Monday, November 23, 2009

Κολλα

Έψαχνα στις φωτογραφίες μου για κάτι άσχετο και έπεσα πάνω σε αυτή.
Δεν είχα κάνει καμία αναφορά στην παγίδα με κόλλα που έχουν προτείνει κατά καιρούς διάφοροι φίλοι.

bees


Η συνταγή είναι πάνοπλη και χιλιοειπωμένη. Σε μια επιφάνεια βάζουμε κόλα για ποντίκια (και έντομα) Κοστίζει περίπου 3 ευρώ, είναι σε σωληνάριο και τη βρίσκεις σε όλα τα χρωματοπωλεία. Αφού την πασαλείψεις, βάζεις στο κέντρο ένα δόλωμα για σφήκες και σερσένια. (Ψαρι κλπ).
Τα θύματα κολάνε επάνω σε χρόνο μηδέν και αποτελεσματικότητα είναι τρομερή. Μπορεί στο βίντεο που ακολουθεί το σερσένι να είναι για λύπηση, αλλά πραγματικά φέτος με κατέστρεψαν, τρώγοντας τα περισσότερα από τα μελίσσια μου.



Εντύπωση μου έκανε ότι το σερσένι πεθαίνει πολύ γρήγορα σε αυτή την παγίδα. Μάλλον η κόλλα το εμποδίζει να αναπνεύσει. Την άνοιξη θα την χρησιμοποιήσω απο νωρίς.

(έχω καιρό να γράψω, αλλα έχω ελάχιστο ελευθερο χρόνο. Συντομα κοντα σας :)

Labels: , , ,

Wednesday, September 03, 2008

Aνασκόπηση

Τα σερσένια αποτέλεσαν και αποτελούν αντικείμενο θαυμασμού για μένα. Συγκλονιστικά έντομα, με ασύλληπτες δυναμεις και ιδιότητες. Σερσένι που έτρωγε ζωντανή σαύρα(!)αφορούσε άλλωστε και ενα από τα το πρώτα post αυτου του blog, πριν 2 χρόνια. (το σχετικό άρθρο)

Με την πάροδο αυτών των 2 ετών έμαθα και είδα πολλα πράγμτα. Πχ, το οτι τα λέμε όλα σερσένια δε σημαίνει οτι ειναι όλα ίδια. Υπάρχουν περίπου 25 είδη. Προσωπικά είχα "στενές" επαφές με vespa crabro και vespa orientalis. Οι τελευταίες κύριως, καταδυναστεύουν χρονια τώρα τις κυψέλες μου. Έμαθα οτι δεν ειναι ανάγκη να πηγαίνουν στα μελίσσια μου και να τα τρώνε αλλα μπρουν να το κανουν άνετα και στο τοπο βοσκής των μελισσιων. (βλ. σχετικά άρθρα 1 και 2)

Εμαθα όμως οτι αυτα ειναι απλα είδη σε σχέση με την Γιαπωνέζικη vespa mandarina, που ειναι ικανή να καταστρέψει μια ολόκληρη κυψέλη ευρωπαϊκών μελισσών σε λιγες ώρες. (βλ. σχετικό άρθρο)
Εμαθα οτι γιαπωνέζοι, προσπαθούν να εμπορευθούν τα θαυμασια αυτα έντομα, ισχυριζόμενοι οτι απομονώνουν τον αντίστοιχο δικό τους βασιλικό πολτο. (βλ. σχετικό άρθρο)

Εφτασα στο σημείο να μαζέψω ολόκληρη φωλιά στο σπίτι και να την επεξεργαστώ για εβδομάδες. (ολες οι φωτογραφίες εδώ)

bees


Η φωτογραφία που παραθέτω ειναι τραβηγμένη φέτος τον Αυγουστο και δείχνει οτι εκτός απο τρομερος κυνηγός ειναι πραγματι και πτωματοφάγος.

Εμαθα οτι τα στίγματα στο πάνω μερος της κοιλιας του λειτουργουν σαν κανονικά φωτοβολταϊκά και τα γεμίζουν ενεργεια. Εμαθα κι εγώ κι ολος ο κόσμος μεσω του διδακτορικού του Α. Παπαχριστοφόρου, πώς οι κυπριακές μέλισσες αμύνονται στα φανταστικά αυτα έντομα προκαλώντας τους... ασφυξία! (βλ. σχετικό άρθρο)

bees


Ε σήμερα νομίζω οτι έμαθα και οτι παρόλα αυτα που ξέρω και πάλι τα είχα υποτίμησει....

Χτες, όπως ήδη έγραψα ανακάλυψα οτι μέσα στον Αυγουστο έχασα ένα μελισσι. Το γεγονός οτι στα 10 μέτρα βρήκα και μια φωλιά απο σερσένια μάλλον έχει σχέση. Σημερα θα πήγαινα να τα σκωτώσω. (χλωμο) Με μια ελαφρα πίεση χρόνου δεν μπόρεσα να σκεφτώ πιο καλή λύση απο το να "χτίσω" την είσοδο της φωλιάς με ασβέστη. Ηταν η μοναδική λύση που είχα αμεση αφου δεν προλάβαινα να αγοράσω καποιο υλικο, όπως εντομοκτόνο.

