακομα και σήμερα και μετα απο ολη αυτη την ταλαιπωρία να γενννα ζωντανα εντομα.

Αν το δουμε απο την αρχη (θα φαει πολλα posts μαλλον η περιγραφή) η ιστορια εχει ως εξης.
Ο Κωστας μου λεει σε ανύποπτο χρονο οτι ξεχασε να μου φερει τη φωλια και θα πηγαινε πισω στο σπιτι του επι τουτου. Εφυγε και μετα απο λθγο επιστρεφει με μια σακούλα σκουπιδιών. Απο μεσα εβγαλε τα λείψανα της φωλιας. Ηταν ενα σύστημα απο 9 ορόφους. Oι 5 ειχαν σπασει και οι 4 που ειχαν μεινει έτριζαν απο πανω ως κατω.

Λιγο οι προνυμφες που λιμοκτονουσαν και κανανε ενα χαρακτηριστικό ηχο για να προκαλεσουν ματαια τις ενηλικες τροφους. Λιγο τα ολοκληρωμένα εντομα που άρχισαν να σκίζουν τα καλύμματα των κελιων τους για να βγουν. Πολυ φασαρία. Να λοιπον απο που εχεουν εμπνευστεί ταινιες σαν το alien. Θα βαλω και αλλες φωτος και video αυτες τις μέρες.

Μεχρι τότε:
001 002 003 004 005 006 007

Tα νεα pets

Το νέο μου.... "κατοικίδιο" (ή και κατοικίδια...) υπέπεσε στην κατοχή μου το προηγούμενο Σαββατοκύριακο. Δείχνω δυο τρεις φωτογραφίες τώρα και αν είμαι ζωντανός (γιατι τα χω μεσα στο σπίτι) μεχρι το ερχόμενο Σαββατοκυριακο θα αρχίσω να ανεβάζω κι άλλες φωτογραφίες τους... Προς το παρόν αυτές ειναι αρκετές:

Το φάντασμα

Αυτες ειναι οι τραγικες φωτογραφίες, ενος μελισσοκομειου που βρήκα στο Μορνο το Σ.K. που μας πέρασε. Δεν εχω ιδέα τι του συνέβη. Ειναι περιπου 20 κυψέλες. Ειναι σπασμενες εξαιρετικά βίαια. Πριν και μετα απο αυτό, σε όλη τη διαδρομή, ειδα πολλα ακμαιότατα μελισσοκομεία. Αυτο ηταν η ανατριχιαστική παραφωνία. Δεν θα θελα με τιποτα να ειμαι στη θεση του ιδιοκτήτη του. Ποιος ξέρει τι μπορείνα εχει συμβεί?

βελανίδια που τοποθέτησαν σε μια κυψέλη σκιούροι και τρωκτικά.
Oι τσιμεντολιθοι - βασεις απο τις κυψέλες

Διαχωριστικό

Στα μελίσσια δεν αρέσει η περίσεια χώρου. Αυτό σημαίνει οτι ενα μελίσσι που εχει μεσα 6 πλαίσια δεν περνά και πολυ καλα σε μια κυψέλη που χωράει 10.
Είναι καλύτερα να εχεις ενα κάπως στριμωγμένο μελίσσι και να του δίνεις σταδιακά χώρο, παρα να το αναγκάζεις να διαχειρίζεται μια αχανή κυψέλη.

Η ανάγκη του στριμώγματος γίνεται μεγαλύτερη τις κρύες μέρες του χειμώνα.

Ετσι αυτο το σκ που ανέβηκα στο χωριό, μεταξύ άλλων τοποθέτησα κι ενα χώρισμα στα μελίσσια. Βλέπεις, ειναι μελίσσια των 7 πλαισίων και τα εχω σε 10αρες κυψέλες.

Επειδή (ω τι πρωτότυπο) δεν ειχα χρόνο και ολα τα κανω λίγο βιαστικά, υπολόγισα μόνο το πλάτος των χωρισμάτων και πήρα μαζί μου καποια κομμάτια κόντρα πλακέ. Τελειωνοντας τις εργασίες που είχα να κάνω, έβαλα στο ενα μελίσσι το κόντρα πλακέ, μέτρησα το επιθυμητό ύψος το αφαίρεσα, έκοψα με το πριονακι μου το κομμάτι που περίσσευε, το χρησιμοποίησα σαν πατρόν και έφτιαξα και τα αλλα και τοποθέτησα τα χωρίσματα στις
κυψέλες για να μετριάσω το μεγάλο κενό.

Δεν ειχα προνοήσει πως θα τα στηρίξω. Μια δυο φορες που εχει φτιάξει ο πατέρας μου, τα εχει κοψει τόσο τσιμα τσιμα, που φρακάριζαν τέλεια και στεκόντουσαν όρθια απο μόνα τους.