Πήγα εκει και μιας και βοηθόυσε το φως ειπα να βγαλω και μερικες φωτογραφίες. Έκατσα αρκετη ώρα και συνειδητοποίησα οτι μιλάμε για ζουγκλα. Τα σεσρενια ειναι α π ε ι ρ α.

bees


Η φωλια του ειναι γιγαντιαία και οι επιδρομή ειναι συνεχης. Ποτε οσο ημουν εκει, δεν σταμάτησαν να προσπαθούν να εισβάλουν σε κυψέλη. Η φωτογράφιση δεν ειχε και την πιο μεγαλη επιτυχια γιατι η κατάσταση ηταν εως και επικύνδινη. Εβλεπα το θέαμα και σκεφτόμουν το σχόλιο του Παντελή: "μήπως τα σφηκακια κάνανε όλο το κακό? "

Και τότε εμφανίζεται ενας ευγενής κύριος, υπάλληλος του Δήμου Υμηττού, που συστήθηκε σαν Μιχάλης και μου λεει:
- Λεβέντη, φωτογραφίες βγάζεις τα μελισσια?
-Ναι απαντω και αρχίζω να νιώθω ενοχες...
-Eχεις δει τι εχει εδω μου λεει και μου δείχνει τη φωλια. Θα στα φανε όλα, γινετε μέρες αυτο. Πρεπει να τα πολεμήσεις αυτα κι οχι να φωτογραφίζεις...
- Τα σερσένια ε? Εχουν φωλια!
-Τι μονο αυτή? πιο πανω να δεις...

bees


Ωχ ωχ ωχ... και με πηγε πιο πανω ανθρωπος... Πιο πολλα ειναι λεμε τα σερσενια απο τα μελισσακια μου! Tης %#+@^@$ γινόταν. Αφου με έπεισε οτι ειναι ικανα να μου φανε και τα αλλα μελισσια και μάλιστα αμεσα, μου εξήγησε και οτι με τον ασβεστη δεν θα κανω τίποτα. Παρολα αυτα με ενθαρρυνε να το κανω, απλα για πείραμα...

Σημερα λοιπον πηγα και ασβέστωσα, αυριο μαλλον θα περασω να δω τα αποτελέσματα, θα περιγράψω και στο blog τι έγινε και μαλλον θα ψαξω να βρώ αλλη λύση γιατι υπάρχει θεμα!

Επίσης ενα σοβαρο θέμα ειναι οτι κώλωσα, γιατι αλλο να βλέπεις 50 μέλισσες να θελουν να σε τσιμπήσουν κι αλλο 50 σερσενια. Επειδη ενα απο τα πιο σοβαρα πράγματα που μου έχουν συμβει ήταν μια μαζικη επιθεση μελισσιων, η οποία με ειχε φτασει στα ορια της αντοχης της υγείας μου και για την οποια δεν εχω τολμήσει καν να γραψω εχω σίγουρα μαθει οτι δεν πρεπει να ρισκάρεις και πολυ με τα εντομα. Και τα σερσενια μου μοιαζουν με τα απόλυτα εντομα.

Labels: ,

Tuesday, December 11, 2007

Vespa orientalis

bees


Μερικές ακόμα φωτογραφίες απο τη vespa crabro και καποιες προνύμφες της εκτος κελιών.

bees

bees


Μιας και αυτες τις μέρες έγινε τόσος λόγος για τη vespa crabro, εχθρο των μελισσών, να πω και για ενα καταπληκτικό άρθρο που διαβασα στο τελευταίο τεύχος του "μελισσοκομική επιθεώρηση" ( e-mail: melpress@otenet.gr, tel.: 2392091575)

Ειχα γραψει παλια για ενα σχετικό ντοκιμαντερ για την αμυνα της Γιαπωνέζικης Μέλισσας εναντια στη γιαπωνέζικη σφήκα vespa mandarinia (οπου η μέλισσα σκότωνε τη σφήκα με τη θερμοκρασία του σωματος της)
Ο κυριος Αλέξανδρος Παπαχριστοφόρου (γνωστος σε καποιους και απο τα αρθρα του στο Μ.Ε.) παρουσιάζει μερος της εργασίας του στο διδακτορικό του (αν δεν κανω λάθος) οπου μια άλλη γιγαντόσωμη σφήκα η vespa orientalis (η οποια επίσης εινα άριστος κυνηγός μελισσών) θανατώνεται απο τις εργατριες φρουρούς με ενα παρόμοιο τρόπο. Οι εργάτριες τυλίγουν με τα κορμιά τους τη σφήκα και της προκαλούν ασφυξία.

Ολη η επιστημονική εργασία δημοσιεύθηκε στο Current Biology με τιτλο "smothered to death"
Εχω βρει και τις σχετικές και καταπληκτικές φωτογραφίες εδω(credit για τον Emmanouil Filippou)
και δυο πολύ ενδιαφέροντα σχετικό video εδω κι εδω

(Δειτε επίσης το newscientist cosmosmagazine abc.net) και γενικα το google...

Labels: , , ,

Sunday, November 11, 2007

Οι θορυβώδεις προνύμφες headbangers και "ανάποδος" βασιλικός πολτός

Οι προνύμφες στη φωλιά που περιέγραφα στα προηγουμενα post ειναι εξαιρετικά δραστήριες. Kαι όπως τα κελία που τις φιλοξενούν, ειναι κι αυτες τεράστιες.


Η διαδικασία διατροφής τους (όπως περιέγραφα και στο post για το σκεύασμα VAAM) διαφέρει απο αυτη των μελισσών. Οι ενήλικες εργάτριες φέρνουν πρωτεΐνες που εχουν μαζεψει σκοτώνοντας αλλα εντομα ή και πιο μεγάλους οργανισμους ή εχουν συλλέξει απο πτώματα και αλλα.







Τις επεξεργάζονται σε ενα βαθμο και ταιζουν με τον πολτο τους τις προνύμφες.Αυτες σε αντάλλαγμα επιστρέφουν κατι που παράγουν αυτες κατι σαν τον βασιλικό πολτο της μέλισσας και ταΐζουν με αυτο τις εργάτριες. Αυτη η ανταλλαγή αφήνει χορτάτες τις σφηκες σε όλα τα σταδια της ζωής τους.
Οι προνύμφες κάνουν μια έντονη κίνηση μπρος πισω και τριβουν τα σαγόνια τους πανω στα τοιχώματα του κελιου του. Δηλωνουν ετσι την πεινα τους κανοντας εναν εντονο θόρυβο. Οσο πιο πολυ πεινάνε τοσο πιο εντονο ειναι αυτο.
Ειναι φανερο οτι στη φωλια αυτη αφου όλα τα ενήλικα έντομα ηταν νέκρα, δεν υπήρχε κάποιος να κανει την τροφο. Η πείνα θέριζε... οι προνύμφες χτυπιοντουσαν μεσα στα κελια κάνοντας ενα ανατριχιαστικό "κριτσι κριτσι"
" που δεν μπόρεσε να καταγράφει τόσο καλά στο βιντεο.

Labels: , , ,

Wednesday, October 31, 2007

Σερσένια Vespa Crabro

Αρκετες φορες στο παρελθόν εχω ασχοληθεί με τις σφήκες και τις οικογένειες τους σε αυτο το blog... Mαλίστα τα σερσένια (ετσι τα λεμε στο Χωριό) ηταν κι ενα απο τα πρωτα posts.



Για όποιον δεν εχει διαβάσει καποια απο τα προηγούμενα posts να πω σύντομα οτι πρόκειται για ενα τρομερα δυνατο εντομο, τριπλασιο (στην καλυτερη) απο μια μέλισσα, εξαιρετικο κυνηγο (βλ. το post στο οποιο σκοτώνει τη σαυρα) το οποιο σε ενα πολυ μεγαλο βαθμο σκοτωνει μελισσες προκαλώντας πονοκεφαλο στους μελισσοκομους.

Μπορω με ανεση να πω οτι ειναι απο τα πιο αγαπημενα μου εντομα παρόλα αυτα. Δεν με εχει τσιμπήσει ποτε (λενε οτι δεν το ξεχνας ευκολα οταν συμβει) και δεν ειχα δει ποτε φωλια live.
Mεχρι την προηγούμενη Κυριακη (28.10.2007) Ο φιλος μου ο Κώστας μου χε πει απο πριν παω στο χριο οτι εχει βρει μια σε μια καπνοδόχο.
Μου ειχε πει οτι την ψέκασε απο ακρη σε ακρη με μπαιγκον (βλεπεις επρεπε να καθαρίσει το τζακι)
Μου εχει πει οτι ηταν τεράστια και οτι την ειχε φυλάξει. Δεν περίμενα ομως με τιποτα να μου τη φερει, να την κρατήσω και ακομα και σήμερα και μετα απο ολη αυτη την ταλαιπωρία να γενννα ζωντανα εντομα.

Αν το δουμε απο την αρχη (θα φαει πολλα posts μαλλον η περιγραφή) η ιστορια εχει ως εξης.
Ο Κωστας μου λεει σε ανύποπτο χρονο οτι ξεχασε να μου φερει τη φωλια και θα πηγαινε πισω στο σπιτι του επι τουτου. Εφυγε και μετα απο λθγο επιστρεφει με μια σακούλα σκουπιδιών. Απο μεσα εβγαλε τα λείψανα της φωλιας. Ηταν ενα σύστημα απο 9 ορόφους. Oι 5 ειχαν σπασει και οι 4 που ειχαν μεινει έτριζαν απο πανω ως κατω.



Λιγο οι προνυμφες που λιμοκτονουσαν και κανανε ενα χαρακτηριστικό ηχο για να προκαλεσουν ματαια τις ενηλικες τροφους. Λιγο τα ολοκληρωμένα εντομα που άρχισαν να σκίζουν τα καλύμματα των κελιων τους για να βγουν. Πολυ φασαρία. Να λοιπον απο που εχεουν εμπνευστεί ταινιες σαν το alien. Θα βαλω και αλλες φωτος και video αυτες τις μέρες.

Μεχρι τότε:
001 002 003 004 005 006 007

Labels: , , ,

Tα νεα pets

Το νέο μου.... "κατοικίδιο" (ή και κατοικίδια...) υπέπεσε στην κατοχή μου το προηγούμενο Σαββατοκύριακο. Δείχνω δυο τρεις φωτογραφίες τώρα και αν είμαι ζωντανός (γιατι τα χω μεσα στο σπίτι) μεχρι το ερχόμενο Σαββατοκυριακο θα αρχίσω να ανεβάζω κι άλλες φωτογραφίες τους... Προς το παρόν αυτές ειναι αρκετές:





Labels: , , ,

Tuesday, September 11, 2007

Σκύρος I και μερικές φωτογραφίες...

Τον Αυγουστο λοιπον, (ψψψψψψ ποσο μακρινος μου φαινεται ο Αύγουστοςς!) μεταξυ αλλων πηγα και στη Σκύρο. Δεν είχα ξαναπαει. Εκτος όμως απο το οτι ηταν ομορφο νησι και περασα πολύ καλά, ειχε και μελισσοκομικό ενδιαφέρον. Θα το αναπτύξω λίγο τις επόμενες μέρες.
Προς το παρον αρκούμαι στους ηλιανθους.