Εγώ δεν το κατάφερα τόσο καλα και επειδη αδυνατούσα να τα στηρίξω και έπρεπε και να τελειώνω με την επιθεώρηση εκανα το εξης:

πήρα δυο τετνεκδακια cocacola που βρήκα εκει δίπλα και στραπατσάροντας τα ελαφρα, τα χρησιμοποίησα σαν αντιρίδες, όπως δειχνω στο σχεδιάγραμμα.

Τελεια! σκέφτηκα, παρόλα αυτα ο Κώστας που ηταν μαζι μου, εν δυνάμει μελισσοκόμος και πάγια σύντροφος στις επιθεωρήσεις στα μελίσσια της Φωκίδας, με κορόιδευε:

-Ααααα! ετσι τα στηρίζεις? ετσι τα βαζα κι εγω...

Στο χώρο εκει δίπλα ειναι και το παλίο σπιτι του περιβολιού, το κτίριο που στέγαζε το μελισσοκομείο του παππού μου. Μεχρι πριν λιγες μερες η σκεπη έιχε τα χάλια της. Οι αναγκαιες επισκευές που έγιναν, έγιναν αιτία να βγουν πολλα πράγματα απο το σπιτι και μερικά δεν ξαναμπηκαν. Κοιταξα λοιπoν να δω αν τυχόν καποιο απο αυτα ηταν αξίας και έπρεπε να ξανα μπει στο σπιτι τώρα που είχε και τη νέα σκεπή.

Συμπτωματικά λοιπόν έπεσα σε αυτο!

Ειναι ενα χώρισμα για τις κυψέλες του παπου μου, αλλα επαγγελματικά φτιαγμένο.

Με βάση για να μην πεφτει, πατούρες για να μην αφήνει κανένα κενό αλλά και μια αντηρίδα για μεγαλύτερη αντοχή και μακροζωία...
το μόνο που δεν καταλαβαίνω ειναι τι θα έκανε αν ειχε παραπάνω πλαίσια και πως θα το χωρούσε τότε. Σε καθε περίπτωση το παραθέτω γιατι με εντυπωσίασε κυρίως για το timing στο οποίο το βρήκα.

Tροφοδοσία

Καιρό έχω να γράψω. Σχεδόν ένα μήνα. θα το διορθώσω ελπίζω αυτές τις μέρες.

Σήμερα πήγα στα μελίσσια του Υμηττού... Χτες στην Ερέτρια και αν ολα πανε καλα το αλλο ΣΚ στις Φωκίδας
Δεν έκανα και πολλά πράγματα. Κυριως ηθελα να τροφοδοτήσω μιας και ο καιρος δείχνει να γίνετε επιτέλους βροχερός αλλα και να δω με τα ματια μου ένα περιεργο πρόβλημα που εχει ανακύψει στην Ερέτρια αλλα ακόμα το ερευνώ και θα το περιγράψω στο μέλλον.

Μπορω να ειμαι ευτυχης παντως γιατι βρήκα επιτέλους χρήση για τα εκνευριστικά πιατα που μου φορτώνει γνωστη εταιρια καυσιμων καθε φορα που βαζω πολύ βενζίνη αλλα και για κατι μελια που ειχα στο σπιτι για πανω απο τρια χρόνια και δεν αποφάσιζα να τα καταναλώσω.
Το μέλι δεν παθαίνει τίποτα με την πάροδο 3 μονο ετών. Αλλα το συγκεκριμένο ήταν ενα ρεικομελο που δεν μου αρεσε και πολυ στη γευση.

Λιγο αυτο, λιγο το οτι ειχε κρυσταλλώσει και βαριόμουνα να το φτιαξω, λιγο το γεγονος οτι παντα υπαρχει μελι στο σπιτι οποτε δεν εχω λογο να φαω αυτο που μου αρέσει λιγοτερο, εκαναν το δύσμοιρο μελακι να περιμενη υπομονετικά σε ενα βαζο πανω στο καλοριφερ για 3 χρονια.

Αυτο λοιπόν το μελι και αλλο ενα με παρομοια ιστορια, τοποθετήθηκε στα χαζα πιατακια και μπήκε μεσα στις κυψέλες την προηγουμενη εβδομάδα.
Οι μελισσουλες μου καθάρισαν τα πιατα εντελώς αλλα άφησαν μεσα ενα περίεργο "τρίμμα" που δεν ξερω τι ειναι.

Σημερα πρόσθετα αλλο λιγο μελι που δεν θα καταναλώσω και και τις άφησα να φανε.

Αυτού του ειδος η τροφοδοσία παντως επιφυλλασει κινδύνους καθώς οι μέλισσες μπορούν να πνιγουν μεσα στο μελι ή το ζαχαρόνερο η στην καλύτερη να >παγιδευτούν. Καποια στιγμή θα γραψω αναλυτικα πως και τι ειναι ο τροφοδότης του εμπορίου

Σχετικό με την τροφοδοσία post: ζαχαροζύμαρο