Εχει πολλούς ηλιανθους στη Σκυρο. Βρίσκεσαι λοιπον αναμεσα σε ηλιανθους, μετα απο ενα δροσερό μπανακι, με την καινούρια μηχανή στο χερι, με τον ήλιο να χαμηλώνει και να δίνει ωραια χρώματα και με μελισσες και βομβίνους να πεφτουν με τα μουτρα στα λουλουδια. Α! και εισαι και μελισσοκόμος - μελισσοφίλος -μελισσο εραστης - μελισσοκαμενος η οτι αλλο σε φωναζουν
Ε δεν παιζει.. σε τετοιες συνθηκες αρχιζεις να φωτογραφίζεις μανιωδώς.




οι βομβίνοι έπερναν κι εδιναν!...βομβίνοι



πολλοι βομβίνοι!!




βομβίνοι σαν το δαχτυλο μου!

Ενδιαφέρον ειχε οτι το σημειο δεν ηταν πολυσυχναστο. Ο κυριος που ειχε το γειτονικό ταβερνάκι με φρεσκοκατεψυγμενο ψαρι ειχε προβληματιστεί. Βλεπεις η ληψη μου πηρε ώρα και οι ηλιανθοι ηταν κοντα στην τουαλετα του μαγαζιου λιγο πιο απομερα. Ενας τυπος τωρα με φωτογραφική μηχανη εξω απο τις τουαλέτες για περίπου 20 λεπτα ηταν ύποπτος. Αυτη ομως ειναι μια απο τις μαγίες στη φωτογραφία
1. να μην βαλεις την τουαλετα στο κάδρο
2. να φας ξυλο απο κανεναν γιατι λιγοι καταλαβαίνουν τι κανεις

Οι ηλιανθοι με την ευκαιρία ειναι ενα πολυ χρησιμο μελισσοκομικό φυτό. Το τεραστιο και ανθεκτικό ανθος τους προμηθεύει με γύρη τα μελισσια τις καυτες μερες του καλοκαιριού


αλλα και εργάτριες γεματες απο την πολυτιμη γύρη


Ερχονται κι αλλα για τι Σκύρο

υ.γ. ωραιο εντομο ο βομβίνος!

Labels: , , , ,

Sunday, August 12, 2007

Aethina tumida

Καποια στιγμη λοιπόν, κάνοντας επιθεώρηση στα μελίσσια του χωριού, βρίσκω στηνπρόσοψη μιας κυψέλης ενα σκαθαράκι. Δεδομένο οτι υπάρχει ένα συγκεκριμένο σκαθάρι που ονομάζετε Aethina tumida, και αποτελεί μεγάλη απειλή για τα μελισσια στο εξωτερικό, δεν χαίρομαι ιδιαίτερα να βρίσκω τέτοιου είδους μαμούνια κοντά στα κορίτσια μου.

Η Aethina tumida δεν εχει εμφανιστεί ακόμα στην Ελλάδα. Οταν προχώρησα στην επιθεώρηση, ανοιξα την κυψέλη και βρήκα αλλο ένα μέσα, πανικοβλήθηκα ελαφρά...

Θεώρησα οτι θα ειμαι ο πρώτος που θα κάνει επίσημη αναφορά. Το σκαθαράκι αυτό εχει καταστρεπτικές συνέπειες και δεν εχουν βρεθεί ικανοποιητικές μέθοδοι για την αντιμετώπιση του. Δεν θα ήθελα να το αποκτίσω. Σε κάθε περίπτωση, απο τα δυο που συνάντησα και υπέθεσα οτι ειναι πιθανο να ειναι Aethina tumida, το ένα γνώρισε απο κοντα το βαρύ ξέστρο μου και το άλλο το κρατούσα στο χέρι μου καθ όλη τη διάρκεια της επιθεώρησης. Οταν τελείωσα το πηρα στο σπίτι ( που ήταν κοντα,) το φωτογράφισα και το έβαλα σε ενα κουτακι για να το φερω μαζί μου στην Αθήνα.



Το πρώτο πραγμα που έκανα οταν εφτασα Αθήνα ηταν να μπω στο interenet και να ψάξω για σχετικές εικόνες. Το σκαθαράκι που είχα βρει δεν ήταν Aethina tumida αλλα υποθέτω δεν ηταν και για καλό μέσα στην κυψελη μου. Μια εβδομάδα μετα κυριολεκτικά έβγαλα κι έβαλα ξανα όλα α πλαίσια και κοιταξα πολυ σχολαστικά τις κυψέλες και ηρέμησα, αφου δεν βρήκα τιποτα περίεργο ή άλλους ανεπιθύμητους επισκέπτες

Ομως μου κινήθηκε ξανα το ενδιαφέρον οταν είδα οτι τις ίδιες ακριβώς μέρες, το ιδιο πρόβλημα αντιμετώπισε και ο beehappy και μάλιστα ακριβώς με τους ιδιους συνειρμούς με μένα.

Έστειλα λοιπόν τις φωτογραφίες αο το σκαθαρακι στη Γεωπόνο κ. Σοφία Γουναρη και τη ρώτησα σχετικα με το αν αποτελει καποιον ιδιαίτερο κίνδυνο ή καποια αξιόλογη ανακάλυψη το εν λόγο σκαθαράκι. Ευτυχώς έλαβα μια καθησυχαστική απάντηση και τελικα το ατυχές και θρασύ σκαθαράκι ειναι ενας απλος κλασικός εισβολέας.

συγκεκριμένα η απάντηση περιέλάμβανε αυτο:

[...] δεν είναι το aethina. Είναι coleoptera, της οικογένειας Scarabaeidae, πιθανότατα της υποοικογένειας Cetoniinae. Τρέφονται με γύρη και βρίσκονται επάνω σε άνθη [...]

Επίσης ειμαι ευτυχής γιατι αυτό ειναι το πρώτο μου post απο το νέο μου mac book και το γράφω στο πλοίο κι όχι στο γραφείο μου. Αφορα μεν κατι το οπόιο έχει συμβεί εδώ και μέρες, αλλα πλεον το mac book μπορεινα δώσει άλλον άέρα στο blogging :) ...

Labels: , ,

Wednesday, July 11, 2007

Αλλες σφήκες

Το πρωί κατα τις 7:30 πριν έρθω στο γραφείο, πέρασα μια βόλτα απο τα μελισσια. Ηθελα να πάρω δυο πλαίσια μέλι για να ενισχύσω με αυτα τα πιο αδύναμα μελίσσια του χωριού. Τα απογέυματα ο δημαρχος βαζει τη δημοτικη αστυνομία να τριγυρνά στο Δάσος για να το προστατεύσει απο εμπρηστές και επειδη δεν μπορω τις πολλες συζητήσεις μαζί τους (αν και ειναι σχετικα ευγενεις) πηγα νωρις.Βλέπω λοιπόν το εξής. Οι σφηκες κανουν παρτυ εκει και απλα δεν το ξερα. Παρα πολλες και πολυ ενεργητικές. Αυτο για το οποιο δεν ειμαι σιγουρος ειναι αν με βλαπτουν ή τις βλάπτω. Φετος δεν εκανα καμια ενεργεια για να προστατευσω τα μελίσσια μου απο το Varroa. Eτσι δεν μπορω να πω οτι οι επιπτώσεις του δεν φαίνονται. Οι εργάτριες βγαζουν πυκνα συχνα εκτός κυψέλης προσβεβλημένες μέλισσες. Κανονικα οι υγιείς εργάτριες παίρνουν τις προσβεβλημένες απο το παράσιτο και τις πετούν πολύ μακριά πο την κυψέλη. Τωρα τον ρολο αυτο τον εχουν αναλάβει οι σφηκες που επιτίθενται αμεσα και τις παίρνουν-τρωνε.
Το θεμα ειναι αλλο.



1 εχω τοσο βαρρόα που βλέπεις προσβεβλημένες εργάτριες
2 οι σφηκες ξεσαλώνουν και θα επιτίθενται σε λίγο και στις υγιείς

Labels: , ,

Tuesday, July 10, 2007

Vespa

Επειδη βλέπω προκάλεσαν συζήτηση οι σφηκούλες του προηγούμενου post, ανεβάζω κι ενα χαζο-video που είχα βγάλει...



Σε απόδειξη αυτου που λεει ο Νικος οτι κανουν φωλιές σε προστατευμένα μέρη. Αν το συγκεκριμένο ειδος ειναι εχθρικό προς τις μέλισσες δεν το γνωρίζω, αφήνω όμως το label Εχθροί...

Bρήκα κι αυτο το ενδιαφέρον site

Δεν βαζω και το χέρι μου στη φωτιά για το ποια ακριβώς ειναι...

Labels: , ,

Monday, July 09, 2007

Σαββατοκύριακο

Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε πήγα στο χωριό (Κροκύλειο Δωρίδας) Εκεί λοιπόν εκτός απο τις σφήκες που φωτογράφισα (δεν ξέρω τι ειδος ειναι ακριβώς)




φύτεψα και μια Ακακία Κωνσταντινουπόλεως μετα τη βοήθεια και τις εξηγήσεις σας. Εκανα όμως κι το μεγάλο βήμα στο Φωκίδα project. Πηγα στο χωριό τα πρώτα μου μελίσσια και σύντομα θα γραψω για αυτό :D



όσο για τις σφήκες.... ειχα γράψει παλίοτερα.


Labels: , , ,

Thursday, November 23, 2006

30 σφήκες εναντίον 30.000 μελισσών...

Έχουν περάσει 11 μήνες απο τότε που έγραψα αυτό το άρθρο, για την εντυπωσιακή σκηνή της οποίας έγινα κάποτε μάρτυρας. Η εικόνα ενός μεγάλου εντόμου να σκοτώνει ένα μικρό ερπετό...

Τότε είχα κάνει και μια αναφορά στη γιαπωνέζικη σφήκα η οποία ειναι η μεγαλύτερη που υπάρχει και η οποία κάνει εντυπωσιακές λεηλασίες σε κυψέλες μελισσιών.

Το national geographic έχει ενα φανταστικό ντοκιμαντέρ, το Hornets From Hell, που δείχνει λεπτομέρειες για τη σφήκα αυτη. Πρόσφατα έιχα την τυχη να δώ το ντοκιμαντέρ αυτό (μεταγλωττισμένο όμως ) στο ΣΚΑΙ. Το κανάλι γενικά βάζει εξαιρετικά ντοκιμαντερ του national geographic και του BBC σε επαναλήψεις οπότε είναι εύκολο να το ξαναδεί κάποιος.

Είχα όμως την τύχη να βρω το επίμαχο κομμάτι με την επίθεση στην κυψέλη και στο you tube και το παραθέτω εδώ.

Αν κάποιος θέλει να δει και το video στην μη μεταγλωττισμένη του έκδοση, μπορεί να το βρεί εδω.

Labels: , ,

Tuesday, August 29, 2006

O δυνάστης του μικρόκοσμου μιας κυκλαδίτικης ζαρτινιέρας...




Ζβίνγκα στο βασιλικό!!! Ουτε σφήκα, ουτε σφίγγα... ζβίνγκα. Και με το ν πολυ έντονο... ζβίν - νγκα θα τόλμαγα να πώ. Αυτό ειπε ο Ιάκωβος, ιδιοκτήτης τόσο της ζαρτινιέρας όσο και των παρακείμενων μελισσιών, που εντυπωσιάστηκε κι αυτος με το θέαμα.

Το σερσένι (όπως το ξέρω εγώ) - vespa orientalis κανονικά, κάνει επιδορμές στις κυψέλες για να κλέψει μέλισσες. Δεν το είχα ξαναδεί να κυνηγάει με τέτοια ένταση και σύστημα στο χώρο βοσκής. (ευχαριστώ τον κ. Αλεξανδρο Παπαχριστοφόρου για την υπόδειξη του στις 03.04.07 οτι τελικα το εικονιζόμενο έντομο ειναι vespa orientalis κι oχι crabro όπως ειχα αρχικά γράψει)

Πιανοντας τα πράγματα απο την αρχή, η ζαρτινίερα στην οποία αναφέρθηκα στο προηγούμενο post, καταδυναστεύονταν καθε μέρα απο αυτον τον τρομέρο κυνηγό. Δεν πείραζε τα άλλα έντομα. Μονο τις μέλισσες!

Δεν ειμαι σιγουρος αν ήταν ένα ή περισσότερα. Ερχόταν πάντως περιοδικά. Τσιμπαγε μια μέλισσα. Την τεμάχιζε λίγο πιο δίπλα και μέτα πάλι το ίδιο. Ηλίαση έπαθα για να το φωτογραφίσω.

Το πραγμα ηταν δύσκολο. Κι εγώ κουραζόμουνα κι αυτό. Εγω απο τον ήλιο και τη συνεχή κίνηση κι αυτο απο την ενοχλητική παρέα μου. Σε κάθε του πτηση, κάποιος με φωτογραφική μηχανή κολημένος πίσω του, τρόμαζε την πιθανή του λεία και του έκανε το κυνήγι δυσκολότερο*.


Είτε πετά τρυγύρω και ψάχνει,

είτε στήνει ενεδρες μέσα στα φυλλώματα.

Παντα προσπαθεί όμως να περάσει απαρατήρητο απο τις μέλισσες.


Με εμένα πίσω του να φωτογραφίζω δεν ειναι ευκολο όμως, ενοχλείται...

Αλλοτε του διώχνω τα θηράματα και μένει άπραγο στα κενά ανθη...

Αλλοτε τα καταφερνει παίρνει μια μέλισσα και φεύγει μακρια, πριν προλάβω να βγάλω μια κοντινή φωτγοραφία...


Κι εγώ με τη σειρά μου να προσπαθώ να βγάλω μια κοντίνη με το θήραμα, χωρίς να ειναι κουνημένη.

Όταν επιτέλους τα κατάφερα μια ακόμα δύστυχη μελισσούλα είχε πέσει στην αγγαλιά του δολοφόνου της.

Δεν είμαι σίγουρος για τη διαδικασία που ακολουθείται. Σε μερικές μέλισσες που πρόλαβα να δώ, το σερσένι προχωρούσε σε τεμαχισμο. Ο Ιακωβος μου έλεγε οτι κράταγε μόνο το θώρακα. Αφαιρούσε δηλαδη κοιλια και κεφάλι κι επαιρνε το υπόλοιπο στη φωλια του. Πιθανό.

Έχω φωτογραφίσει κάτι αντίστοιχο στο παρελθόν, πολύ πιο εντυπωσιακό όμως, με σαυρα(!) (το post ειναι εδώ), αλλα και μέλισσες να σκοτώνουν Σερσένι. (σπάνιο) Επίσης υπάρχει κι ενα πιο παλιο post για την σφήκα, η οποία επίσης κυνηγάει μέλισσες καμια φορά, αλλα και για άλλα σερσένια, που δεν είχαν τύχη...

Όπως και να έχει, η μέρα κάνει τον κύκλο της οι επιζήσαντες γυρνάνε στις φωλιες τους και οι μάχες της ζαρτινέρας παύουν, επιτρέποντας στα γατάκια να αράζουν στην μαντρούλα και απολαμβάνουν.

_______________________________________

* Εδώ αποδείχθηκε και πόσο δύσκολα σου επιτείθετε αυτό το έντομο. Αρκεί να σκεφτεί κανεις πόσες φορες το ακούμπησα καταλάθος για να πάω κοντα και να το φωτογραφίσω αλλα δεν με κέντρισε.

Labels: , , ,

Saturday, August 26, 2006

O μικρόκοσμος μιας κυκλαδίτικης ζαρτινιέρας.

Ανατολικές κυκάδες, Αύγουστος 2006. H αγαπημένη μου θέα απο το μπαλκονάκι, δεν περιλαμβανει σκέτο το πέλαγος που απλώνεται μπροστα μου, αλλα και μια πετρόχτιστη ζαρτινιερούλα με βασιλικούς και κανα δυο άλλα λουλουδάκια. Ασήμαντη στο μάτι κι αδιάφορη στον άνθρωπο.


Ομώς ένας ολόκληρος κόσμος κρύβεται εκεί. Mια ζούγκλα απο τεράστια, ολάνθιστα.... "βασιλικοδεντρα" :)


Mέσα στην Αυγουστιάτικη ξεραίλα, κάθε είδους έντομο που επιθυμει να συλλέξει νέκταρ έρχεται στην όαση της καλοποτισμένης ζαρτινίερας, να βρεί την πολυπόθητη τροφή. Ανάλογα με τις διαστάσεις και τις ικανότητες του επιλέγει άνθη. Aς πούμε η τεράστια μαυρη κι εντυπωσιακη μέλισσα του ξύλου, Xylocopa violacea πάει στα μεγάλα άνθη.


Τα δεκάδες μικρα @%#$&!, τα οποία δεν ξέρω τι είναι, αλλα θα εκτιμούσα πολύ να μου τα σύστηνε κάποιος, έβοσκαν στους βασιλικους με τους μικρούς κάλυκες στα άνθη.


(τις φωτογραφίες απο τα εντομα αυτα τις έβγαλε η Ελισάβετ που και στο παρελθον μας κατέπληξε με τα close up της.) Μικρές σαύρες που παρατηρουν κάθε κίνηση και ψάχνουν για μια στάλα νερό και δροσιάς στα ποτισμένα χώματα.


Και φυσικα μέλισσες.




Πολλές μέλισσες αφού στην γύρω περιοχή υπάρχουν αρκετά μελισσοκομεία. Βόσκουν μαζικα και μεθοδικα απο άνθος σε άνθος. Παίρνουν την ελάχιστη τροφή που δίνουν οι βασιλικοι και επιστρέφουν για άλλη. Ξανα και ξανα και ξανα. Η ζαρτινιέρα σφίζει απο ζωή και κίνηση.

Τοσο που κυριολεκτικα την ακούς. Η βοή απο τα φτερουγίσματα των εντόμων ειναι εντονότατη.

Ξαφνικα περναει κατι που δεν ταιριαζει με τα αλλα. Κάτι σαν πολεμικο ελικοπτερο που κανει περιπολιες (?)





Ενα έντομο της τάξεως των 3 εκάτοστών, τρεις φορές μεγαλύτεροα απο μια μέλισσα, 4 - 5 φορες πιο μεγάλο απο τους διάφορους τζιτζιφιόγκους που "ανέμελα" τραβάνε νέκαταρ απο τα λουλουδάκια. Ενα έντομο για το οποίο εχω γράψει επανειλημμένα και θα ξαναγράψω την Τετάρτη... (...συνεχίζεται λοιπόν)

Στο post αυτο έχω χρησημοποιήσει flash 8 πράγμα που μπορεί να μη φαίνετε σε χρήστες που δεν έχουν το κατάλληλο plugin (να το κατεβάσουν απο εδω :-P )

Labels: , , ,

Sunday, May 28, 2006

Παγίδα


σερσενια και οι σφηκες υπήρξαν απο τα προσφιλη θέματα σε αυτό το blog.

Επειδή ειναι η εποχή που κάνουν σιγά σιγά πιο έντονη την εμφάνιση τους και στα παλιότερα post δεν έκανα ιδιαιτερες αναφορές στην καταπολέμιση τους, παραθέτω σήμερα την πιο κλασική και εύκολη παγίδα. Με τη χρήση της διασφαλίζεις σε ένα σεβαστό βαθμό την ακεραιότητα των μελισσιών σου.

Η λογική ειναι η ιδια με τον "κιούρτο" που χρησιμοιουν οι ψαράδες. Ενας χώρος παγίδευσης (κλουβί),απο τον οποίο περνάει το φώς, το απαραίτητο δόλωμα, μια είσοδος στο χαμηλότερο μέρος και είναι έτοιμη. Ακόμα και τυχαία την δημιουργουμε αφήνοντας ενα μπουκάλι με ανψυκτικό σε ανοιχτό χώρο.

Τα έντομα μπαίνουν απο το άνοιγμα στην παγίδα για να πάρουν την τροφή. Οταν αποφασίσουν να φύγουν, η διαφάνεια της παγίδας τα κανει να πιστέυουν οτι η έξοδος ειναι προς τα πάνω. Σε καμια περίπτωση δεν βρίσκουν το πργματικό άνοιγμα και πάντα επιχειρούν να διαφύγουν προς τα πάνω και εγκλωβίζονται. Μαλιστα στο κάτω μέρος της παγίδας τοποθετούν νερό, ώστε οταν κάποια στιγμη το έντομο αναγκαστεί να ξεκουραστει μεχρι να βρει τη λύση, να πεσει μέσα και να πνιγεί.

Ο παπούς μου τις χρησιμοποιούσε στο καφενειο που είχε για να μην ενοχλούν τους θαμώνες και εφάρμοζε μια ακόμα πιο σκληροπυρινική λύση, βάζονας οινόπνευμα στον πυθμένα... Δεν μπόρεσα να διασώσω κάποιες απο αυτές τις παγίδες γιατι ήταν γυάλινες. Η λογική του μηχανισμου ειναι αυτή που φαίνεται στο σχεδιαγραμμα που ακολουθει:







Tα αποτελέσματα πολύ καλά, όσο ανανεώνει κανείς το δόλωμα.





Η μέλισσα όπως έχει αναφερθεί και παλιότερα,(διαφορές μέλισσας και σφήκας) δεν έχει τις ιδιες διατροφικές συνήθειες με τη σφήκα, οπότε ειναι έυκολο να αποκλείσουμε απο την πιθανότητα να πέσει η ίδια θύμα της παγίδας, βάζοντας για δόλωμα μια τροφή πλούσια σε πρωτείνες με έντονη μυρωδιά. Ιδανικά ένα κομάτι κρέας ή ψάρι.


Σε παλιότερο τεύχος της μελισσοκομικής επιθεώρησης ειχα επίσης διαβάσει την εξής ευφάνταστη λύση:
To δόλωμα τοποθετουνταν σε χαρτία με κόλα κοντά στις κυψέλες των μελισσιών με τρομέρη επιτυχία.

Labels: , , ,

Wednesday, April 19, 2006

Marchalina hellenica



Αυτό που κολάει στα αυτοκίνητα όταν παρκάρουμε κάτω απο τα πεύκα της Αττικής, δεν ειναι ρετσίνι. Έχει να κάνει με το γεγονός, οτι το μεγαλύτερο μέρος της ετήσιας παραγωγής μελίου στη χώρα, είναι το πευκόμελο. Κάποια απο τα πεύκα "σταζουν" μελιτώματα. Είναι αυτά που έχουν πάνω τους τη "βαμβακάδα".

Πιάνοντας τα πράγματα απο την αρχή, πρεπει να σημειωθεί οτι η μέλισσα, χοντρά χοντρά, παράγει το μέλι ως εξής:

Bρίσκει κάτι πολύ γλυκό, το συλλέγει, το επεξεργάζεται με δικές της εκρίσεις - ένζυμα και το μετρέπει σε μέλι, μια τροφή που μπορεί να αποθηκέυει και να συντηρει, τόσο για να τρώει αργότερα, όσο και για να ταίζει τις νεαρώτερες μέλισσες.

Αυτές οι γλυκές τροφές που μπορεί να βρίσκει στη φύση σαν πρώτη ύλη, ειναι το νέκταρ των λουλουδιών. Απο αυτό παράγεται το λεγόμενο ανθόμελο, που μπορεί να ειναι και πιο εξειδικευμένο, δηλαδή κυρίως απο θυμάρι (θυμαρίσιο μέλι) απο ρείκι (ρεικόμελο) απο ακκακίες, πορτοκαλίες κλπ.

Υπάρχουν όμως και τα μέλια απο κωνοφόρα δέντρα, ελατίσιο, πευκόμελο κλπ. Αυτά δεν προκύπτουν απο λουλούδια, αλλα απο μικροοργανισμούς, εντομα που παρασιττουν στα δεντρα ρουφόντας τους χυμούς τους απο τον κορμο και παράγοντας εκκρίσεις που ειναι εξαιρετικα γλυκές. Αυτες με τη σειρά τους τις συλλέγουν οι μέλισσες και φτιάχνουν μέλι.


Οι ποσότητες αυτές ειναι τεράστιες και πολύ πιο ευκολο να συλεχθουν. Το μέλι απο κωνοφόρα ειναι η μεγαλύτερη παραγωγή μελιου στην Ελλάδα. Υπολογίζετε, οτι το 60%. του συνόλου της παραγωγής, ειναι μέλι απο τα τα παράγωγα φλοιομυζητικών εντόμων...

Τα έντομα αυτα ποικίλουν. Το πιο διάσημο όμως ειναι η Marchalina hellenica

Αυτό το βρίσκουμε μονο στα πεύκα και μάλιστα μόνο Ελλάδα, Τουρκία και νομίζω Ισραήλ. Το πευκόμελο είναι δίκο μας προνόμιο ή καλύτερα μεσογειακό. Η Marchalina hellenica στη γλώσσα των μελισσοκόμων λέγεται εργάτης του πεύκου ή απλά εργάτης. Απομυζά χυμους απο το πέυκο και παράγει τα γλυκά μελιττώματα, που στάζουν και λερώνουν οτι βρίσκεται κατω απο το ο πληγωμένο δέντρο. Φτίαχνουν ένα είδος κουκουλιού τη βαβμακάδα η οποία δημιουργεί μια αντιαισθητική εικόνα στο πεύκο. Χωρίζει το κόσμο σε δυο στρατόπεδα. Στους μελισοκόμους που θεωρούν οτι υπάρχει κέρδος απο την ύπαρξη του εργάτη και φροντίζουν για την αναπαραγωγή του και στους πολίτες που θεωρούν οτι το έντομο σε κάποιο βάθος χρόνου καταστρέφει το δέντρο και ξεραίνει τη λιγοστη χλωρίδα της Αττικής.

Το 2000 το υπουργείο γεωργίας με συγγραφέα τον γεωπόνο Θανάση Μπικο κυκλοφόρισε μια εκδοση στην οποία περιγράφοταν τρόποι μετάδοσης - εμβολίασμου των πεύκων με το έντομο ώστε να γίνουν μελιττοφόρα. Απο την άλλη πολίτες επάναστάτησαν και διμαρτυρήθηκαν σε βαθμό που πρότειναν τo μποικοτάζ του πευκόμελου...

Το θέμα νομίζω δεν ειναι σίγουρα λυμένο, ουτε μέσα σε επιστημονικούς κύκλους. Αν δηλαδη περά απο το αισθητικό μέρος, ο εργάτης καταστρεφει το πευκο ή οχι. Η έλειψη επίσημης τοποθέτησης προκαλεί υστερικές λύσεις. Πχ ενω με νερό με πίεση την περίοδο αναπαραγωγής ο πληθυσμός μπορει να κρατηθει σε ελεγχόμενα επίπεδα, οι βλαχοδήμαρχοι καθε πληγήσας περιοχής καταλήγουν σε δηλητήρια και φάρμακα (ψεκασμούς) ή σε κοπή των κλαδίών που παρασιτόυνται απο εργάτες με αποτέλεσμα τον αμετάκλητο τραυματισμό των πεύκων.

Απο την άλλη μελισσοκόμοι με μηδενική γνώση των πιθανών επιπτώσεων καταφεύγουν στο "μπολιασμα " των πευκων κάθε τόσο με αποτέλεσμα πραγματικά, όλα σχεδον τα πευκα της πόλης να πάσχουν.

Στις φωτογραφίες που ακολουθουν φαίνεται η μαρχαλίνα, (ειναι το κίτρινο έντομο) η βαμβακάδα της αλλα και τα μελιττώματα. (οι κοκκινωπές σταγόνες) Καλό ειναι να μην παρκαρουμε κάτω απο πευκα με αυτη τη χιονισμένη εικόνα...


Labels: ,